Ο Τζέιμι Κάσιντι ήταν κάποτε ένας από τους πιο ελπιδοφόρους νεαρούς ποδοσφαιριστές της Λίβερπουλ, ένας παίκτης που θεωρήθηκε αρκετά καλός για να προπονηθεί με την εθνική του ομάδα πριν από το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1996. Την Πέμπτη(21/3), φυλακίστηκε για 13 χρόνια και τρεις μήνες για διακίνηση ναρκωτικών στην οποία συμμετείχαν νοτιοαμερικανικά καρτέλ και είχε ως αποτέλεσμα 356 κιλά κοκαΐνης, με εκτιμώμενη αξία 26 εκατομμυρίων ευρώ, να κατακλύσουν πόλεις της βόρειας Αγγλίας.
Ο 46χρονος δεν είχε έναν «κεντρικό» ρόλο όπως ο 50χρονος αδελφός του, Τζόναθαν, ο οποίος καταδικάστηκε σε 21 χρόνια και εννέα μήνες φυλάκισης, αλλά ήταν παρόλα αυτά «σημαντικός», σύμφωνα με τον δικαστή, Σερ Ίαν Ντοβ. Η δουλειά του Τζέιμι ήταν να «διασφαλίσει ότι τα πράγματα θα κυλούσαν ομαλά» μόλις τα ναρκωτικά έφταναν στο Λίβερπουλ από την Ολλανδία, κρυμμένα σε τροποποιημένα οχήματα. Τα αδέλφια από το Μέρσισαϊντ «ξέπλεναν» τα παράνομα χρήματα μέσω μιας επιχείρησης ακινήτων. Η εταιρεία επένδυσε τα μετρητά σε γη και αγόρασε πολλές τοποθεσίες στο Λίβερπουλ, συμπεριλαμβανομένου ενός πρώην κινηματογράφου.
Ωστόσο, η επιχείρηση της οικογένειας Κάσιντι σταμάτησε όταν η υπηρεσία ανταλλαγής μηνυμάτων EncroChat- κάποτε το προτιμώμενο εργαλείο επικοινωνίας στην εγκληματική κοινότητα- υποκλάπηκε από τις γαλλικές αρχές.
Ο Τζόναθαν Κάσιντι και ο 51χρονος Νασάρ Αχμέντ, ομολόγησαν την ενοχή τους τον περασμένο μήνα για συνωμοσία για εισαγωγή και προμήθεια ναρκωτικών κατηγορίας Α και για ξέπλυμα χρήματος, ενώ ο Τζέιμι ομολόγησε την ενοχή του για συνωμοσία για την παροχή ναρκωτικών κατηγορίας Α και για συνωμοσία για απόκρυψη, συγκάλυψη, μετατροπή ή μεταφορά εγκληματικής περιουσίας.
Στις σημειώσεις του, ο δικαστής ανέφερε ότι «φαινόταν πιθανό» ότι ο Τζέιμι είχε παρασυρθεί από τον αδελφό του σε μια «επιχείρηση» που περιεγράφηκε επίσης ως «εξελιγμένη». Καθένας από τους παραβάτες θα εκτίσει το ήμισυ της ποινής του πριν αφεθεί ελεύθερος με άδεια.
Σε μια ακρόαση που διήρκεσε δύο ημέρες, υπήρξε μόνο μια σύντομη αναφορά στη ζωή του Κάσιντι ως ποδοσφαιριστή, του οποίου το ταλέντο ήταν τόσο μεγάλο που το όνομά του εμφανίζεται μερικές φορές στις ίδιες προτάσεις με τους πραγματικούς θρύλους της Λίβερπουλ.
Το αστέρι που «έσβησε» νωρίς
Το 1994, δύο καλοκαίρια πριν ο Τζέιμι βρεθεί στην ίδια εντεκάδα με τους μελλοντικούς διεθνείς, Μάικλ Όουεν και Τζέιμι Κάραγκερ στην ομάδα Κ18 της Λίβερπουλ που κέρδισε το FA Youth Cup νικώντας μια ομάδα της Γουέστ Χαμ που περιελάμβανε τον Φρανκ Λάμπαρντ και τον Ρίο Φέρντιναντ, έπαιξε για την Αγγλία, η οποία έφτασε στα προημιτελικά του Euro κάτω των 16 ετών στα γήπεδα της Ιρλανδίας.
Αγωνιζόταν ως επιθετικός και η εκτίμηση στην οποία τον είχαν αντανακλάται από το γεγονός ότι του δόθηκε η φανέλα με το νούμερο 10 σε εκείνη την ομάδα των «Τριών Λιονταριών», ενώ ο Εμίλ Χέσκι, ο οποίος έξι χρόνια αργότερα θα πήγαινε στη Λίβερπουλ από τη Λέστερ για το ποσό ρεκόρ των 11 εκατομμυρίων ευρώ, έπρεπε να αρκεστεί στο νούμερο 12.
Ο Κάραγκερ έγινε μια θρυλική φιγούρα στη Λίβερπουλ, κάνοντας 737 εμφανίσεις, όντας δεύτερος στη λίστα όλων των εποχών του συλλόγου πίσω από τις 857 του Ίαν Κάλαχαν.
Ωστόσο, όσον αφορά την επιλογή των νέων της Αγγλίας, ο Κάσιντι κλήθηκε μπροστά από αυτόν και τον Ντέιβιντ Τόμσον, ο οποίος αργότερα πραγματοποίησε 56 συμμετοχές με την πρώτη ομάδα της Λίβερπουλ, προτού αγωνιστεί στην Κόβεντρι και την Μπλάκμπερν.
Ο Τόμσον καταγόταν από το Μπίρκενχεντ, το οποίο χωρίζεται από το Λίβερπουλ από τον ποταμό Μέρσεϊ. Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, οι Κάσιντι και Κάραγκερ, θεωρούνταν ως οι δύο καλύτεροι νεαροί παίκτες στην πόλη στην ηλικία τους.
Στα πρώτα τους χρόνια στη Λίβερπουλ, οι δυό τους ήταν συμπαίκτες. Αμφότεροι ήταν τόσο καλοί που οι προπονητές του συλλόγου τους έβαζαν να παίζουν με παιδιά που ήταν δύο και τρία χρόνια μεγαλύτερα τους, παρόλο που ήξεραν ότι δεν ήταν αρκετά δυνατοί σωματικά. Αυτό σήμαινε ότι, μερικές φορές, ο ένας αντικαθιστούσε τον άλλο στο ημίχρονο.
Για την οικογένειά του, ο Κάραγκερ εξακολουθεί να είναι ο «Τζέιμς». Είναι γνωστός μόνο ως «Τζέιμι» στον ευρύτερο κόσμο επειδή ο Στιβ Χέιγουεϊ, διευθυντής της ακαδημίας της Λίβερπουλ, άρχισε να αναφέρεται σε αυτόν και τον Κάσιντι ως «οι δύο Τζέιμις» όταν αμφότεροι επιλέχθηκαν για το Lilleshall, το οικιστικό σχολείο αριστείας της FA στα Μίντλαντς.
Επιστρέφοντας στο Μέρσεϊσαϊντ από μια επίσκεψη στο Lilleshall το 1995, ο Χέιγουεϊ, έγραψε στη στήλη του προγράμματος αγώνων της Λίβερπουλ: «Και τα δύο αγόρια είναι καταπληκτικοί παίκτες».
Ο Κάσιντι ήταν επίσης γνωστός και ως «Κας», ένας ποδοσφαιριστής που οι συμπαίκτες ήθελαν στο πλευρό τους λόγω των ηγετικών του ικανοτήτων. Η παρουσία του ήταν καθησυχαστική λόγω της συνέπειας και της ωριμότητάς του. Κάποιοι τον θαύμαζαν, όχι μόνο λόγω του ταλέντου του, αλλά και λόγω της αίσθησης του ντυσίματός του.
Ενώ ήταν καλός στον αέρα και γρήγορος, ήταν επίσης αριστεροπόδαρος, γεγονός που τον έκανε ακόμα πιο πολύτιμο για μια ομάδα. Όσοι παρακολουθούσαν τις ομάδες νέων εκείνη την εποχή περιγράφουν έναν ποδοσφαιριστή που τα είχε όλα - αρκετά καλό για να κληθεί να προπονηθεί με την πρώτη ομάδα της Αγγλίας, υπό τον Τέρι Βέναμπλς, στην προετοιμασία για το Euro του 1996.
Η χαρά της κατάκτησης του FA Youth Cup από την Λίβερπουλ δεν κράτησε πολύ στο Μέρσεϊσαϊντ, καθώς η πρώτη ομάδα δέχτηκε πυρά λόγω της απόδοσής της στην ήττα στον τελικό του Κυπέλλου Αγγλίας από τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Κατά τη διάρκεια των μηνών που ακολούθησαν, οι Κάσιντι, Κάραγκερ, Όουεν και Τόμσον προπονούνταν όλο και περισσότερο με την αντρική ομάδα.
Τον Δεκέμβριο του 1996, σε ηλικία 18 ετών, ο Κάσιντι βρισκόταν στον πάγκο της Λίβερπουλ για το παιχνίδι των «κόκκινων» εναντίον της Σέφιλντ Γουένσντεϊ στο «Άνφιλντ». Αν και τελικά δεν κατάφερε να αγωνιστεί εκείνη την ημέρα, με τη Λίβερπουλ να χάνει με 1-0, το ντεμπούτο του στην πρώτη ομάδα όλο και πλησίαζε.
Μερικοί από τους προπονητές του συλλόγου αναγνώρισαν ότι ήταν διαφορετικός από τον Κάραγκερ και τον Τόμπσον, οι οποίοι ήταν εμμονικοί. Ο πρώτος αντιμετώπιζε τις προπονήσεις σαν να ήταν αγώνες, ενώ ο δεύτερος έλεγε σε ποδοσφαιριστές της πρώτης ομάδας ότι ερχόταν να πάρει τη θέση τους. Ο Κάσιντι μπορεί να ήταν επιθετικός, εντός γηπέδου, όμως εκτός αυτού ήταν ένας ήρεμος νέος.
Σε ένα παιχνίδι με την Β’ ομάδα της Λίβερπουλ και λίγο καιρό αφότου είχε αναρρώσει πλήρως από τραυματισμό στους χιαστούς του, ο Κάσιντι δέχθηκε ένα σκληρό μαρκάρισμα από αντίπαλό του, με αποτέλεσμα να σπάσει το πόδι του. Αυτό σήμαινε πως ο επιθετικός θα έμενε συνολικά 18 μήνες εκτός αγωνιστικών χώρων, με αυτούς τους τραυματισμούς να έχουν αντίκτυπο σε τρεις σεζόν, ενώ την ίδια στιγμή οι συνομήλικοί του καθιερώνονταν στην πρώτη ομάδα.
Ο Όουεν έγινε σούπερ σταρ λόγω των εμφανίσεών του με την Αγγλία στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1998 και μέχρι το καλοκαίρι του 1999 είχε φορέσει την φανέλα της Λίβερπουλ 86 φορές. Ο Κάραγκερ, εν τω μεταξύ, είχε φτάσει τις 70 εμφανίσεις με τους «κόκκινους» και ο Τόμσον τις 25. Ο Στίβεν Τζέραρντ είχε επίσης ανέβει στην πρώτη ομάδα, παίζοντας σε 13 παιχνίδια τη σεζόν 1998-99.
Μετά από μια σειρά πισωγυρισμάτων και χειρουργείων, ο Κάσιντι, στα 20 του, περίμενε ακόμα να κάνει το ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα. Όλα αυτά διαδραματίζονταν σε ένα πλαίσιο τεράστιας πολιτιστικής αλλαγής στη Λίβερπουλ που υποκινήθηκε από τον τότε τεχνικό της ομάδας, Ουγιέ. Αυτή η αλλαγή οδήγησε τελικά ορισμένους παίκτες, ανεξάρτητα από την προηγούμενη κατάσταση, να αποχωρήσουν και μέσα σε αυτούς ήταν και ο Κάσιντι.
Σύμφωνα με ανθρώπους του συλλόγου, κορυφαίες προσωπικότητες της ακαδημίας τον θεωρούσαν τεράστιο ταλέντο, αν και ποτέ δεν ήταν στην ίδια κατηγορία με τον Όουεν και τον Κάραγκερ. Σε δηλώσεις τους στο «The Athletic» είπαν ότι δεν θυμούνται τον Κάσιντι να προκάλεσε προβλήματα στους προπονητές, επισημαίνοντας μόνο τους τραυματισμούς ως λόγο που τελικά έφυγε.
Υπήρξε ένα σοκ, ωστόσο, όταν υπέγραψε στην Κέιμπριτζ το 1999, καθώς ο σύλλογος πάλευε να παραμείνει στην τρίτη κατηγορία του αγγλικού ποδοσφαίρου. Πολλοί στη Λίβερπουλ πίστευαν ότι ο Κάσιντι θα μπορούσε να είχε κάνει μια νέα αρχή σε υψηλότερο επίπεδο, κερδίζοντας αξιοπρεπή χρήματα, για παράδειγμα, στην Division One (τώρα Championship - τη δεύτερη κατηγορία της Αγγλίας).
Ο Κάσιντι δεν μιλούσε, πλέον, τόσο πολύ με τους παίκτες της Λίβερπουλ, με τους οποίους είχε περάσει τα εφηβικά του χρόνια. Οι περισσότεροι από την ομάδα που κέρδισε το FA Youth Cup ξαφνικά είχαν λιγότερα κοινά μεταξύ τους και ενώ μερικοί έπαιξαν σε συλλόγους της Non-League, άλλοι έκαναν καριέρα στα ερασιτεχνικά πρωταθλήματα του Λίβερπουλ.
Η καριέρα του Κάσιντι τελείωσε όταν ήταν…23 ετών. Μετά από σύντομες περιόδους σε Κέιμπριτζ Σίτι και Νόρθγουιτς Βικτόρια, αγωνίστηκε στην Μπούρσκοχ, έναν σύλλογο έκτης κατηγορίας στο δυτικό Λάνκαστερ.
Αντιθέτως, ο Κάραγκερ και ο Όουεν ήταν παίκτες Champions League, έχοντας κερδίσει τα πρώτα τους τρόπαια στη Λίβερπουλ, σηκώνοντας το League Cup, το FA Cup και το Κύπελλο UEFA (σημερινό Europa League) τη σεζόν 2000-01.
Ο 46χρονος θα έχει, με τον καιρό, την ευκαιρία να ξαναφτιάξει τη ζωή του, αλλά για όσους τον θυμούνται από τις πρώτες μέρες του, υπάρχει μόνο λύπη για το πώς έχασε τον δρόμο του ένα τόσο ιδιαίτερο ταλέντο.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΑΣΣΟΠΟΥΛΟΣ
ΠΗΓΗ: The Athletic
Novibet ΕΠΑΘΑ με Super Προσφορά* Γνωριμίας* 21+ | ΑΡΜΟΔΙΟΣ ΡΥΘΜΙΣΤΗΣ: ΕΕΕΠ | ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΕΘΙΣΜΟΥ & ΑΠΩΛΕΙΑΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ | ΓΡΑΜΜΗ ΒΟΗΘΕΙΑΣ ΚΕΘΕΑ: 2109237777 | ΠΑΙΞΕ ΥΠΕΥΘΥΝΑ
SEAJETS Ταξιδεύουμε μαζί με το μεγαλύτερο στόλο ταχύπλοων παγκοσμίως σε 50 προορισμούς του Αιγαίου!
