Αντε να περάσουν οι ώρες να βρεθούμε στο ΟΑΚΑ. Με την Βασίλισσα μας και τον… ψυχίατρο. Σε ένα μεγάλο ντέρμπι. Που όσο περνάει ο καιρός θα γίνεται μεγαλύτερο γιατί η ΑΕΚ μόνο προς τα πάνω θα πηγαίνει. Για τον Ολυμπιακό δεν ξέρω προς τα που θα πάει αλλά αυτό που ξέρω σίγουρα είναι ο φόβος που υπάρχει για το σημερινό παιχνίδι στην ομάδα του Πειριαιά είναι η μεγαλύτερη απόδειξη για το πόσο έχει ανέβει η δική μας ομάδα. Και όταν μιλαμε για φόβο δεν τον λέμε εμείς. Οι ίδιοι το λένε. Μια ματιά στα χθεσινα πρωτοσέλιδα αρκεί. Καταρχάς καρφώθηκαν για τους διαιτητές. Γράφοντας στην πρώτη σελίδα ο πρωταθλητής ότι “όρισαν τον Ψαριανό στο ΟΑΚΑ” στήνοντας ενέδρα στον Ολυμπιακό δύο πράγματα γίνονται ξεκάθαρα. Το πρώτο πως δεν γνωρίζουν ότι οι διαιτητές μπαίνουν με κλήρωση και το δεύτερο πως οι άλλοι δύο διαιτητές είναι… “δεμένοι” και θέλουν μόνο να τρομάξουν τον Ψαριανό. Βέβαια είχαν φροντίσει νωρίτερα να στείλουν μηνύματα και στον Αναστόπουλο, έναν διαιτητή από τον οποίο η ΑΕΚ μόνο ζημιές έχει πάθει. Ομως του έστειλαν κι αυτού το μήνυμα. Εντάξει για τον Γκοντα δε είπαν και δεν έγραψαν τιποτα. Εκεί υπάρχει εμπιστοσύνη. Αυτό μας έλειπε κιόλας. Δύο ματς πήγαν να τους στραβώσουν φέτος, το ένα, στην Κηφισιά, τους το έδωσε αυτός. Μην ξεχνάμε πως ο Ολυμπιακός παίζει σήμερα σχεδόν όλη την χρονιά και δεν θέλουν να αφήσουν τίποτα στην τύχη. Οπως γράφει και το ΦΩΣ στην πρώτη του σελίδα “Η ΑΕΚ δεν αστευέται και θα είναι δράμα να υποστεί ο Ολυμπιακός δύο βαριές ήττες μέσα σε τέσσερις μέρες”. Σε αυτό το ματς πάμε λοιπόν. Και σήμερα η ΑΕΚ θα στείλει το μήνυμα.

Για τα πλέι οφ που έρχονται όπου κανένα παιχνίδι δεν θα έχει τελειώσει πριν αρχισει. Οπως ακριβώς και σήμερα. Σίγουρα ο Ολυμπιακός είναι μπροστά από την ΑΕΚ, παραμένει παρά τις φάπες στην Ευρωλίγκα μια από τις καλύτερες ομάδες στην Ευρώπη όταν όμως ο ίδιος ο αντίπαλος δείχνει πως φοβάται εσύ δεν έχεις να φοβηθείς τίποτα. Ολα τα παιδιά είναι έτοιμα, ολοι θα δώσουν τα πάντα για τη νίκη. Αυτή η ομάδα είναι έτοιμη για όλα. Μια μεγάλη νίκη χρειάζεται. Και τα καλύτερα σίγουρα θα έρθουν. Ψυχίατρε ερχόμαστε. Το… καρναβάλι μπορεί να περιμένει.