Η Νέα Φιλαδέλφεια, η πιο όμορφη πόλη του κόσμου

Η χθεσινή νίκη, ο θρίαμβος των Πρωταθλητών, η επικράτηση της Α.Ε.Κ. σε μια δύσκολη έδρα, το τρελό ταξίδι με πούλμαν από τον Βορρά στο Νότο, επιβεβαίωσε το μεγαλείο και την ιστορία που κουβαλάει στις πλάτες του ο σύλλογος. Ζωντάνεψε τη ΝΕΑ ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑ, εμφάνισε και πάλι το χαμόγελο στα πρόσωπα χιλιάδων ΑΕΚτζήδων που έχουν γίνει μια γροθιά με την ομάδα του Αρβανίτη. Είναι ο ΑΡΧΗΓΟΣ της. Ο αρχιτέκτονας που την κράτησε ζωντανή μέσα από δυσκολίες και μετά από ηλίθιες συμπεριφορές. Με τους συνεργάτες του δημιούργησαν ένα σύνολο που για να το κερδίσεις πρέπει να φτύσεις αίμα. Ακόμα κι αν λέγεσαι Παρτιζάν και έχεις κατακτήσει Ευρωπαϊκό τίτλο δεν θα κερδίσεις εύκολα την ομάδα του Φάνη, του Χριστόφορου, του Ευγένιου, του Θοδωρή, του Γιώργου και όλων των άλλων παιδιών. Για να είσαι άξιος προπονητής πρέπει να έχεις και ικανούς συνεργάτες. Και αυτούς τους είχε ο Γιάννης όλη την χρονιά.

Και κάθε χρονιά. Και τις προηγούμενες. Η ομάδα αυτή δεν στήθηκε φέτος. Φέτος έφτασε στην κορυφή και εκεί πρέπει να μείνει. Ο Κώστας ο Σταματιάδης, πάλεψε να την φτιάξει μαζί με τον Αχιλλέα Κουρέπη τότε στον Κένταυρο. Αν και ήμουν αντίθετος λόγω των πολλών χρημάτων που δεν υπήρχαν για να γίνει η συγχώνευση, η ομάδα φτιάχτηκε. Σιγά - σιγά. Βήμα - βήμα για να φτάσει στην κορυφή. Ο Αχιλλέας έφυγε, ο Κώστας είναι εδώ. Και εκείνο που μετράει πάντα είναι η διάρκεια και η υπομονή για την επιτυχία. Δεν γίνονται όλα σε μια μέρα. Σε μια μέρα καταστρέφεις ότι χτίζεις χρόνια.

Και αν αυτός ο μικρός πρόλογος δεν λέει και κάτι σπουδαίο στους νέους οπαδούς του αθλήματος, για κάποιους άλλους είναι η δικαίωση των κόπων και των χρημάτων που έχουν προσφέρει εδώ και μερικά χρόνια. Μπράβο τους και τα μυαλά στη θέση τους.

Χθες η ΝΕΑ ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑ ήταν η πιο όμορφη πόλη του κόσμου. Όμορφη πόλη,φωνές μουσικές, απέραντοι δρόμοι... Πόσο μου λείπεις. Ένας ολάκερος κόσμος, ένας χαρούμενος λαός να διασκεδάζει χωρίς βία, χωρίς αλητεία μέχρι τα ξημερώματα. Οι παίκτες έξω από το πούλμαν να ανάβουν καπνογόνα, να σηκώνονται στους ώμους και να τρέχουν να πανηγυρίσουν με οποιονδήποτε έβρισκαν μπροστά τους.

« Δεν υπάρχει αυτό που γίνεται » να φωνάζει ο Παπαδόπουλος, « μην με ξυπνάτε » να φωνάζει ο Φάνης. Και όλοι μαζί να τρελαίνονται, να καταστρέφονται και να ανασταίνονται με τον Δικέφαλο Αετό. Μας λείπει η χαρά. Η μιζέρια μας κυριεύει τα τελευταία χρόνια. Το κύπελλο με το Περιστέρι, το πρωτάθλημα στην Μίκρα, ας είναι η αρχή για συνεχόμενες επιτυχίες.

Ραντεβού σήμερα στο Ο.Α.Κ,Α,

Για να κερδίσουμε τον Ολυμπιακό Βόλου.

Για να χειροκροτήσουμε όλοι όρθιοι τους Πρωταθλητές Ελλάδας.

Στην γιορτή της Α.Ε.Κ., χωράνε όλοι οι ΑΕΚτζήδες.

ΑΕΚΑΡΑ για ΠΑΝΤΑ