Ο πήχης που ανέβηκε και οι ενοχές για μία ΑΕΚ που γουστάρουμε!

Αυτή την ΑΕΚΑΡΑ τη γουστάρεις!

Του Θοδωρή Καρβουνιάρη, ρεπόρτερ ΑΕΚ στο aek365.gr

«Ενοχές» για αυτήν την ΑΕΚ

Του Τάσου Καπετανάκου, ρεπόρτερ ΑΕΚ στο aek365.gr

Γυρίσαμε χρόνια πίσω. Μας γύρισαν άθελα τους τα πιτσιρίκια χθες βράδυ. Που αν εξαιρέσεις τον Κωνσταντόπουλο και τον Γκερέιρο, είναι όλα νεαρά παιδιά πάνω - κάτω. Αλλα «ψημένα», άλλα «άβγαλτα». Σημασία έχει όμως τι εικόνα έδωσαν. Και είδαμε την ΑΕΚ την παλιά, αυτή που έμπαινε από το πρώτο λεπτό σε κάθε γήπεδο της Ευρώπης για να δείξει ότι είναι καλύτερη. Είτε της έβγαινε, είτε όχι. Χθες ήταν νομοτελειακά δεδομένο ότι θα της βγει. Είχε δοκάρι, είχε φοβερό τετ α τετ και χρειάστηκε το αριστερό του Μανωλά για το 0-1. Ένα γκολ «ΑΕΚ». Ένα γκολ δείγμα του πείσματος ότι «θα κάνουμε τα πάντα για να μπει γκολ». Και το έβαλε το παιδί που αδικεί τον εαυτό του, περισσότερο από τον καθένα. Και χθες απέδειξε το γιατί και πόσο κακό κάνει στο ταλέντο του όταν δεν είναι σοβαρός. Χθες ήταν σπουδαίος, έτσι τον θέλω στο γήπεδο (και ας με βρίζει στα αποδυτήρια) και οφείλω να το πω. Χωρίς ψευτομαγκιές, χωρίς αλαζονεία, χωρίς τίποτα παραπάνω. Εκανε αυτά που έπρεπε και ήταν σούπερ αποτελεσματικός αμυντικός.

Το πρώτο ημίχρονο έμοιαζε από... όνειρο. Το 2-0 διά ποδός Γκερέιρο και διά... στήθους Μπερνς, δείχνει ότι αν ο Βραζιλιάνος δουλέψει και δουλευτεί, εμπιστευτεί τον Κωστένογλου και ο προπονητής τον εμπιστευτεί, μπορεί και να αξίζει τελικά τα 600.000 ευρώ που σιχτιρίζουμε κάθε μεταγραφική περίοδο. Στην επανάληψη η απειρία ήταν λογικό να φέρει νευρικότητα. Δεν έχουν εμπειρία, δεν ξέρουν πώς να αντιδράσουν. Ήρθε το γκολ τελικά από την πλευρά του έμπειρου Καράμπελα και όχι όσο έπαιζε ο άπειρος Εγγλέζου. Για λίγο ακόμα, υπήρξε νευρικότητα μέχρι να βγει η ΑΕΚ από την περιοχή. Ο Κλωναρίδης έκανε μια φάση που γίνεται από λίγους στην Ευρώπη και απέδειξε ότι έχει πράγματα να δώσει στο μέλλον.

Κρατώ πολλά από αυτό το ματς και ας ήταν αδιάφορο. Κρατώ ότι η ΑΕΚ βρήκε παίκτες πουν την σήκωσαν στις πλάτες τους (Γκερέιρο, Μάκος, Μανωλάς, Κάλα), ότι έχει παίκτες με μέλλον (Κλωναρίδης, Μπουγαΐδης, Εγγλέζου, Τσουκαλάς), ότι έχει δεύτερο τερματοφύλακα ξανά, ότι έχει λύσεις και ότι έχει προπονητή με όλη την σημασία της λέξης και της έννοιας. Δεν «παράτησε» την ομάδα έτσι, δεν... πέταξε στον λάκκο με τα λιοντάρια μια δεκαριά νεαρά παιδιά. Τα προετοίμασε για ότι έπρεπε, τα δούλεψε σε αυτά που θέλει και τους έβαλε να τα δείξουν. Είναι ευτυχία για την ΑΕΚ που τώρα έχει τον Κωστένογλου, ανθρώπους που ξημεροβραδιάζονται για αυτήν την ομάδα στα Σπάτα, ώστε να είναι έτοιμη αγωνιστικά. Είναι ευτυχία που έχει τέτοια αποδυτήρια που δουλεύουν σωστά παρά τα τεράστια προβλήματα. Αν είχε συνεπή και φιλόδοξη ιδιοκτησία και διοίκηση με πλάνο, θα μπορούσε να κάνει... θαύματα. Αν είχε και τον κόσμο της ΑΕΚ δίπλα της, θα μπορούσε να «εκτοξευθεί», να γίνει πάλι ΑΕΚ.

Άπαντες είμαστε «ένοχοι» απέναντι σε αυτά τα παιδιά του ποδοσφαιρικού τμήματος. Τους «εγκαταλείψαμε» πριν μας δείξουν τι έχουν να μας δώσουν και στο ματς που έγινε κάλεσμα για πολλούς λόγους (με τον ΠΑΣ) ήταν μετά βίας 20.000 ΑΕΚτζηδες στο πλάι τους. Δεν είναι αυτός ο κόσμος της ΑΕΚ και το ξέρουμε όλοι καλά. Για αυτό είμαστε και έχουμε «ενοχές» απέναντι τους.

Υ.Γ.: Κανείς δεν ξεχνά σαφώς ότι φέτος «τσαλακώσαμε» την ευρωπαϊκή εικόνα μας σε ένα πολύ βατό όμιλο. Πράγμα που «απαγορεύεται» να γίνει και του χρόνου. Ήδη το φετινό θα το... πληρώσουμε ακριβά στις κληρώσεις το καλοκαίρι.

Υ.Γ.: Δεν σταματάμε εδώ. Πάμε στο Περιστέρι για το «διπλό», στην Καλαμάτα για την πρόκριση και καλή χρονιά. Μετά Δόξα Δράμας στις 3 Γενάρη για να δούμε τον κόσμο της ΑΕΚ. Όχι τις 20.000... Τον πραγματικό κόσμο της ΑΕΚ.

Αυτοί ανέβασαν τον πήχη

Του Αλέξανδρου Λυμπέρη, ρεπόρτερ ΑΕΚ στο aek365.gr

Όταν κάτι τελειώνει έρχεται και ο απολογισμός. Με πιο ασφαλή συμπεράσματα και με μία πιο ολοκληρωμένη εικόνα. Ακόμα και αν η ΑΕΚ έκανε χθες το καθήκον της και πήρε τους τρεις βαθμούς, η ευρωπαϊκή της πορεία ήταν αποτυχημένη. Σε έναν σχετικά εύκολο όμιλο, όφειλε μέχρι την τελευταία αγωνιστική να παλεύει για την πρόκριση και όχι να παίζει για το γόητρό της, το οποίο δεν θα καταστρεφόταν, μόνο αν κέρδιζε. Αυτή είναι η μία ανάγνωση. Υπάρχει όμως και η άλλη. Η φετινή ομάδα «χτίστηκε» με πολλά κενά. Με ένα ανεπαρκή ρόστερ, που πάντα παίζει ρόλο στην Ευρώπη, με συνεχείς τραυματισμούς έμπειρων και πρωτοκλασάτων παικτών, με οικονομικά προβλήματα και με έναν προπονητή που έπρεπε να διαχειριστεί σωστά τις εγχώριες και τις διεθνείς υποχρεώσεις, απαξιώνοντας σε μεγάλο βαθμό αυτά τα παιχνίδια, εν τέλει κατάφερε να πανηγυρίσει μία εκτός έδρας νίκη και να μην τερματίσει στην τελευταία θέση, κάτι που 15 μέρες πριν, για κάποιους έμοιαζε σίγουρο.

Σε καμία περίπτωση δεν αξίζει να πανηγυρίζει η ΑΕΚ μία (και μοναδική) νίκη στην Ευρώπη, αλλά όπως και να το κάνουμε, όταν άλλοι ελληνικοί σύλλογοι (ονόματα δεν λέμε), βγαίνουν σε κάθε «διπλό» στους... δρόμους, επειδή αυτό έρχεται κάθε 5 χρόνια, η Ένωση σε μία από τις χειρότερες ευρωπαϊκές σεζόν της ιστορίας της, το έκανε εύκολα και μάλιστα απέναντι στην περσινή πρωταθλήτρια Αυστρίας. Και αν κάποιος, δικαιολογημένα, επισημάνει πως η Στουρμ είναι μία από τις χειρότερες ευρωπαϊκές ομάδες που έχει συναντήσει τα τελευταία χρόνια η ΑΕΚ, σίγουρα δεν είναι τόσο άθλια για να της κάνουν πλάκα τα... δεύτερα της Ένωσης. Λόγοι για πανηγυρισμούς δεν υπάρχουν, όμως η επιτυχία είναι... επιτυχία και ειδικά με τον τρόπο που ήρθε. Πλέον, θα πρέπει να καταλάβουν όλοι στην ομάδα πως ο πήχης ανέβηκε. Οι ίδιοι, δηλαδή, τον ανέβασαν και καλά έκαναν. Η κριτική που θα δέχονται, παίκτες και προπονητής, θα πρέπει να γίνει πιο αυστηρή γιατί απέδειξαν ότι μπορούν. Ίσως κανείς να μην απαιτήσει πρωτάθλημα (αν έρθει καλώς να έρθει), αλλά δεν θα επιτρέπονται... αστείες απώλειες βαθμών με «φτηνές» δικαιολογίες. Η ΑΕΚ έδειξε πιο... ομάδα από ποτέ τα τελευταία χρόνια. Θα πρέπει να χαίρονται όλοι που ο πήχης ανέβηκε και τον ανέβασαν οι ίδιοι και όχι η φανέλα που φοράνε.