Έκπτωτος… Πρίγκιπας

Όταν κοιτάζεις την καριέρα του Ραούλ σου έρχεται στο μυαλό η γνωστή ρήση του Πάολο Κοέλιο από τον «Αλχημιστή». Είναι σαν το σύμπαν να συνωμότησε για να γίνει ο ηγέτης της Ρεάλ ενώ όλα τα σημάδια έδειχναν κάτι άλλο. Φανατικός «ροχιμπλάνκο» ο πατέρας του τον έγραψε στις ακαδημίες της Ατλέτικο όταν ήταν 12 χρονών.

Για τρεις χρονιές εκεί ο «Ραουλίτο» οργίασε. Σε 80 παιχνίδια πέτυχε το εξωπραγματικό νούμερο των 319 τερμάτων με τον απίστευτο μέσο όρο των 4 γκολ ανά παιχνίδι. Όλα λοιπόν έδειχναν ότι θα γινόταν ένας μεγάλος θρύλος της Ατλέτικο όμως ο Χεσούς Χιλ είχε άλλη άποψη. Ο εκκεντρικός πρόεδρος των «καλτσονέρος» αποφάσισε να διαλύσει τα τμήματα υποδομών με τη δικαιολογία ότι ο σύλλογος αντιμετώπιζε μεγάλα οικονομικά προβλήματα. Ο Ραούλ έμεινε χωρίς ομάδα και η Ρεάλ εμφανίστηκε για να του δώσει στέγη.

Στην πρώτη του χρονιά με τη φανέλα των «μερένχες» σε 33 ματς πέτυχε 77 γκολ και όλοι έμειναν άφωνοι. Στο ντεμπούτο του στην Real Madrid C το 1994 πέτυχε πέντε γκολ. Άμεσα ανέβηκε στη Β'Ομάδα όπου τεχνικός ήταν ο Ραφα Μπενίτεθ ενώ κλήθηκε και στην Εθνική Νέων της Ισπανίας. Οι άνθρωποι της Ατλέτικο παρακολουθούσαν τον Ραούλ και επιχείρησαν, μέσω του πατέρα του, να τον πάρουν πίσω. Μάλιστα έφτασαν κοντά όμως τελικά τον κράτησε ο Χόρχε Βαλντάνο. Ο Αργεντίνος τον κάλεσε να μιλήσουν και ο Ραούλ άργησε. «Έστησες τον προπονητή της πρώτης ομάδας. Αν επιδείξεις μέσα στον αγωνιστικό χώρο το ίδιο θράσος που είχες σήμερα, τότε σίγουρα δεν θα έχεις πρόβλημα να πετύχεις!» του είπε.

Άρχισε να κάνει κάποιες προπονήσεις με την πρώτη ομάδα. Οι «μπλάνκος» είχαν κάνει κακό ξεκίνημα. Την ένατη αγωνιστική η Ρεάλ αντιμετώπιζε τη Σαραγόσα στο «Ρομαρέδα». Λίγες μέρες πριν το ματς ο Βαλντάνο κάλεσε τον 17χρονο και του είπε ότι σκέφτεται να τον ξεκινήσει βασικό. «Αν θέλεις να κερδίσεις, βάλε με να παίξω. Αλλιώς, μη με βάλεις» του απάντησε ο Ραούλ. Αυτό ήταν αρκετό ώστε στις 29 Οκτωβρίου του 1994 να τον δούμε για πρώτη φορά με το «7» στη πλάτη. Η Ρεάλ έχασε με 3-2 όμως ο μικρός ήταν εξαιρετικός. Την επόμενη αγωνιστική οι «μερένχες» παίζουν με την Ατλέτικο και ο Ραούλ είναι και πάλι βασικός. Φτιάχνει τα δύο πρώτο γκολ και στο 36' με εκπληκτικό σουτ στην κίνηση πετυχαίνει το πρώτο του γκολ με τη φανέλα της μεγάλης του αγάπης...

Από εκεί και πέρα η ιστορία είναι λίγο πολύ γνωστή και έχει αμέτρητα γκολ. Ο Ραούλ μπορεί να μην έκανε τις περίτεχνες ενέργειες και μπορεί να έμοιαζε εκνευριστικά υπερόπτης όμως σκόραρε. Σου έδινε την εντύπωση ότι βάζει γκολ ακόμα και όταν κοιμάται. Έπεισε και τους μεγαλύτερους πολέμιους του ότι ήταν τεράστια κλάση και κατάκτησε τα πάντα. Οργίασε στην Ισπανία, στο Τσάμπιονς Λιγκ ενώ ακόμα και στους προβληματικούς, τότε, «φούριας ρόχας» αυτός έκανε τη δουλειά του.

Ξεπέρασε όσα προβλήματα βρέθηκαν μπροστά του αλλά δεν μπόρεσε τελικά να νικήσει τον χρόνο. Τα τελευταία χρόνια ο Ραούλ παραγκωνίστηκε και πλήρωσε ακριβά το γεγονός ότι ήταν ο ηγέτης της Ρεάλ. Οι «Μαδριλένοι» πήγαιναν από τη μια αποτυχία στην άλλη και ο «Πρίγκιπας» έπρεπε να έχει μεγάλο μερίδιο ευθύνης. Κάποιοι μιλούσαν για την κλίκα του Ραούλ με τον Γκούτι που δεν αφήνει την ομάδα να ησυχάσει ενώ έμεινε τελικά και εκτός Εθνικής.

Το τέλος του στη Ρεάλ δεν ήταν αυτό που ονειρευόταν καθώς πλήρωσε την φιλοσοφία του «μαντριντίσμο». Η επιτυχία του συλλόγου είναι πάνω απ' όλα και δεν χωρούν συναισθηματισμοί. Ακόμα και με τέτοιο επίλογο ο Ραούλ θα παραμείνει πάντα το διαμάντι στο στέμμα της «Βασίλισσας» και ίσως ο μοναδικός που τα τελευταία χρόνια δεν σκεφτόταν μόνο τα μηδενικά που θα βάλει ο Πέρεθ στο συμβόλαιο του.

ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ ΡΕΚΟΡ ΤΟΥ ΡΑΟΥΛ

Ο νεαρότερος παίκτης που φόρεσε τη φανέλα της πρώτης ομάδας (17 ετών και 4 μηνών). Σκόραρε, μάλιστα, στο δεύτερο επίσημο παιχνίδι του, με αντίπαλο την Ατλέτικο Μαδρίτης.

Δεν έχει δεχθεί κόκκινη κάρτα στα 14,5 χρόνια επαγγελματικής καριέρας.

Πρώτος σκόρερ όλων των εποχών στη Ρεάλ Μαδρίτης με 309 γκολ.

Πρώτος εν ενεργεία σκόρερ της Primera Division με 216 γκολ.

Εκτος σκόρερ όλων των εποχών στην Primera Division (πρώτος ο Τέλμο Θάρα με 251 γκολ).

Δεύτερος σκόρερ όλων των εποχών της Ρεάλ Μαδρίτης στην Primera Division με 216 γκολ (πρώτος ο Αλφρέδο ντι Στέφανο με 227 γκολ).

Ο πρώτος παίκτης που έφτασε τα 50 γκολ στο Τσάμπιονς Λιγκ, στο 2-1 με αντίπαλο τον Ολυμπιακό στις 28 Σεπτεμβρίου του 2005.

Πρώτος σκόρερ όλων των εποχών στο Τσάμπιονς Λιγκ με 64 γκολ.

Πρώτος σε συμμετοχές στο Τσάμπιονς Λιγκ με 123.

Ο μοναδικός παίκτης που σκόραρε σε δύο τελικούς Τσάμπιονς Λιγκ: το 2000 κόντρα στη Βαλένθια στο Παρίσι και το 2002 κόντρα στη Λεβερκούζεν στη Γλασκόβη.

Πρώτος σκόρερ όλων των εποχών στις ευρωπαϊκές διασυλλογικές διοργανώσεις με 65 γκολ (μαζί με τον Φίλιπο Ιντζάγκι).

Πρώτος σκόρερ όλων των εποχών της εθνικής Ισπανίας με 44 γκολ.

Δεύτερος σε συμμετοχές στην εθνική Ισπανίας με 102 (πρώτος ο Αντονι Θουμπιθαρέτα με 126).