Quantcast
0 ΣΧΟΛΙΑ

Η αμφισβήτηση του Ρεχάγκελ

Το aek365.gr σας παρουσιάζει όλη την διαδρομή της Εθνικής, από την επιτυχία του 2004, μέχρι και το «κάζο» της περασμένης Τετάρτης στο Κισινάου

Των Γιώργου Κονδύλη και Χρήστου Λεμονιά

Βράδυ 4ης  Ιουλίου του 2004. Η Εθνική μας ανεβαίνει στο βάθρο και γνωρίζει τον απόλυτο σεβασμό. Μόλις έχει σηκώσει την κούπα του Πρωταθλητή Ευρώπης και κάνει χιλιάδες Έλληνες να βγουν στους δρόμους… για να πανηγυρίσουν την μεγάλη αυτή επιτυχία. Βράδυ 9ης Σεπτεμβρίου του 2009. Το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα δέχεται γκολ στις καθυστερήσεις από τους Μολδαβούς και πλέον το παιχνίδι με την Λετονία στο ΟΑΚΑ στις 10 Οκτωβρίου είναι «τελικός».

Ο Ότο Ρεχάγκελ την 5η Σεπτεβρίου του 2001 ανέλαβε για πρώτη φορά το «τιμόνι» της Εθνικής. Πριν από λίγες ημέρες έκλεισε οκτώ χρόνια στον πάγκο της «γαλανόλευκης» και μέσα σε όλα αυτά τα χρόνια εκτιμήθηκε όσο κανένας άλλος. Πλέον όμως, φαίνεται ότι τα πράγματα έχουν αλλάξει. Η αμφισβήτηση που υπάρχει προς το πρόσωπο του Γερμανού εκλέκτορα είναι όλο και πιο έντονη και το αστέρι… του Όθωνα έχει αρχίσει σιγά – σιγά να… σβήνει.

Άσχετα με το τι θα γίνει, αναφορικά με το μπαράζ και την συμμετοχή μας στο Μουντιάλ,  η Εθνική μας βρίσκεται σε κρίσιμο σταυροδρόμι. Για τέλος εποχής δεν ξέρουμε αν είναι η σωστή στιγμή να το αναφέρουμε, ωστόσο φαίνεται πως το «κουστούμι» του Ότο Ρεχάγκελ αρχίζει να… ξεθωριάζει!

Ας θυμηθούμε την πορεία του Ρεχάγκελ από την καταξίωση με την Εθνική ομάδα μέχρι και την κριτική που δέχεται πλέον με τις επιλογές του…

Η ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΓΙΑ ΤΟ EURO 2004

Τα… χαστούκια που μας «ξύπνησαν»

Στις 7 Σεπτεμβρίου του 2002 ξεκινάει ουσιαστικά η «καριέρα» του Ότο Ρεχάγκελ στο «τιμόνι» του αντιπροσωπευτικού μας συγκροτήματος, αφού εκείνη την ημέρα ξεκινάνε και τα προκριματικά του EURO 2004. Ο  Γερμανός τεχνικός βρίσκεται ήδη ένα χρόνο στον πάγκο της Εθνικής μας και στο πρώτο ματς (των προκριματικών) καλείται να αντιμετωπίσει την Ισπανία εντός έδρας. Τότε, η Ελλάδα είχε γνωρίσει την ήττα με 2-0 και οι πρώτες… μουρμούρες άρχισαν να ακούγονται. Λίγες εβδομάδες αργότερα και συγκεκριμένα στις 12 Οκτωβρίου, το συγκρότημα του Ότο Ρεχάγκελ φιλοξενήθηκε από την Ουκρανία και τότε είχε γνωρίσει την δεύτερη σερί ήττα με το ίδιο σκορ. Χειρότερο ξεκίνημα δεν θα μπορούσε να είχε κάνει η Εθνική μας, που είχε δεχτεί τη σκληρή κριτική όλων!

Η… αρχή της επιτυχίας!

Ωστόσο, η συνέχεια ήταν τελείως διαφορετική. Κανένας δεν περίμενε το τι θα επακολουθήσει και πως θα έβλεπε μια ομάδα που δεν θα έχανε από… κανέναν! Τρίτο παιχνίδι στις 16 Οκτωβρίου της ίδιας χρονιάς με την Αρμενία στην έδρα μας. Σε εκείνο το ματς ξεκίνησε να φαίνεται η πολύ καλή δουλειά του Γερμανού τεχνικού. Αν και ο αντίπαλος δεν ήταν τόσο ισχυρός, η Ελλάδα κατάφερε με άνεση να επικρατήσει με 2-0. Όπως προαναφέραμε, από το ματς με την Αρμενία ξεκίνησε το αήττητο της ομάδας του Ότο Ρεχάγκελ. Μετά από αρκετούς μήνες και συγκεκριμένα στις 2 Απριλίου του 2003, η Ελλάδα ταξίδεψε στην Βόρειο Ιρλανδία, προκειμένου να αντιμετωπίσει την ομάδα της χώρας. Η πιο δυνατή μονομαχία ως τότε και το λέμε αυτό, διότι, για να έρχονταν η πρόκριση θα έπρεπε τέτοια παιχνίδια σαν εκείνο να τα παίρναμε με… ευκολία. Και το πετύχαμε. Οι διεθνής μας γύρισαν με τους τρεις βαθμούς, αφού επικράτησαν με 2-0 και έτσι είχαν καταφέρει μπουν δυνατά στο… παιχνίδι του έκτου ομίλου!

Όμως, οι τόνοι ήταν πάντα χαμηλοί και κανένας δεν μπορούσε ή δεν είχε το… δικαίωμα να πιστέψει πως η Ελλάδα θα έκανε κάτι καλό! Από την πλευρά του πάντως, ο Ότο Ρεχάγκελ ήταν πάντα αισιόδοξος. Και δικαιώθηκε!

Η πρώτη… ισοπέδωση!

Η ημέρα της 7ης Ιουνίου του 2003 έχει ξεχωριστή σημασία για όλους τους Έλληνες. Η Ελλάδα ταξίδευε στην Ισπανία προκειμένου να αντιμετωπίσει την παρέα του Ραούλ! Οι περισσότεροι και όχι άδικα, ήλπιζαν για μια αξιοπρεπή ήττα. Όμως, το συγκρότημα του Γερμανού τεχνικού μας έστειλε στα… ουράνια. Ήταν η πρώτη… ισοπέδωση μιας μεγάλης Ευρωπαϊκής δύναμης στο χώρο του ποδοσφαίρου. Το γκολ του Γιαννακόπουλου στο 44’ μας είχε χαρίσει τη νίκη. Σιγά – σιγά οι Έλληνες άρχιζαν και πιστεύουν στους διεθνείς μας. Και ακόμη περισσότερο, πίστεψαν μετά από τη νίκη που είχαμε πάρει κόντρα στην Ουκρανία με 1-0, τέσσερις μέρες μετά από την επιτυχία στην Σαραγόσα. Μια νίκη που είχε έρθει τέσσερα λεπτά πριν το τέλος της συνάντησης με σκόρερ τον Χαριστέα!

Το «διπλό» της πρόκρισης και η… φιέστα!

Πραγματικά η χρονιά του 2003 ήταν ίσως και η καλύτερη για την Ελλάδα ως τότε! Και όχι άδικα. Σε 11 (!) ματς που έδωσε συνολικά (όλη τη σεζόν φιλικά & επίσημα), η «γαλανόλευκη» ήταν αήττητη! Στις 6 Σεπτεμβρίου το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα ταξίδεψε στην Αρμενία και από εκεί απέδρασε με το «διπλό» (1-0). Όλα είχαν… τελειώσει τότε.

Η Ελλάδα είχε περάσει στο Euro για δεύτερη φορά στην ιστορία της και το μόνο που απέμενε ήταν να «σφραγίσει» την πρόκριση στον αγώνα της Λεωφόρου με την Βόρειο Ιρλανδία. Και το έκανε με επιτυχία! Το γκολ είχε πετύχει ο Τσιάρτας με πέναλτι και έστειλε τους πάντες στον… έβδομο ουρανό. Απολογισμός; 18 βαθμοί σε οκτώ ματς!

ΕΦΤΑΣΕ ΣΤΟΝ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟ…

… EURO 2004


Όμιλος… σοκ!

Από εκείνο το Σάββατο, της 11ης Οκτωβρίου του 2003, η Ελλάδα είχε το μυαλό της στο Euro 2004, περιμένοντας την κλήρωση και τους αντιπάλους της…
Έτσι, η Ελληνική ομοσπονδία προγραμμάτισε ένα δυνατό φιλικό (εκτός έδρας) με την διοργανώτρια χώρα του – τότε – του Euro.
Την Πορτογαλία…
Σε εκείνο το ματς, η Ελλάδα είχε αναδειχτεί ισόπαλη με 1-1 και η κόντρα… μόλις είχε αρχίσει.

Η κλήρωση πραγματοποιήθηκε και με μια πρώτη… ματιά, ήταν «καταδικαστέα».

Αντίπαλοι μας; Ρωσία, Πορτογαλία και Ισπανία. Από την τελευταία είχαμε στερήσει την πρώτη θέση στον όμιλο των προκριματικών, ενώ οι Πορτογάλοι ήταν οι διοργανωτές.

Στην πρεμιέρα αντιμετωπίσαμε την παρέα του Φίγκο και του Κριστιάνο Ρονάλντο. Τα καταφέραμε! Το ξεκίνημα μας, ήταν άκρως εντυπωσιακό, αφού χάρη στα γκολ των Καραγκούνη και Μπασινά, βρισκόμασταν μπροστά με 2-0. Τελικά, η νίκη ήρθε με 2-1 και το πρώτο… τρίποντο μπήκε στο «σακούλι».

Τελειώσαμε τους Ισπανούς

Δεύτερο ματς; Με Ισπανία.

Το συγκρότημα του Ότο Ρεχάγκελ ήθελε να συνεχίσει το καλό της ξεκίνημα και το έπραξε, αν και με περιπετειώδες τρόπο, αλλά αυτό δεν έχει καμία σημασία. Οι Ισπανοί πήραν κεφάλι στο σκορ με τον Μοριέντες, αλλά ο Χαριστέας έφερε το ματς στα ίσα. Έτσι, η Ελλάδα είχε τον πρώτο λόγο για την πρόκριση στους «8» του θεσμού, ενώ παράλληλα έστειλε στο… καναβάτσο τους Ισπανούς και ουσιαστικά τους άφησε εκτός θεσμού!

Λίγο πριν την… αυτοκτονία

Όλοι οι Έλληνες ήταν πλημμυρισμένοι από ευτυχία! Τα ταξιδιωτικά γραφεία ήταν ο… προορισμός των Ελλήνων που είχαν απομείνει στην χώρα. Όλοι αναζητούσαν ένα εισιτήριο για την Πορτογαλία, προκειμένου να δουν την Ελλάδα στους «8», που… παραλίγο να μην πάει, αφού ηττήθηκε από την Ρωσία με 2-1.  Και γιατί το λέμε αυτό; Διότι αν χάναμε από την Ρωσία με 2-0, τότε η πρόκριση θα είχε χαθεί. Ευτυχώς όμως, το γκολ του Βρύζα, μας «έσωσε» και μας έστειλε στην επόμενη φάση και ουσιαστικά μας έβαλε στις… γραμμές του «τρένου» που είχε ως προορισμό τον τελικό του Ντα Λουζ!

Ζιντάν και Ανρί, κόντρα στην Ελλάδα

Πλέον, η Ελλάδα βρίσκεται στους «8» της διοργάνωσης. Απίστευτο και όμως αληθινό…

Το συγκρότημα του Ότο Ρεχάγκελ βρίσκεται στο επίκεντρο ολόκληρης της Ευρώπης. Πολλοί έκαναν λόγο για αντιποδόσφαιρο και πως κόντρα στους μέχρι τότε πρωταθλητές Ευρώπης Γάλλους, η «γαλανόλευκη» δεν θα είχε καμία τύχη! Τα πράγματα ήταν δύσκολα, καθώς είχαμε να κάνουμε με μια μεγάλη δύναμη του Παγκοσμίου ποδοσφαίρου. Αλλά οι διεθνείς μας «ισοπέδωσαν» και τους «τρικολόρ». Το γκολ του Χαριστέα, έπειτα από την εξαιρετική ενέργεια και σέντρα του Ζαγοράκη, έστειλε την ομάδα στους «4» και όλους του Έλληνες στους… δρόμους για να πανηγυρίσουν!

Τσεχία… το φαβορί που «πάτησε» ο Δέλλας!

Εδώ αξίζει να γίνει και μια αναφορά στις στοιχηματικές εταιρίες και συγκεκριμένα στις αποδόσεις που έδιναν στις χώρες για την κατάκτηση του Euro. Εκτός των γνωστών «μεγάλων δυνάμεων», η Τσεχία ήταν μια εκ των φαβορί, καθώς διέθετε πλούσιο ταλέντο, εμπειρία, αλλά και σπουδαίο σύνολο. Αυτή η ομάδα, ήταν και η αντίπαλος μας στους «4» του θεσμού. Το παιχνίδι ήταν ακατάλληλο για καρδιακούς, αφού η κανονική διάρκεια δεν έδειξε νικητή και έτσι το ματς κρίθηκε στην παράταση και στο «ασημένιο γκολ». Το πρώτο μέρος της παράτασης, έδειχνε πως δεν θα βγάλει κάτι, αλλά ο Δέλλας είχε διαφορετική άποψη, αφού με κεφαλιά μετά από κόρνερ του Μπασίνα, νίκησε τον Τσεχ και έστειλε την ομάδα στον ΤΕΛΙΚΟ και για άλλη μια φορά τους Έλληνες στην Ομόνοια και όχι μόνο!

Ήταν δικό μας -  «Πελάτες» οι Πορτογάλοι

Η Ελλάδα βρίσκεται στον τελικό. Αυτό και αν είναι απίστευτο! Αντίπαλος; Η Πορτογαλία. Πολλοί είχαν τον φόβο, πως η παρέα του Λουίς Φίγκο θα θέλει να μας εκδικηθεί…

Αυτό λέγανε και οι διοργανωτές. Επίσης και τα στατιστικά δεν ήταν με το μέρος μας, αφού ήθελαν δύο ομάδες που είχαν συναντηθεί στον όμιλο και ξανασυναντιούνται στον τελικό, να μην υπάρχει ίδιο αποτέλεσμα. Δηλαδή; Να μην νικάνε οι Έλληνες!

«Οι παραδόσεις είναι για να σπάνε»

Ωστόσο, η ατάκα του Ότο Ρεχάγκελ γέμισε με αισιοδοξία ολόκληρη την Ελλάδα. «Οι παραδόσεις είναι για να σπάνε», είχε πει χαρακτηριστικά. Και έτσι έγινε. Το γκολ του Χαριστέα έδωσε την  ΚΟΥΠΑ και έκανε… πελάτες του Πορτογάλους. Τότε, άρχισε να ακούγεται πιο έντονα στις κερκίδες το σύνθημα: «Σήκωσε το, το γ…. δεν μπορώ, δεν μπορώ να περιμένω»! Το βράδυ της 4ης Ιουλίου, θα μείνει για πάντα χαραγμένο στις μνήμες όλων των Ελλήνων και όλων των ποδοσφαιρόφιλων…

Το ρόστερ της Εθνικής στο EURO 2004

Αντώνης Νικοπολίδης
Γιούρκας Σεϊτερίδης
Στέλιος Βενετίδης
Νίκος Νταμπίζας
Τραϊανός Δέλλας
Άγγελος Μπασινάς
Θοδωρής Ζαγοράκης
Στέλιος Γιαννακόπουλος
Άγγελος Χαριστέας
Βασίλης Τσιάρτας
Ντέμης Νικολαϊδης
Κωνσταντίνος Χαλκιάς
Φάνης Κατεργιαννάκης
Τάκης Φύσσας
Ζήσης Βρύζας
Παντελής Καφές
Γιώργος Γεωργιάδης
Γιάννης Γκούμας
Μιχάλης Καψής
Γιώργος Καραγκούνης
Δημήτρης Παπαδόπουλος
Βασίλης Λάκης

«Κορεσμένη» από την επιτυχία

Αναμφισβήτητα η κατάκτηση του EURO 2004 ήταν η μεγαλύτερη επιτυχία στα χρονικά του Ελληνικού αθλητισμού. Άλλωστε δεν είναι και μικρό πράγμα να κατακτάς την κορυφή της Ευρώπης εν μέσω και κριτικής, η οποία ας μην γελιόμαστε εκείνο τον καιρό η ομάδα την δέχονταν με το «τσουβάλι». Ακόμα και οι αντίπαλοι μας παρόλο που σηκώσαμε την Ευρωπαϊκή κούπα στο «Ντα Λουζ» της Λισσαβόνας, συνέχιζαν να μας κοιτούν… με αρκετή κακία, ενώ συνέχεια σχολίαζαν με καυστικό… τρόπο το στυλ παιχνιδιού της ομάδας, την ίδια ώρα που ο Κριστιάνο Ρονάλντο, είχε «πλαντάξει» στο κλάμα!
Οι μεγάλες αλλαγές στο έμψυχο δυναμικό που έπρεπε να πραγματοποιηθούν μετά το 2004 δεν επιτεύχθηκαν με αποτέλεσμα το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα να δείχνει κορεσμένο αλλά και «γεμάτο» από την συγκεκριμένη επιτυχία.

Οι «αδικημένοι» Ζήκος, Στολτίδης

Η ανανέωση που έπρεπε να γίνει στο έμψυχο δυναμικό της ομάδας, δεν ίδρωνε… το αυτί του Ότο Ρεχάγκελ, όπου σιγά - σιγά άρχιζαν να ακούγονται οι πρώτες… γκρίνιες. Αυτές ξεκίνησαν κιόλας το Σεπτέμβριο του 2004 για  τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2006 το οποίο θα διεξάγονταν στα γήπεδα της Γερμανίας. Φυσικά ως πρωταθλητές Ευρώπης θέλαμε να δώσουμε το παρών. Το πρώτο πατατράκ… ήρθε στις 4 Σεπτεμβρίου. Η επιμονή του Γερμανού εκλέκτορα να μην καλέσει στην Εθνική τους Άκη Ζήκο και Ιεροκλή Στολτίδη οι οποίοι εκείνη την εποχή έβγαζαν μάτια με τις ομάδες τους, δεν του βγήκε σε καλό.

Το πρώτο καμπανάκι… με Αλβανία 

Η Εθνική ομάδα έμπαινε στην αφετηρία των προκριματικών φυσικά με τον αέρα του φαβορί. Η Ελλάδα είχε κληρωθεί με Ουκρανία, Δανία, Τουρκία, Αλβανία, Γεωργία και Καζακστάν και οι προβλέψεις κάνανε λόγο ότι η ομάδα μας θα περάσει χωρίς προβλήματα από τον όμιλο.

Έλα όμως που το πρώτο καμπανάκι… χτύπησε στις 4 Σεπτεμβρίου του 2004 στην πρεμιέρα των ομίλων όπου αντιμετωπίζαμε την Αλβανία στα Τίρανα. Η ήττα με σκορ 2-1 προκάλεσε κλυδωνισμούς… με αποτέλεσμα το καλό κλίμα που επικρατούσε να έχει περάσει ανεπιστρεπτί.

Τέσσερις ημέρες αργότερα και πιο συγκεκριμένα στις 8 Σεπτεμβρίου οι παίκτες μας αντιμετώπισαν την Τουρκία στο Καραϊσκάκη. Οι κακές εμφανίσεις συνεχίστηκαν και το ισόπαλο αποτέλεσμα ήρθε μοιραία. Η δεύτερη ισοπαλία που πήρε η Εθνική στο ματς με την Ουκρανία στις 9 Οκτωβρίου έφερε ακόμα περισσότερο την Ελλάδα σε δύσκολη θέση, αφού με το καλημέρα… είχε μείνει αρκετά πίσω στην βαθμολογία.

Η νίκη με το Καζασκτάν στις 17 Νοεμβρίου με 3-1 απάλυνε λίγο τον πόνο, ωστόσο το τα μηνύματα δεν ήταν ευχάριστα. Οι τρεις επόμενες νίκες με Δανία τον Φεβρουάριο και με Γεωργία και Αλβανία τον Μάρτιο, αναπτέρωσαν κάπως τις ελπίδες της Εθνικής, ωστόσο τον Ιούνιο τα… όνειρα για συμμετοχή στο Μουντιάλ έμειναν απλά… όνειρα.

Ήττα - «μαχαιριά» από τους Ουκρανούς

Η «λευκή» ισοπαλία στο «Ινονού» με την Τουρκία στις 4 Ιουνίου του 2005, αλλά και η ήττα που γνώρισε λίγες ημέρες αργότερα στο γήπεδο «Καραϊσκάκη», από την Ουκρανία με σκόρερ τον Χούσιν «ψαλίδισαν» μια και καλή τις πιθανότητες της Εθνικής να έδινε το παρών ένα χρόνο αργότερα στα γήπεδα της Γερμανίας. Το συγκεκριμένο αποτέλεσμα βύθιζε άπαντες στο στρατόπεδο του αντιπροσωπευτικού μας συγκροτήματος σε προβληματισμό και αυτοκριτική.

Σφαλιάρες… στο Συνομοσπονδιών

Η Εθνική ομάδα, δεν σταμάτησε τις καλοκαιρινές τις υποχρεώσεις, αφού οκτώ ημέρες μετά την ήττα από την Ουκρανία έδωσε το παρών στην Γερμανία, αφού συμμετείχε ως Πρωταθλήτρια Ευρώπης στο Κύπελλο Συνομοσπονδιών, όπου διοργανώνεται ως «τεστ event» πριν την έναρξη κάθε Μουντιάλ. Στον όμιλο αυτού του Τουρνουά ήμασταν μαζί με Βραζιλία, Ιαπωνία και Μεξικό. Οι σφαλιάρες… έδιναν και έπαιρναν. 

Η «τριάρα» από την «σελεσάο»  και η ήττα (1-0) από τους «καμικάζι» της Ιαπωνίας μας «μαχαίρωσαν» ψυχολογικά. Αποτέλεσμα; Στο τελευταίο και αδιάφορο παιχνίδι της διοργάνωσης να φέρουμε ισοπαλία με το Μεξικό και κάπου εκεί ολοκληρώθηκε η παρουσία μας στο Τουρνουά. 

Για τις όποιες ελπίδες

Επόμενο ραντεβού της Εθνικής δόθηκε στις 17 Αυγούστου για ένα φιλικό με το Βέλγιο. Ακόμη μια κακή εμφάνιση και ήττα, ήταν το αποτέλεσμα του αγώνα, όπου η κατρακύλα… συνεχίζονταν.

Στις 7 Σεπτεμβρίου το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα έμπαινε ξανά στην μάχη… των Προκριματικών με μοναδικό σκοπό να εξαντλήσει τις όποιες ελπίδες είχε για την πρόκριση. Η νίκη από το Καζακστάν με σκορ 2-1, επανέφερε κάπως τα χαμόγελα… ωστόσο αυτά κράτησαν μόλις ένα μήνα αφού στις 8 Οκτωβρίου στην Κοπεγχάγη ήρθε το τελειωτικό… χτύπημα και η ήττα από τους Δανούς. Πλέον  κάναμε σχέδια για την επόμενη μεγάλη διοργάνωση η οποία ήταν το EURO του 2008.

Καλημέρα… προκριματικά EURO 2008

Η αποτυχία των  προηγούμενων προκριματικών για το Μουντιάλ του 2006 πείσμωσε τους διεθνείς μας οι οποίοι μπήκαν στην… αφετηρία της νέας περιπέτειας που τους εμφανίζονταν. Μοναδικός σκοπός; Η πρόκριση και η συμμετοχή μας στα τελικά του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος που θα διεξάγονταν το καλοκαίρι του 2008 στα γήπεδα της Αυστρίας και της Ελβετίας.
Η αρχή έγινε στο Κισινάου, στις 2 Σεπτεμβρίου του 2006. Η Εθνική μας με γκολ του Λυμπερόπουλου έμπαινε με το δεξί… επικρατώντας με 1-0 της Μολδαβίας.
Στις 7 Οκτωβρίου στο «Καραϊσκάκη», η «γαλανόλευκη» πέτυχε την δεύτερη νίκη με αντίπαλο την Νορβηγία και πλέον όλα είχαν μπει στη σωστή κατεύθυνση.
Τρεις ημέρες μετά, με τον αέρα… των έξι βαθμών που είχε αποσπάσει στους πρώτες αγώνες, η Εθνική ταξίδευε στην Ζένιτσα για να αντιμετωπίσει την Βοσνία. Η σαρωτική νίκη που πέτυχε με 4-0, έβαλε για τα καλά στον δρόμο της πρόκρισης την ομάδα η οποία βρίσκονταν στην πρώτη θέση της βαθμολογίας.

Επέτειος… με τεσσάρα από τους Τούρκους

Μπορεί η 25η Μαρτίου να είναι εθνική μας επέτειο με τους Τούρκους, ωστόσο οι Τούρκοι έστησαν το δικό τους… πάρτι στο γήπεδο Καραϊσκάκη, μια ημέρα νωρίτερα.  Το τελικό 4-1 υπέρ της ομάδας του Φατιχ Τεριμ καταδεικνύει την ανωτερότητα που έδειξαν οι αντίπαλοι μας εκείνο το βράδυ. Η Εθνική μας μετά τις τρεις νίκες που είχε προσγειώθηκε ανώμαλα, ενώ οι «γιούχες» έπεσαν… βροχή εκείνη την βραδιά.
Οι παίκτες ήταν αναγκασμένοι να ξεχάσουν την βαριά ήττα που υπέστησαν, αφού το ματς με την Μάλτα στην Βαλέτα λίγες ημέρες αργότερα ήταν άκρως σημαντικό. Οι διεθνείς τελικώς, βρήκαν το ψυχικό σθένος πήραν την νίκη με πέναλτι του Μπασινά και πλέον είχαν ρεφάρει κατά κάποιο τρόπο το άσχημο αποτέλεσμα από την Τουρκία.

Ο δρόμος… της πρόκρισης από το Παγκρήτιο

Πλέον γίνονταν κατανοητό, ότι η πρόκριση για τα τελικά πέρναγε από το Παγκρήτιο. Το συγκρότημα του Ρεχάγκελ, αγωνίζονταν στις 2 και 6 Ιουνίου με Ουγγαρία και  Μολδαβία αντίστοιχα και οι έξι βαθμοί σε αυτά τα ματς ήταν επιτακτικοί. Τελικά ο στόχος επετεύχθη και με νίκες 2-0 και 2-1 συνεχίσαμε και παραμείναμε στην πρώτη θέση του βαθμολογικού πίνακα.

Ωστόσο, ο Σεπτέμβριος ήταν ο μήνας που σφραγίζαμε κατά ένα μεγάλο ποσοστό το εισιτήριο…για την Αυστρία και την Ελβετία αφού με την ισοπαλία που πήραμε στο Όσλο με αντίπαλο την Νορβηγία, κάναμε το πλέον αποφασιστικό βήμα.

«Εάλω η πόλις»

Το μόνο που απέμενε πλέον ήταν να πάρουμε ένα θετικό αποτέλεσμα στην Πόλη με αντίπαλο την Τουρκία. Και τελικώς αυτό έγινε στις 17 Οκτωβρίου όταν με γκολ του Αμανατίδη στο «Αλί Σάμι Γεν» πήραμε το «διπλό», που επιζητούσαμε, ενώ πληρώσαμε με το ίδιο… νόμισμα του Τούρκους οι οποίοι είχαν επικρατήσει στην Αθήνα. Το ματς με την Μάλτα  στις 17 Νοεμβρίου στο ΟΑΚΑ, στο οποίο επικρατήσαμε 5-0, ήταν διαδικαστικού χαρακτήρα, αφού η πρόκριση ήταν γεγονός,  δίνοντας την δυνατότητα στον κόσμο να αποθεώσει τους διεθνείς μας. 

Η… γιορτή που εξελίχθηκε σε «εφιάλτη»

Η Εθνικής μας ομάδα, πηγαίνει για τρίτη φορά στην ιστορία της σε τελικά Ευρωπαϊκής διοργάνωσης. Το συγκρότημα του Ότο Ρεχάγκελ, καλούνταν να υπερασπιστεί τον τίτλο της! Αντίπαλοι μας στον όμιλο; Ρωσία, Ισπανία, Σουηδία.

Οι δύο πρώτες ομάδες ήταν στο ίδιο γκρουπ με εμάς και το 2004. Ωστόσο, αυτή τη φορά τα πράγματα ήταν… σκούρα. Τρεις ήττες σε ισάριθμα ματς. Χάσαμε με 2-0 από Σουηδία, 2-1 από Ισπανία και 1-0 από Ρωσία. Από εκεί και πέρα, άρχισαν και οι …γκρίνιες! Όχι άδικα θα λέγαμε, αφού η εικόνα που παρουσίασαν οι διεθνείς μας, ήταν κάτι παραπάνω από κακή!

Το ρόστερ στο EURO 2008

Αντώνης Νικοπολίδης
Γιούρκας Σεϊταρίδης
Χρήστος Πατσατζόγλου
Νίκος Σπυρόπουλος
Τραϊανός Δέλλας
Άγγελος Μπασινάς
Γιώργος Σαμαράς
Στέλιος Γιαννακόπουλος
Άγγελος Χαριστέας
Γιώργος Καραγκούνης
Λουκάς Βύντρα
Κωνσταντίνος Χαλκιάς
Αλέξανδρος Τζόρβας
Δημήτρης Σαλπιγγίδης
Βασίκης Τοροσίδης
Σωτήρης Κυργιάκος
Φάνης Γκέκας
Γιάννης Γκούμας
Παρασκευάς Άντζας
Γιάννης Αμανατίδης
Κώστας Κατσουράνης
Αλέξανδρος Τζιόλης
Νίκος Λυμπερόπουλος

Τώρα… Μουντιάλ!

Επόμενη διοργάνωση; Το Μουντιάλ του 2010. Ακόμα, τα προκριματικά δεν έχουν ολοκληρωθεί, ωστόσο η πρώτη θέση έχει… χαθεί. Ή μάλλον, έχει σχεδόν χαθεί.

Αν και η Ελλάδα πριν από 6 ημέρες ήταν το φαβορί για την απευθείας πρόκριση στα γήπεδα της Νοτίου Αφρικής, όλα άλλαξαν στις δύο τελευταίες αναμετρήσεις με Ελβετία και Μοδαβία (εκτός έδρας). Απολογισμός; Μια ήττα και μια ισοπαλία. Πράγμα που σημαίνει πως το συγκρότημα του Ότο Ρεχάγκελ πρέπει να πάρει δύο νίκες στις ισάριθμες αναμετρήσεις που απομένουν, ώστε να διεκδικήσει την πρόκριση μέσω των μπαράζ. Τα παιχνίδια που έχει να δώσει η Ελλάδα είναι με Λετονία και Λουξεμβούργο, με τον πρώτο αγώνα να έχει τον τίτλο – και όχι άδικα -  του «τελικού»…


Στοιχηματική εμπειρία… όπως θα ήθελες να είναι! Παίξε Νόμιμα - 21+ | ΑΡΜΟΔΙΟΣ ΡΥΘΜΙΣΤΗΣ: ΕΕΕΠ | ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΕΘΙΣΜΟΥ & ΑΠΩΛΕΙΑΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ | ΓΡΑΜΜΗ ΒΟΗΘΕΙΑΣ ΚΕΘΕΑ: 2109237777 | ΠΑΙΞΕ ΥΠΕΥΘΥΝΑ

ΣΧΟΛΙΑΑΡΘΡΟΥ
ΣΧΟΛΙΟΣΟΥ
ΕΠΟΜΕΝΟ