AEK PRO 2011

Έχουμε ξαναμιλήσει στο παρελθόν για εκείνη τη περίοδο του χρόνου(συνήθως προς τα τέλη Οκτώβρη, φέτος και πέρσι πιο γρήγορα) που συνηθίζουμε να περιμένουμε την ετήσια κυκλοφορία του τίτλου της Konami. Και που όταν τελικά ολοκληρώνεται, η διαδρομή από το κατάστημα μέχρι το σπίτι διανθίζεται πάντα από τις ίδιες αναμνήσεις ποδοσφαιρικών βιντεοπαιχνιδιών. Τότε που για λίγα δευτερόλεπτα ξαναγυρίζουν το World Cup του Game Boy, το Sensible Soccer και το Striker(το πρώτο που είχε την Εθνική Ελλάδος) του Super Nintendo, στα καράβια το παραλληλόγραμμο Kick Off με την κατακόρυφη λήψη, το Virtual Striker και τα αμέτρητα πενηντάρικα που έτρωγε και φυσικά το ISS(International Superstar Soccer) τον πρόγονο του σημερινού Pro και τα πολλά Sequel.

Ακούμε βέβαια αρκετούς να κατηγορούν τους γύρω τους ως «μυρωδιάδες» γιατί δήθεν οι τελευταίοι νομίζουν πως το ποδόσφαιρο είναι όπως στο Playstation. Είναι οι ίδιοι που διεκδικούν το ποδοσφαιρικό αλάθητο και αγαπημένη τους φράση είναι το: «Μπάμπη, έχω παίξει μπάλα εγώ και ξέρω, να απαντήσω στον προηγούμενο και στον άλλον πριν 6 τηλέφωνα....».

Ξεφύγαμε όμως...το θέμα μας είναι το νέο Pro. Ας προχωρήσουμε λοιπόν στο προκείμενο.

PRO 11-ΝΕΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ-ΧΕΙΡΙΣΜΟΣ

Ξεκινώντας από το εξώφυλλο παρατηρούμε πως και πάλι σε αυτό φιγουράρει ο Λιονέλ Μέσι για τρίτη συνεχή χρονιά. Βέβαια θεωρείται ο κορυφαίος αλλά κάπου χρειάζεται και μια αλλαγή. Ψιλά γράμματα είναι όλα αυτά βέβαια.

Λοιπόν το ίδιο το παιχνίδι υπόσχεται πλήρη ελευθερία «για να εκφραστείτε στο γήπεδο» όπως λέει. Αυτό επιτυγχάνεται με το ανανεωμένο σύστημα πάσας που πλέον κινούνται σε κατεύθυνση 360 μοιρών ενώ επιπροσθέτως ο μετρητής δύναμης που χρησιμοποιείτο μόνο στα σουτ τώρα μπαίνει και σε αυτές. Τι σημαίνει πρακτικά αυτό όμως; Λοιπόν ξεχάστε τη γρήγορη αλλαγή μπάλας με το απλό πάτημα του Χ ή του Δ. Πλέον αν θέλετε να βγάλετε συρτή ή προωθημένη πάσα σε ελεύθερο συμπαίκτη θα πρέπει να σημαδέψετε με ακρίβεια χρησιμοποιώντας μοχλό ή σταυρό ενώ παράλληλα το εκάστοτε κουμπί οφείλει να μείνει πατημένο στο σωστό χρόνο αλλιώς η μπάλα θα πάει αλλού για αλλού.

Αποτέλεσμα όλων αυτών είναι ένα κάρο επιθέσεις χαμένες στο παιχνίδι και οι δεύτερες σκέψεις όταν βλέποντας κανονικό αγώνα «στολίζουμε» κατάλληλα το «ταγαρομούσχαρο αμυντικό χαφ που δεν μπορεί να περάσει το τόπι στα 2 μέτρα».

Κατά τα λοιπά το υπόλοιπο gameplay είναι όπως το έχουμε συνηθίσει. Οι νόμοι της φυσικής τηρούνται απόλυτα σε όλο το μήκος του γηπέδου και η κίνηση των παικτών ακολουθεί πιστά τα αυθεντικά πρότυπα.

Ως μια πρώτη εντύπωση πάντως θα μπορούσαμε να πούμε πως η αύξηση του ρεαλισμού είναι ανάλογη με αυτήν της δυσκολίας. Αν η προηγούμενη έκδοση σας είχε φανεί ζόρικη, για την φετινή οπλιστείτε με υπομονή. Ακόμα και το πιο απλό πράγμα όπως η εκτέλεση του άουτ από τον τερματοφύλακα συρτά για την έναρξη επίθεσης κρύβει κινδύνους. Οτιδήποτε κι αν επιχειρήσουμε στο ηλεκτρονικό χορτάρι θέλει επιδεξιότητα σκέψη και τύχη. Οι αντίπαλοι μας κόβουν για πλάκα ενώ για να διώξουμε από την δική μας άμυνα έστω και με την απαράμιλλη(φτου ξελευτερία) τεχνική του Γιώργου Ανατολάκη «φτύνουμε αίμα».

Κι επειδή τελευταία, εξαιτίας μιας «διπλωματικής» αποστολής στη Βαρκελώνη που κατέληξε σε τάλιρο, έγινε πολύς λόγος από ειδήμονες και μη για το ποδόσφαιρο Playstation της Μπαρτσελόνα ειλικρινά έχουμε να πούμε πως αυτά που κάνει ενίοτε η ομάδα του Γκουαρντιόλα(ή και άλλες ομάδες δηλαδή) στο γρασίδι, με το χειριστήριο απλά ΔΕΝ ΓΙΝΟΝΤΑΙ. Κατά τη γνώμη μας όποιος από εμάς καταφέρει στην ίδια φάση να κάνει επιτυχημένο ένα-δύο, κάθετη μπαλιά και σωστό τελείωμα θα πρέπει να είναι εφοδιασμένος με τα εξής τρία πράγματα:

Α)Ένα δελτίο του τζόκερ να το συμπληρώσει άμεσα για την επόμενη κλήρωση.

Β)Μια λαμπάδα που πρέπει να σταλεί άμεσα στην Τήνο στη χάρη Της

Γ)Μια σαμπάνια για να το γιορτάσει.

Εν ολίγοις το σύστημα χειρισμού μας οδηγεί στο λίγο θέμα αλλά στο «πολύ» ποδόσφαιρο. Όποιος περιμένει να εφαρμόσει τρίπλες και τσαλιμάκια καλύτερα να ψάξει κάποιον άλλο τίτλο.

ΗΧΟΣ-ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ

Στη φετινή έκδοση υπάρχει για πρώτη φορά περιγραφή και σχολιασμός στα Ελληνικά. Η «φωνή των τελικών» Χρήστος Σωτηρακόπουλος και ο «δεινόσαυρος» της πρωινής ραδιοφωνικής ζώνης Γιώργος Θαναηλάκης αναλαμβάνουν να σηκώσουν αυτό το βάρος.

Τώρα μεταξύ μας μην περιμένετε και πολλά πράγματα. Πέρα από κάποια ενδιαφέροντα ιστορικά στοιχεία πριν τη σέντρα είτε για τις ομάδες είτε για το γήπεδο κατά τη διάρκεια του αγώνα οι δύο σπήκερ αναλώνονται σε κοινοτυπίες του τύπου:

«Δε θα σκοράρει ποτέ με τέτοιου είδους προσπάθεια» ή «Η μπάλα πέρασε τη γραμμή οπότε είναι άουτ».

Βέβαια θα μου πείτε «καλά ρε μεγάλε τι ήθελες δηλαδή». Σωστό και αυτό αλλά επειδή προφανώς χρησιμοποιείται μια «δεξαμενή» με προκάτ ατάκες στη μητρική γλώσσα ακούγονται κάπως περίεργες. Για παράδειγμα σε μια φάση που ένας επιθετικός μας «έπιασε αέρα» ο Σωτηρακόπουλος είπε «απαράδεκτη προσπάθεια» για να συμπληρώσει ο Θαναηλάκης «φανταστικό σουτ εξαπέλυσε κεραυνό με τη μία».

Α και να μην παραλείψουμε να αναφέρουμε την κορυφαία στιγμή όταν στην παρουσίαση των ομάδων σε ένα ματς που αντιμετωπίζαμε τον Ολυμπιακό ακούσαμε το θεϊκό:«Αποτελεί απειλή και στον Ευρωπαϊκό χώρο» ή κάτι παρόμοιο που δεν θυμόμαστε ακριβώς από το σοκ και τα γέλια.

Σε γενικές γραμμές αν και υπάρχει αρκετά μεγάλη ποικιλία από σχόλια που σπάνια επαναλαμβάνονται οφείλουμε να πούμε πως θα μας λείψει κάπως ο Τρέβορ Μπρούκινγκ.

ΤΑΚΤΙΚΗ

Στο στήσιμο των ομάδων έχει αναπτυχθεί μια καινούρια πλατφόρμα. Πλέον κλικάροντας σε έναν παίκτη μπορούμε να τον τοποθετήσουμε σε όποιο σημείο επιθυμούμε στο γήπεδο ενώ καινοτομία αποτελεί επίσης η δυνατότητα ρύθμισης της τακτικής της ομάδας ανάλογα με τη στιγμή και το σκορ. Δηλαδή για παράδειγμα παιχνίδι κατοχής μέχρι το ημίχρονο αν είναι ισόπαλο το σκορ, μαζική επίθεση από το 75΄ έως το 90΄αν είμαστε πίσω στο σκορ και πάει λέγοντας και πάει λέγοντας...

Για το άλλο πρωτοεμφανιζόμενο στοιχείο που μας επιτρέπει να προεπιλέξουμε από το μενού τακτικής ποιες ειδικές κινήσεις θα εκτελούνται με το δεξιό μοχλό(κοφτή τρίπλα, προσποίηση κλπ) ώστε να τις πετύχουμε διαδοχικά μη ρωτάτε αν εξυπηρετεί. Εδώ με το ζόρι κρατάγαμε τη μπάλα για δύο δευτερόλεπτα...

Πάντως σοβαρά η σωστή χρήση της τακτικής είναι περισσότερο απαραίτητη από κάθε άλλη φορά. Μας άρεσε το γεγονός πως(αντιμετωπίζοντας τον υπολογιστή-κονσόλα) η αντίπαλη ομάδα ανάλογα την ταυτότητά της συμπεριφερόταν διαφορετικά. Για παράδειγμα η Ρέιντζερς μας έδινε χώρο περιμένοντας πίσω από τη σέντρα ενώ ο Άγιαξ πίεζε πιο ψηλά αλλά «έμπαζε» πίσω.

ΟΜΑΔΕΣ ΡΟΣΤΕΡ-ΦΕΡΕ ΤΟ ΣΚΟΝΑΚΙ

Στις ομάδες τα πράγματα είναι λίγο πολύ όπως τα γνωρίζουμε. Στις εθνικές πραγματικά δεν λείπει καμία(ακόμα κι αν κάποιος έχει όνειρο να διαπρέψει με το τιμημένο Ουζμπεκιστάν μπορεί να το πετύχει).

Στους συλλόγους τα γνωστά... στις Αγγλικές και σε κάποιες Ισπανικές δεν υπάρχουν τα σωστά ονόματα(η αλήθεια είναι πως αν δεν διορθώναμε πάλι φέτος την Λάνκασιρ κάτι θα μας έλειπε).

Και τώρα στα ευχάριστα. Υπάρχει η Βέρντερ Βρέμης κάτι σημαντικό για τους φίλους του Γερμανικού ποδοσφαίρου. Επίσης υπάρχει το Ευρωπαϊκό Σούπερ Καπ και φυσικά Τσάμπιονς Λιγκ και Γιουρόπα Λιγκ με όλα τα δικαιώματα.

Όμως και οι φίλοι του Λατιναμερικάνικου ποδοσφαίρου δε θα μείνουν παραπονεμένοι. Πλέον μπορούμε να επιλέξουμε ανάμεσα από 40(!) ομάδες(επιτέλους θα μάθω τι χρώματα φοράει η Τσίβας Γουαδαλαχάρα) και να επιχειρήσουμε την κατάκτηση του Κόπα Λιμπερταδόρες. Βέβαια αν μπορούσαμε να τις χρησιμοποιήσουμε και σε απλό ματς θα ήταν καλύτερο αλλά μην είμαστε και πλεονέκτες.

Από Ελληνικές ΑΕΚ, Παναθηναϊκός, Ολυμπιακός και ΠΑΟΚ όπως και πέρυσι.

Τα ρόστερ των ομάδων όπως συνήθως δεν είναι ενημερωμένα αλλά ως γνωστόν αυτό με κάποιο patch διορθώνεται.

Τα Master League και Become a Legend ακόμα δεν τα δοκιμάσαμε αλλά με μια γρήγορη ματιά μοιάζουν να έχουν αρκετό βάθος ικανό να κρατήσει το ενδιαφέρον για μεγάλο διάστημα.

ΕΜΠΡΟΣ ΑΗΤΕ

Στην ομάδα μας μέσες άκρες τα πράγματα είναι καλά. Η πρώτη φανέλα με τις ρίγες ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα(λείπει ο χορηγός βέβαια) ενώ η κατακίτρινη δεύτερη είναι ικανοποιητική.

Από τη σύνθεση παρόντα είναι όλα τα νέα μεταγραφικά αποκτήματα(πλην του Νασούτι) ενώ περιττός είναι μόνο ο Μαϊστόροβιτς και κατά μία έννοια ο Παυλής.

Αναφορικά με τις δυνατότητες τους ο Λυμπερόπουλος είναι ο κλασικός καλός Λύμπε των Pro. Τζεμπούρ και Καφές δείχνουν επαρκή  τεχνικά στοιχεία, ο Μπλάνκο εξακολουθεί να αποτελεί έναν από τους πολύ καλούς επιθετικούς του παιχνιδιού(επειδή δοκιμάσαμε σύστημα με έναν στην κορυφή είναι πολύ πιο αποτελεσματικός από τον Τρομοκράτη). Ο Σκόκο δυστυχώς και πάλι έχει αριθμούς κατώτερους του αναμενομένου. Νταντόμο, Έντερ και Αργυρίου δεν έχουν κάτι ιδιαίτερο για να αποτελέσουν βασική επιλογή σε περίπτωση που δεν βρίσκονται «στο κόκκινο».

Αυτό που μας «έφτιαξε» πάντως είναι ο Μπούμπα Ντιόπ. Πραγματικά δεσπόζει στο κέντρο κόβοντας και κερδίζοντας σχεδόν κάθε κόντρα και κεφαλιά. Με την παρουσία του στην «βιντεοενδεκάδα» η ΑΕΚ του Pro όντως ανεβαίνει επίπεδο.

PRO VS FIFA

Μέσα στα προαιώνια και πολύ σημαντικά ερωτήματα τύπου Ρεάλ ή Μπαρτσελόνα, Πελέ ή Μαραντόνα που βασανίζουν τους απανταχού ποδοσφαιρόφιλους αδιαμφισβήτητα ξεχωριστή θέση έχει και το Pro ή Fifa.

Κατά τη γνώμη μας τα δύο παιχνίδια σέβονται πλέον το ένα τόσο πολύ το άλλο(δεν είναι τυχαίο που προσφέρουν εναλλακτική επιλογή στο χειριστήριο με τις ρυθμίσεις σύμφωνα και με τα δύο πρότυπα)που προσπαθώντας αντιγράψουν τα καλά στοιχεία του αντιπάλου έχουν έρθει πολύ κοντά.

Πλέον δεν ισχύουν και τα παλιά δεδομένα καθώς το Fifa που είχε ανέκαθεν μανιέρα την κατοχή των δικαιωμάτων στο παρόν χρησιμοποιεί «απομιμήσεις» ευρωπαϊκών διοργανώσεων. Από την άλλη το Pro που ήταν ο «βασιλιάς» του Gameplay σαν να παραδέχεται το λάθος του και προσπαθεί όπως προείπαμε να εφαρμόσει την πατέντα με τα «κολπάκια» στο δεξιό μοχλό.

Από εκεί και πέρα ποιο θα επιλέξει ο κάθε «εν δυνάμει» παίκτης ίσως οα πρέπει να κρίνεται από τις αναμνήσεις, τις προτιμήσεις και πολύ περισσότερο την συνήθεια. Και για μας το Pro είναι πιθανότατα η ομορφότερη «κακή» συνήθεια.