Quantcast
NEWS

Ολοκληρώνεται σήμερα η δεύτερη εβδομάδα διάθεσης των εισιτηρίων διαρκείας της ΑΕΚ. Με αγοραστές μόνο τους κατόχους στα δύσκολα χρόνια της Β - Γ Εθνικής ή της τελευταίας τετραετίας (μια σεζόν δεν κυκλοφόρησαν διαρκείας) και ήδη κοντεύει να γεμίσει το μισό γήπεδο με εισιτήριο διαρκείας. Κι ακόμη δεν έχουν μπει οι περυσινοί κάτοχοι που κάποιοι από αυτούς αγόρασαν εισιτήριο διαρκείας μόνο για την προτεραιότητα και βέβαια υπάρχουν και πάρα πολλοί που δεν είναι συστηματικοί αγοραστές αλλά μετά τις 3 Αυγούστου θα θελήσουν να πάρουν κι αυτοί το εισιτήριο για το ΝΑΟ. Για την δική μας γη της επαγγελίας. Τα εισιτήρια ήταν, είναι και θα είναι ακριβά. Όμως ο κόσμος της ΑΕΚ διέψευσε ακόμη και τον ίδιο του τον εαυτό. Γιατί δεν θυμάμαι κανέναν να λέει πως οι τιμές είναι μια χαρά. Αντίθετα πολλοί από αυτούς που έλεγαν πως δεν μπορούν να αγοράσουν με αυτές τις τιμές έχουν ήδη τα εισιτήρια στα χέρια τους. Γιατί η ΑΕΚ είναι αρρώστια και η επιστροφή στη Φιλαδέλφεια την κάνει ανίατη. Δεν είναι εύκολο να γίνει πρόβλεψη για το που θα σταματήσει η αγορά εισιτηρίων. Όμως το νούμερο των 20.000 που έμοιαζε για τους περισσότερους εξαιρετικά φιλόδοξο την πρώτη μέρα των ανακοινώσεων είναι δεδομένο πως θα ξεπεραστεί. Κι από εκεί και πέρα το θέμα ίσως δεν είναι που είναι το ταβάνι. Αλλά αν υπάρχει…

Αυτή η δίψα του κόσμου της ΑΕΚ πρέπει τον Αύγουστο, ακόμη κι αν οι πρώτοι αγώνες είναι εκτός έδρας, να συναντήσει μια διψασμένη ομάδα. Διψασμένη για μάχη, για νίκες, για τίτλους. Και να γίνουν ένα. Δεν μπορεί να μπει άλλη ομάδα σε αυτό το γήπεδο. Δεν μπορεί να παίξει άλλη ομάδα για αυτό τον λαό που πάει να κάνει αυτό το “θαύμα” διαρκείας πριν βγει ο Ιούλιος. Και μετράει μία μία τις μέρες μέχρι την ευλογημένη μέρα. Απλά δεν γίνεται. Ανεξάρτητα από τις μεταγραφές που θα γίνουν, το πότε θα γίνουν και το πόσες θα βγουν αυτό που δεν μπορεί να είναι διαπραγματεύσιμο είναι το ότι οι 11 που θα μπαίνουν να παίξουν δεν θα ντύνονται απλά στα αποδυτήρια. Θα… λύνονται λίγο πριν την προθέρμανση γιατί δεν θα κρατιούνται από την ανυπομονησία. Η εστία του τερματοφύλακα θα προστατεύεται από ανθρώπινες ασπίδες, η περιοχή μας θα είναι ναρκοθετημένη και από το κέντρο και μπροστά θα γίνονται συνεχείς… αποβάσεις. Δεν θα είναι όλοι οι παίκτες νέοι όμως θα είναι όλοι διαφορετικοί. Οποίος μπορεί. Σήμερα, χθες και σε λίγες μέρες στην Ολλανδία θα προετοιμαστεί μια ομάδα ιστορική. Και την ιστορία στο ραντεβού δεν την στήνεις. Αίμα, δάκρυα και ιδρώτας. Και ότι γίνει. Η Αγία Σοφία και ο λαός της θα δίνουν το σύνθημα…

Σε αυτό το πνεύμα είναι ξεκάθαρα και η νοοτροπία του Ματίας Αλμέιδα. Έχει φανεί πολύ πριν την πρώτη μέρα της προετοιμασίας. Και ο προπονητής της ΑΕΚ φροντίζει μαζί με το επιτελείο του να δίνουν το παράδειγμα σε αυτό. Με την εργατικότητα τους, την αφοσίωση  του και την ενότητα τους. Θα είναι δύσκολο να μπορέσουν όλοι να ακολουθήσουν. Όμως αυτοί που θα φοράνε την φανέλα και θα πατάνε το χορτάρι θα είναι σίγουρα συμβατοί. Και θα παίζουν για κάτι πολύ διαφορετικό από τα προηγούμενα χρόνια. Ο πήχης είναι πάντα ψηλά στην ΑΕΚ. Στο πρωτάθλημα που έρχεται όμως θα είναι αλλιώς.

Το ίδιο πάθος, την ίδια δίψα, την ίδια… αγρυπνία πρέπει να έχουν και αυτοί που κάνουν τις μεταγραφές. Φτιάχνεται μια ιστορική ομάδα. Όπως έδειξαν οι δυο πρώτες κινήσεις υπάρχει διάθεση και άνεση. Δεν πρέπει να ηρεμήσουν λεπτό μέχρι να φέρουν όλους τους παίκτες που χρειάζεται ο Αλμειδα! Ο καθένας την δουλειά του και πάνω από όλα η ΑΕΚ της Αγία Σοφιας!

Βέβαια όπως και ο ίδιος ο Αλμέιδα τρεις φορές υπονόησε στην παρουσίαση του όλα θα κριθούν όπως πάντα από τα αποτελέσματα. Βέβαια αν φαίνεται η δουλειά, το πλάνο, η ξεκάθαρη στόχευση μέσα από τις καθημερινές προπονήσεις είναι δεδομένο πως θα υπάρξει μεγαλύτερη υπομονή. Όμως ότι κι αν γίνει είναι δεδομένο πως το πρωτάθλημα θα αρχίσει με αυτούς που μπορούν και θέλουν. Και τα δύο θα μετράνε το ίδιο. Το χορτάρι θα ποτιστεί από τον ιδρώτα. Και θέλουν δεν θέλουν θα ερωτευτούμε ξανά. Ήδη οι παίκτες έχουν πάρει το μήνυμα πως το τεχνικό τιμ θα είναι δίπλα τους όλο το 24ωρο αν το χρειαστούν. Όμως θα είναι 24ωρου βάσεως και οι απαιτήσεις. Η υποχρέωση δεν τελειώνει με την προπόνηση. Γράφεται ιστορία μετά από 19 χρόνια προσμονής. Κανείς δεν μπορεί να δώσει κάτι λιγότερο από αυτό που… δεν μπορεί. Η αρχή έγινε στην αίθουσα Κασιμάτης, στα κομπιούτερ και τα τηλέφωνα. Όλοι για έναν και ένας για όλους…

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ ΑΡΘΡΟ: