Μόργκαν: Η ΑΕΚ είναι όπως η Ελλάδα

Μπορεί να απέχουν για 6 χρόνια από το γήπεδο, ωστόσο δίνουν το «παρών» σε διάφορες συγκεντρώσεις που φορούν την ΑΕΚ προκειμένου να φωνάξουν και να ζητήσουν ένα καλύτερο μέλλον για την αγαπημένη τους ομάδα. Παράλληλα, βρέθηκαν και δίπλα στους απεργούς της Χαλυβουργίας, ώστε να συμπαρασταθούν στα αιτήματά τους. Ο λόγος για τους «Πειρατές του Ονείρου», με τον εκ των ιδρυτών τους να μιλάει στον Sentra 103,3. O Μόργκαν, αναφέρθηκε στην ΑΕΚ, στο μέλλον της, μίλησε για τη «Φλόγα», αλλά και για την πρωτοβουλία τους να βρεθούν δίπλα στους απεργούς της Χαλυβουργίας.

Αναλυτικά οι δηλώσεις

Για την 6χρονη αποχή των «Πειρατών του Ονείρου» από το γήπεδο:

«Ακούγεται παράξενο. Είμαστε οι... χαλυβουργοί της ΑΕΚ. Απέχουμε όχι μόνο εμείς αλλά χιλιάδες ΑΕΚτζήδες και αυτό είναι μια έμπρακτη εκδήλωση διαμαρτυρίας απέναντι σε ένα καθεστώς αυτό που λέμε εμείς του 2004 που ξεκίνησε από τον τέως πρόεδρο και την παρέα του και οδήγησε την ΑΕΚ ξανά σε βαθιά αδιέξοδα.

Η αποχή είναι μια μορφή πίεσης και έχει ξεκάθαρο στόχο, να απαλλαγούμε μια για πάντα από αυτούς. Δεν είναι ότι μας προκαλεί μόνο απέχθεια και αποστροφή αυτό το σύστημα όλο που κρατάει αιχμάλωτη την ΑΕΚ και την διέλυσε. Το περιφρονούμε με στην στάση μας αυτό το συγκεκριμένο στάτους κβο. Η αποχή έχει δύο σκέλη: Ότι δεν νομιμοποιούμε με την παρουσία μας αυτή την νοσηρή κατάσταση που ρήμαξε την ΑΕΚ και δεύτερον αρνούμαστε να τους στηρίξουμε οικονομικά. Μέχρι να φύγουν. Δεν υπάρχει συμβιβασμός και δεν κάνουμε βήμα πίσω.

Είναι η ΑΕΚ η μεγάλη μας αγάπη , είμαστε περήφανοι που είμαστε δίπλα στην ομάδα της τιμημένης προσφυγιάς με όλους του συμβολισμούς που κουβαλάει και από μικρά παιδιά είμαστε δίπλα της. Έχουμε ζήσει μεγάλες στιγμές θριάμβων αλλά ειδικά από το 2004 και μετά με όλους αυτούς που κυβερνούν στην ομάδα ήρθε η απαξίωση και η μιζέρια. Γιατί; Γιατί της στέρησαν τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Γιατί η ΑΕΚ είναι ομάδα που από την ιστορία της πρέπει να πρωταγωνιστεί. Δεν είναι ένας θλιβερός κομπάρσος που την έχουν κάνει όλοι αυτοί οι ψευτοσωτήρες.

Για το εάν πιστεύει ότι μπορεί αυτή η διοίκηση της ΑΕΚ να βρει έναν ικανό επενδυτή που να την φέρει εκεί όπου ονειρεύεται ο κόσμος της:

Η ΑΕΚ θυμίζει σε πολλά την Ελλάδα. Όπως την Ελλάδα κάποιοι την οδήγησαν στην χρεοκοπία και την σφαγή όλων αυτών των διεθνών τοκογλύφων και τον λαό στην ανέχεια και την φτώχεια και μας ζητάνε να τους πιστέψουμε ότι οι ίδιοι θα μας σώσουν, το ίδιο συμβαίνει και με την ΑΕΚ κατ' αναλογία.

Όλοι αυτοί οι ψευτομεσσίες και ψευτοευεργέτες του τέως προέδρου και της παρεούλας του που πούλησαν ψεύτικη ελπίδα στον κόσμο, την φόρτωσαν ξανά την ΑΕΚ με χρέη και υποθήκες, σαμποτάρισαν - κι αυτό είναι το σπουδαιότερο - την ανοικοδόμηση του γηπέδου στην Νέα Φιλαδέλφεια όλα τα προηγούμενα χρόνια, σαμποτάρισαν την πρόταση του Μελισσανίδη, σαμποτάρισαν τις προσπάθειες του Ανατολιωτάκη, τους αγώνες του κόσμου της ΑΕΚ και διέρρηξαν και την χημεία του λαού της ΑΕΚ με την ομάδα με διώξεις, με κατασκευασμένες μηνύσεις εναντίον συνδεσμιτών που τολμούσαν να αντισταθούν στις επιδιώξεις τους και μας ζητάνε σήμερα αυτοί να τους πιστέψουμε ότι θα μας σώσουν.

Δεν τους πιστεύουμε. Ας πληρώσουν καλύτερα τα χρέη τους και να φύγουν αύριο το πρωί, τα χρέη αυτά που δημιούργησαν. Για να μην ξεχνάμε, υπήρξε και ένας διαχειριστικός οικονομικός έλεγχος που έβγαλε σημεία και τέρατα. Το «σημεία και τέρατα» και το «φάγανε φάγανε» τα είχαν πρωτοσέλιδα στις εφημερίδες δεν είναι δικά μας λόγια».

Για την επόμενη μέρα:

«Θα πρέπει να δούμε τι απέγινε αυτός ο διαχειριστικός έλεγχος, θα αποδοθούν ποτέ ευθύνες για όσους περνάνε, ρημάζουν κι αφήνουν πίσω τους συντρίμμια; Ζητάνε κάθε τόσο από τον κόσμο της ΑΕΚ στήριξη και λεφτά και ο κόσμος που μας επισκέπτεται και μιλάμε καθημερινά αυτό που μας ρωτάει είναι `τι απέγιναν τόσα εκατομμύρια που βάλαμε όλα αυτά τα χρόνια;

Και που τα διαχειρίστηκε ο τέως και μια παρέα και μας πουλούσαν φύκια για μεταξωτές κορδέλες για την μεγάλη ΑΕΚ και φτάσαμε σήμερα πάλι σε ένα χάλι να είναι μέχρι και οι παίκτες και οι εργαζόμενοι της ΑΕΚ απλήρωτοι. Ας πληρώσουν, λοιπόν, τις ζημιές εκείνοι που τις δημιούργησαν, και λεφτά και παχουλά πορτοφολάκια έχουν και αν αρνηθούν να παρέμβει το κράτος να στήσει έλεγχο, να αποδώσει ευθύνες εκεί και όπου υπάρχουν. Και αν γίνουν αυτά και πληρωθούν τα χρέη τότε θα ανοίξει ο δρόμος για να μπουν στην ΑΕΚ επενδυτές.

Επενδυτές που δεν θέλουν να πληρώσουν σπασμένα και αμαρτίες άλλων αλλά επιτέλους να δούμε κάποτε την ομάδα ισχυρή. Καθαρό τοπίο στην ΑΕΚ, αλλαγή ιδιοκτησιακού καθεστώτος και μην ξεχνάτε το σπουδαιότερο, ο μεγάλος μας στόχος, αυτός που πολέμησε η φαιδρή παρέα του 2004, το γήπεδό μας στη Νέα Φιλαδέλφεια και ιδιοκτησιακά να ανήκει στην ΑΕΚ, στο σωματείο της ΑΕΚ».

Για την πρωτοβουλία τους

«Ηταν μια συνειδητή και συλλογική απόφαση του συνδέσμου να πραγματοποιήσουμε αυτή την κίνηση αλληλεγγύης. Πήγαμε στο εργοστάσιο για να συμπαρασταθούμε και ηθικά αλλά και υλικά στους αγωνιζόμενους εργάτες και προσφέραμε αυτό το μικρό συμβολικό ποσό που συγκεντρώσαμε μεταξύ μας (σ.σ 200 ευρώ). Οι χαλυβουργοί είναι άνθρωποι της πιο σκληρής βιοπάλης. Δουλεύουν σε συνθήκες που θυμίζουν την κόλαση του Δάντη μέσα στην καυτή λάβα από το λιωμένο σίδερο, με τα εργατικά ατυχήματα που συνεχώς καταγγέλλουν και οι ίδιοι.

Όλα αυτά τους κατατάσσουν στους πιο σκληρά εργαζόμενους. Αυτοί οι άνθρωποι απεργούν κόντρα στις μαζικές απολύσεις και την ισοπέδωση των δικαιωμάτων και είναι πραγματικά εξοργιστικό ότι όλοι αυτοί που παράγουν κοινωνικό πλούτο με κόπο και θυσίες να τους ζητούν να δουλεύουν για λίγα ψίχουλα. Μάλιστα την μέρα που πήγαμε στο εργοστάσιο είχαν γίνει άλλες 16 απολύσεις».

Για την αντίδραση των απεργών:

«Ηταν πραγματικά συγκινητική η όλη συνάντηση. Τους επισκέπτονται πάρα πολύς κόσμος, φανταστείτε ότι έρχονται σχολεία με μια χούφτα κέρματα, είδαμε και το πανό της Hasta La Victoria Siempre. Και οι ίδιοι κατανοούν ότι οι φίλαθλοι δεν είναι μονοδιάστατοι, είμαστε κι εμείς εργαζόμενοι, είμαστε φοιτητές, είμαστε άνεργοι, όπως όλος ο κόσμος. Κι εμείς ζυμωνόμαστε μέσα στην κοινωνία, βιώνουμε τα προβλήματα, κάναμε αυτή την κίνηση που πιστεύαμε ότι έπρεπε να είμαστε εκεί.

Το κυριότερο είναι ότι μας εμπνέει ως εργαζόμενους, πενήντα μέρες αυτοί οι άνθρωποι βρίσκονται σε απεργία, είναι ανυποχώρητοι και σε έναν περήφανο δρόμο που τελικά δείχνει πως οι εργαζόμενοι θα αρνηθούν να γίνουν οι σκλάβοι του 21ου αιώνα. Αν οι χαλυβουργοί επιστρέψουν με ψηλά το κεφάλι σημαίνει ότι θα χουμε κερδίσει. Αν χάσουν, όλα όσα θέλουν να εφαρμόσουν στους χαλυβουργούς θα λειτουργήσουν πιλοτικά και σε άλλους κλάδους. Θα ζήσουμε εργασιακό μεσαίωνα γι αυτό πρέπει να τους στηρίξουμε όλοι, όσο μπορεί ο καθένας.

Για την συμβολή τους στην προσπάθεια της «Φλόγας»:

«Θα πρέπει να γίνονται πρωτοβουλίες για να συμμετάσχουν κι άλλοι. Η «Φλόγα» είναι σύλλογος γονέων παιδιών που πάσχουν από καρκίνο. Εχει δημιουργήσει έναν καταπληκτικό ξενώνα φιλοξενίας των παιδιών και των οικογενειών τους στο Γουδή, αξίζει κανείς να πάει για να δει τι τεράστιο έργο που προσφέρει. Δεν είναι ελεημοσύνη, είναι κοινωνική αλληλεγγύη. Υπάρχει και λογαριασμός για όσους θέλουν να συμβάλουν, οι δεσμοί αγάπης με την Φλόγα είναι εδώ και κάποια χρόνια, από το 2006, από το υστέρημά μας συγκεντρώνουμε κάποια χρήματα. Εχουμε κουβεντιάσει και για έναν ποδοσφαιρικό αγώνα αλληλεγγύης με την ομάδα της Φλόγας που έχουν δημιουργήσει αποθεραπευμένα παιδιά που παλεύουν για την ζωή».