Τυχερός ο Ολυμπιακός

Σε αντίθεση με τον περσινό υγιεινό περίπατο της ΑΕΚ, απέναντι στον Ατρόμητο, όπου η Ένωση σήκωσε εύκολα το τρόπαιο στο ίδιο γήπεδο, φέτος η ομάδα του Περιστερίου αποδείχθηκε πιο σκληρό καρύδι. Παρότι βρέθηκε πίσω στο σκορ αρκετά νωρίς από τον Ολυμπιακό (Τζιμπούρ 29'), κατάφερε να ισορροπήσει το ματς στο δεύτερο μέρος και να το στείλει στην παράταση με γκολ του Ιγκλεσιας (75'), παρότι ο μέσος του Ατρομήτου ήταν έτοιμος να αντικατασταθεί από τον προπονητή του. Τελικά οι διαφορές λύθηκαν στην τελευταία φάση του ματς και πριν οι δύο ομάδες οδηγηθούν στα πέναλτι, όταν ο Ζουέλα που αντικατέστησε τον καλύτερο παίκτη των (τυπικά) γηπεδούχων και σκόρερ, έχασε από τα μάτια του τον Φουστέρ, που με κεφαλιά στο 119' χάρισε τη νίκη και το τρόπαιο στην ομάδα του.

Το ματς

Ήταν δεδομένο πως ο τελικός Κυπέλλου ήταν μία αναμέτρηση μεταξύ Δαβίδ και Γολιάθ και όλα θα κυλούσαν βάσει... ορέξεων του Ολυμπιακού. Οι «ερυθρόλευκοι», στο τελευταίο παιχνίδι του Ερνέστο Βαλβέρδε στον πάγκο της ομάδας, παρουσιάστηκαν από το πρώτο λεπτό με τη δέουσα σοβαρότητα και αμέσως πήραν την κατοχή της μπάλας και έκαναν το δικό τους παιχνίδι. Από την άλλη, η εντολή του Γιώργου Δώνη στους παίκτες του ήταν ξεκάθαρη. Σωστή άμυνα και να «χτυπήσουν» στην κόντρα. Άλλωστε το 4-4-1-1 που παρέταξε την ομάδα του, με τον Μήτρογλου στην κορυφή και τον ταχύτατο Τάτο από πίσω του, μαρτυρούσε τα πλάνα του. Οι τυπικά φιλοξενούμενοι στο 10λεπτο άρχισαν να πιέζουν και να αναζητούν το γκολ. Μόλις στο 7' ο Τζιμπούρ είχε την πρώτη καλή στιγμή στο ματς, όπου ένα γυριστό σουτ από το ύψος της μικρής περιοχής εξουδετέρωσε ο Ιτάνζ, ενώ στο 18' ήταν η σειρά του Μακούν να πιάσει ένα δυνατό σουτ από τη μεγάλη περιοχή, με τη μπάλα να φεύγει λίγο άουτ.

Όσο περνούσε η ώρα ο Ολυμπιακός πίεζε ακόμα περισσότερο, όμως στο 21' ήταν η πρώτη φορά που ο Ατρόμητος απείλησε με τον Μήτρογλου. Ωστόσο, η μεγαλύτερη ευκαιρία στο ματς, μέχρι εκείνη τη στιγμή, ήρθε στο 24' όταν ο Μανιάτης ανατράπηκε από τον Φυτανίδη, με τον Σπάθα να δείχνει το σημείο του πέναλτι. Ο Χολέμπας ανέλαβε την εκτέλεση, όμως έστειλε τη μπάλα άουτ. Η φάση αυτή «ξύπνησε» τον Ατρόμητο που άρχισε να ανεβάζει τις γραμμές του, όμως στο 29' ο Τζιμπούρ με μία... εν ψυχρώ εκτέλεση από το ύψος του πέναλτι, θα κάνει το 1-0, σαν επιβράβευση της ανωτερότητας του Ολυμπιακού. Στο 37' ο Ατρόμητος έφτασε κοντά στην ισοφάριση, όμως ο Μπρίτο από πλεονεκτική θέση και ολομόναχος, θα πιάσει κακή κεφαλιά και θα στείλει τη μπάλα άουτ.

Το δεύτερο μέρος ξεκίνησε με ανατροπή σκηνικού. Ο Ατρόμητος μη έχοντας να χάσει τίποτα, βγήκε πιο μπροστά και εκμεταλλεύτηκε τον χώρο που του έδωσε ο Ολυμπιακός. Κέρδισε αρκετά φάουλ γύρω από την περιοχή του Κάρολ, ωστόσο ο Επστάιν που ήταν ο κύριος εκτελεστής, δεν μπορούσε να σημαδέψει σωστά κάποιον συμπαίκτη του, με αποτέλεσμα οι αμυντικοί του Ολυμπιακού συνεχώς να απομακρύνουν εύκολα τον όποιον κίνδυνο. Μοναδικές στιγμές που ο γκολκίπερ των «ερυθρολεύκων» ανησύχησε σε αυτή την πίεση ήταν δύο σουτ του Σκόνδρα και Επστάιν, στο 49' και στο 58' αντίστοιχα, χωρίς ωστόσο να χρειαστεί να επέμβει αφού και τα δύο έφυγαν άουτ.

Με τη συμπλήρωση μίας ώρας αγώνα, ο Δώνης είχε να αντιμετωπίσει ένα ακόμα πρόβλημα, καθώς είδε τον Τάτο να αποχωρεί τραυματίας και τη θέση του πήρε ο Καραμανος. Παρόλα αυτά ο Ατρόμητος παρέμενε σταθερά «κυρίαρχος» στον αγωνιστικό χώρο με τον Ολυμπιακό όσο περνούσε η ώρα να φαίνεται πως ξεμένει από δυνάμεις. Τελικά η πίεση αυτή απέφερε καρπούς. Την στιγμή που ο Ιγκλέσιας ήταν έτοιμος να δώσει τη θέση του στον Σφακιανάκη (τελικά ο Μπρίτο αντικαταστάθηκε), έγινε αποδέκτης της μπάλας μετά από προσωπική ενέργεια του Μπρίτο από δεξιά και με ένα σουτ, που κόντραρε στον Χολέμπας και άλλαξε την πορεία της μπάλας, έφερε στο 76' ματς στα ίσα. Η «σφαλιάρα» αυτή ανάγκασε τους παίκτες του Ολυμπιακού να ανεβάσουν απόδοση, όμως φαινόταν ξεκάθαρα πως δεν είχαν καθόλου καθαρό μυαλό λόγω κούρασης. Παρότι έβαλαν τον Ατρόμητο στο μισό του γήπεδο, στο τελευταίο 10λεπτο, όλα τελείωναν με άστοχες σέντρες ή... εύστοχες στα χέρια του Ιτάνζ. Κάπως έτσι τα πράγματα άρχισαν να οδηγούνται στην παράταση και αφού πρώτα χρειάστηκε μία απίστευτη επέμβαση του γκολκίπερ του Ατρομήτου, στο 93' σε τρομερή κεφαλιά του Τζιμπούρ.

Η παράταση

Ανάμεσα σε δύο πολύ κουρασμένες ομάδες αυτός που θα επικρατούσε είναι αυτός που θα είχε τα απαραίτητα ψυχικά αποθέματα για να βγάλει το 30λεπτο. Στο πρώτο μέρος της παράτασης το παιχνίδι πήγαινε... μονότερμα. Ο Ολυμπιακός μπήκε δυνατά και στο αρχικό 15λεπτο είχε τρεις ευκαιρίες για να πετύχει κάποιο τέρμα. Στο 93' με τον Μιραλάς, στο 94' με φάουλ του Ορμπάιθ, αλλά και στο 103' και πάλι με φάουλ του Φετφατζίδη αυτή τη φορά. Στο δεύτερο μέρος ο Ατρόμητος προσπάθησε να ισορροπήσει το ματς και εν μέρει τα κατάφερε, έχοντας ως σύμμαχο και την κούραση του Ολυμπιακού. Κάτι που φάνηκε πεντακάθαρα στο 111', όταν ο Μιραλάς βγήκε απέναντι από τον Ιτάνζ, με όλο τον χρόνο μπροστά του, όμως ο Τόμας τον πρόλαβε τελευταία στιγμή με απίστευτη κούρσα και τάκλιν.

Τελικά ό,τι δεν συνέβη στις προηγούμενες φάσεις, συνέβη στο 119' και πριν οι δύο ομάδες οδηγηθούν στα πέναλτι. Ο Τοροσίδης θα σεντράρει ανενόχλητος από δεξιά, ο Φουστέρ θα προλάβει τον Ζουέλα και με καρφωτή κεφαλιά θα κάνει το 2-1. Μία «έμπνευση» του Δώνη που όχι απλά δεν του βγήκε, αλλά αποδείχθηκε καταστροφική για την ομάδα του, αφού αντικατέστησε τον Αργεντινό και καλύτερο παίκτη του, προκειμένου να δώσει το μαρκάρισμα του Ισπανού σκόρερ στον (μοιραίο) Ζουέλα. Έναν παίκτη πιο «βαρύ» που σαφώς και δεν θα μπορούσε να ακολουθήσει τον Φουστέρ και φάνηκε στην φάση του γκολ, όπου παρότι 15 πόντους κοντότερος, κινήθηκε πιο γρήγορα, πήρε την κεφαλιά στην «καρδιά» της περιοχής και «τελείωσε» το ματς.