Μια γεμάτη…ντουλάπα

Με την αποχώρηση του, ο Ίλιε Ιορντάκε μπήκε στη λίστα-ντουλάπα που φιλοξενεί, δυστυχώς για την ΑΕΚ, διψήφιο αριθμό ποδοσφαιριστών-παλτών. Ο Ιορντάκε, όπως και πολλοί ξένοι παίκτες πριν από αυτόν, ήρθε στην ΑΕΚ, προσέφερε όσο λιγότερα γινόταν και αποχώρησε για άλλες πολιτείες. Οι βιαστικές κινήσεις των εκάστοτε διοικήσεων της Ένωσης, τα παιχνίδια των μάνατζερ, οι λάθος επιλογές και οι μεταγραφές του στιλ «παίρνουμε για να πάρουμε» οδήγησαν σε αφίξεις ποδοσφαιριστών που τελικά το μόνο που προσέφεραν ήταν ειρωνικά σχόλια ή γέλιο.

Το «πανηγύρι» ξεκίνησε την περίοδο 1998-99 όταν η αγορά είχε ανοίξει και οι κοινοτικοί έδιναν την δυνατότητα για μεταγραφές πολλών ξένων. Το πρώτο «φρούτο» που μας ήρθε ήταν ο ευθυτενής, Μπόμπαν Μπάμπουνσκι. Ο τίτλος: «Η ΑΕΚ πήρε Μπόμπαν» δεν ξεχνιέται καθώς για λίγο όλοι είχαμε σκεφτεί πως ήταν ο Ζβόνιμιρ. Τελικά όμως ήταν ο Σκοπιανός αμυντικός που πραγματοποίησε οκτώ συγκλονιστικές εμφανίσεις και προσέφερε στον Νίκο Μαχλά έναν αξέχαστο βράδυ όταν η ΑΕΚ υποδέχτηκε την Φίτεσε. Την ίδια περίοδο μας ήρθε και ο Μουντιαλικός, Ίλιαν Ίλιεφ. Πολύ καλό όνομα ο Βούλγαρος όμως αποδείχθηκε ότι περισσότερο σκεφτόταν την εγχείρηση που θα του έκανε ο Λάκης Νικολάου παρά τίποτα άλλο. Μεγάλο απόκτημα και ο Άλβιν Τσέκολι. Αυστραλός με ιταλικές ρίζες. Πέτυχε ένα γκολ με φοβερό σουτ κατά του Πανελευσινιακού και αυτό ήταν όλο.

Την επόμενη περίοδο (99-00) η ΑΕΚ δίνει ρεσιτάλ. Ξεκινά με τον υπερταλαντούχο Βλάντιμιρ Ματιάσεβιτς που τελικά έπαιξε τρεις φορές και κάνει το ξέσπασμα με την μαγική τριπλέτα, Μπελότι-Καντερό-Νταλ Μόρο. Οι πρώτοι παίζουν από ένα ματς και ο τελευταίος από... κανένα. Πάντως τα «χαρτιά» τους έλεγαν ότι δεν ήταν τόσο κακοί παίκτες αλλά ποτέ δεν πήραν ευκαιρίες. Ήταν κλασική περίπτωση μεταγραφών που έγιναν απλά για να γίνουν και να μην λέει ο κόσμος ότι η ομάδα δεν ενισχύθηκε.

Το 2000-01 έχουμε το «έγκλημα» με τον Ντόντσεφ να παίρνει το «4» του Μανωλά. Είναι ο πρώτος παίκτης 1+1 καθώς όταν αποκτήθηκε η ΑΕΚ πήρε δώρο και τον Ιβάν Ρούσεφ. Ο Βούλγαρος αμυντικός έδωσε μια νέα διάσταση στον όρο «άμπαλος». Η πρώτη μεταγραφή σε ευρώ ήταν του Ερνάν Μεδίνα. Ήρθε δανεικός και πρόλαβε να πάρει 300.000 για τρεις συμμετοχές. Μάλιστα ήταν τόσο καλός που είχε μια απίστευτη οψιόν αγοράς. Το τρίο έκλεισε με τον Λουίς Ντάριο Κάλβο που δεν ήταν κακός για Γ' ή Δ' Εθνική.

Η χρονιά του «Ραμπέ» είναι το 2001-02. Χαμός-παροξυσμός-πανζουρλισμός για τον αρχηγό της Παρί και στέλεχος της Εθνικής Γαλλίας. Ήρθε σαν πολύ μεγάλη μεταγραφή αλλά τελικά έγινε ο πρώτος παίκτης που καταστράφηκε από τα σουβλάκια. Άμεσα δημιούργησε έναν δυνατό δεσμό με τις ψησταριές και ξέχασε πως στην Ελλάδα ήρθε να παίξει μπάλα. Εμφανίστηκε, εμφανώς αδυνατισμένος, και στην προετοιμασία της άλλης χρονιάς αλλά ο κύριος Μάκης του είπε με την γνωστή του ευγένεια να πάει στη γωνία να βρει ταξί.

Περίοδος 2002-03 και έρχεται το «σκοτάδι». Λίβιο Πριέτο το όνομα του και στα video φαινόταν σαν ένα κράμα Μαραντόνα με Ορτέγκα. «Τραυμάτισε παίκτη με τρίπλα» έγραφαν οι εφημερίδες. Μικροκαμωμένος και αδύναμος θύμιζε καρτούν και τελικά προλάβαμε να δούμε τι «μαγεία» του μόνο σε κάποια φιλικά. Έφυγε για άλλες πολιτείες και αυτός. Το 2006-07 μας ήρθε ο Ιφεάνι Ουντέζε. Με καλή παρουσία στον ΠΑΟΚ και θητεία στην Πρέμιερσιπ λογικό είναι να περιμένεις πολλά. Τελικά το μόνο που μας άφησε να θυμόμαστε ήταν εκείνο το ανεπανάληπτο τετ α τετ στο «Καραϊσκάκη».

Φτάνουμε λοιπόν στον απόλυτο ποδοσφαιριστή-έπιπλο. Φεντερίκο Ασκάρατε το όνομα του και πώς να ξεχαστεί άλλωστε. Ό,τι κοντινότερο έχει εμφανιστεί στον Τζον Τίκι. Ήρθε σαν το μεγάλο ταλέντο που είχε επιλέξει ο Κάρλος Μπιάνκι για την Ατλέτικο και στο μόνο που ήταν ταλαντούχος ήταν να φτιάχνει το μαλλί του. Φήμες που τον ήθελαν να μην αγωνίζεται ούτε στα προπονητικά διπλά διαψεύδονται ως κακεντρεχείς.

Ολοκληρώνουμε με την περσινή χρονιά όπου γέμισε δύο ακόμα κρεμάστρες στην ντουλάπα της ΑΕΚ. Ο ένας είναι ο Ίλιε Ιορντάκε που μας έδωσε τη χαρά να γνωρίσουμε τους ανθρώπους της Παντούρι και τα κόλπα τους. Σύμφωνα με αυτούς αποκτήθηκε με πέντε ευρώ. Αγωνίστηκε ελάχιστα και έκανε ένα καλό ματς στο «Ντα Λουζ» απέναντι στην Μπενφίκα. Ο έτερος ήταν ο Μπιάνκι Άρτσε. Όταν ο Κυργιάκος έφυγε έπρεπε να βρεθεί κάποιος να καλύψει τη θέση του και επιλέχθηκε ο Αργεντίνος με το βλέμμα που προβλημάτιζε. Γκέλα ολκής την πρώτη αγωνιστική στα Γιάννενα και μετά μην τον είδατε. Πλέον το ερώτημα είναι αν θα συνεχίσει να το παίζει ποδοσφαιριστής ή θα αλλάξει επαγγελματικό προσανατολισμό.

Κάτι παραπάνω από μια δεκαετία και σίγουρα η παρουσία τόσων παικτών που δεν προσέφεραν πρέπει να προβληματίσει. Άλλος γιατί δεν μπορούσε, άλλος γιατί δεν πήρε ευκαιρίες και άλλος γιατί δεν ήθελε όμως το αποτέλεσμα παραμένει το ίδιο. Η ΑΕΚ πλήρωσε αυτούς τους παίκτες και δεν πήρε τίποτα πίσω. Είναι ξεκάθαρο λοιπόν πως οι μεταγραφές θέλουν έρευνα και ποτέ δεν πρέπει να γίνονται απλά για να γίνουν. Άλλωστε σίγουρα θα υπήρχε κάποιος νεαρός ποδοσφαιριστής στα τμήματα υποδομής της ομάδας που θα μπορούσε να προσφέρει περισσότερο από τον Μεντίνα ή τον Ασκάρατε π.χ.