Η αγάπη και η ΑΕΚ που αλλάζει

Κάτι αλλάζει...

Του Ηλία Τομαρά αρχισυντάκτη του aek365.gr

Για δεύτερο συνεχόμενο παιχνίδι η ΑΕΚ έδειξε να έχει πλάνο και ηρεμία στο παιχνίδι της. Η μεγάλη είδηση βρίσκεται στη λέξη «συνεχόμενο» καθώς το μεγάλο πρόβλημα της ομάδας ήταν η αδυναμία να διατηρήσει την απόδοση της σε υψηλό επίπεδο. Η ΑΕΚ ήξερε τι ήθελε και πώς να το πάρει στην Τρίπολη, μια έδρα όπου τα προηγούμενα χρόνια ήταν ιδιαίτερα φιλόξενη.

Το αμυντικό και σκληρό παιχνίδι του Αστέρα στο πρώτο μέρος δεν στάθηκε ικανό να βραχυκυκλώσει την ομάδα του Χιμένεθ που επιτέλους σουτάρει. Η παρουσία του Γκερέιρο στα χαφ κάνει τη διαφορά στο δημιουργικό κομμάτι με δεδομένο ότι ο Μάκος είναι, αυτή τη στιγμή, ο πιο φορμαρισμένος αμυντικός μέσος στη Σούπερ Λίγκα. Όσο για τον Μπλάνκο τα 70 του γκολ μιλάμε από μόνα τους. Η διοίκηση πρέπει να τελειώσει άμεσα το θέμα του «Ζορό» που απαγορεύεται να φύγει από την ΑΕΚ.

Πλέον έρχεται ένα κρίσιμο ντέρμπι αλλά και ο κυκεώνας του διαχειριστικού. Ο στοίχημα είναι διπλό καθώς θα είναι εγκληματικό η ομάδα να εκτροχιαστεί τώρα που φαίνεται ότι μπήκε και πάλι στις ράγες της. Είναι δεδομένο ότι τη δημοσίευση των στοιχείων θα ακολουθήσει ένας πανικός που δεν πρέπει να επηρεάσει το αγωνιστικό κομμάτι στο βαθμό που είναι αυτό δυνατό.

Υ.Γ. 16 Ιανουαρίου σήμερα δεν είναι καιρός για κάποια ή κάποιες μεταγραφές;

ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΑΡΒΟΥΝΙΑΡΗΣ

Τι όμορφη ρουτίνα...

Αυτή η ΑΕΚ θέλει αγάπη...

Του Τάσου Καπετανάκου, ρεπόρτερ ΑΕΚ του aek365.gr

Ότι έκανε στις Σέρρες, επανέλαβε και σήμερα η ΑΕΚ στην Τρίπολη. Αμυντικά δυνατή και σταθερή, βασισμένη σε αγωνιστικό πλάνο και «διπλό» με τρία γκολ. Αν είχε τέτοιο σχέδιο, συγκέντρωση και «καθαρό» μυαλό σε όλα τα εκτός έδρας παιχνίδια από το ξεκίνημα του πρωταθλήματος θα ήταν στο παιχνίδι του τίτλου ακόμη... Αλλα δεν το έκανε και τώρα πανηγυρίζει που κέρδισε δύο σερί εκτός έδρας ματς! Λες και είναι η Λάρισα, ο Ηρακλής και ο Πανιώνιος ή ακόμη - ακόμη και ο ΠΑΟΚ. Αλλά δεν είναι και ούτε θα γίνει, ότι και αν γίνει. Αν οι παίκτες της έστω και τώρα αντιληφθούν τι φανέλα φορούν, τι θέλει ο προπονητής τους και πόσοι συνάδελφοι τους ζηλεύουν που παίζουν στην ΑΕΚ τότε η φετινή ομάδα θα φτάσει μέχρι το φινάλε στο Κύπελλο και θα πάει για Τσάμπιονς Λιγκ μέσω των πλέι οφ.

Για το ματς στην Τρίπολη η ΑΕΚ έκανε τα απλά, τα αυτονόητα. Στάθηκε καλά και «χτύπησε» όταν έπρεπε για να τελειώσει το ματς με όπλα τους επιθετικογενείς παίκτες που άλλη ομάδα στην Σούπερ Λίγκα δεν έχει τέτοιου επιπέδου και για αυτό η Ενωση πρέπει να τους διατηρήσει και να τους ενισχύσει. Αυτό είναι και το πλάνο μεταγραφών. Όποιος έρθει να είναι καλύτερος από τους ήδη υπάρχοντες. Ο Φιόλουσον ως «επένδυση» είναι ξεχωριστή περίπτωση.

Όλα θα γίνουν... Αυτή η ΑΕΚ θέλει αγάπη από τον κόσμο της (αυτό αφορά την προσέλευση στο ΟΑΚΑ) και τους μετόχους. Κύριε Παππά - κύριε Νοτιά δεν είναι περίπλοκο. Η ΑΕΚ θέλει αγάπη και τρέλα. Αν ασχοληθείτε λίγο θα τα αποκτήσετε και εσείς... Αν δεν θέλετε, δικαίωμα σας. Καλύψτε τις υποχρεώσεις και ψάξτε διάδοχη λύση. Και έτσι θα παραμείνετε «βλάκες», γιατί δεν καταλάβατε ποτέ τι είναι ΑΕΚ...

Υ.Γ.: Ο Λεονάρντο είδε το ματς από το μπουθ. Είδε από εκεί ψηλά, καλύτερα τον Μάκο. Ηρθαν μαζί ως μεγάλη επένδυση, αλλά ο Μάκος φέτος τον προσπέρασε μετά το περσινό άσχημο ξεκίνημα. Σήμερα κρατούσε το κέντρο μόνος του. Αν δεν πήρε το μήνυμα ο Λεό, ούτε και τώρα, τότε μάλλον θα παίζει πάλι για την παραμονή. Σε άλλη ομάδα...

Υ.Γ.1: Αυτή η ΑΕΚ δεν «λυγίζει». Την Τετάρτη με αυτόν τον Παναθηναϊκό δεν έχει δικαίωμα να χάσει. Δεν γίνεται να χάσει...

Δύο ζευγάρια μάτια για την... ΑΕΚ

Του Αλέξανδρου Λυμπέρη, ρεπόρτερ ΑΕΚ του aek365.gr

Από το μεσημέρι η Τρίπολη ήταν αρκετά κρύα. Καμία σχέση με την Αθήνα που άφηνα το πρωί. Ούτε λίγο δεν έσκαγε ο ήλιος για να ζεστάνει. Και όσο περνούσε η ώρα, τόσο έπεφτε η θερμοκρασία. Ο μόνος τρόπος για να ζεσταθείς, ήταν με τη βοήθεια της ομάδας. Και οι 14 παίκτες που μπήκαν στο γήπεδο, για όσο έπαιξαν, τα κατάφεραν. Ένα παιχνίδι χωρισμένο σε δύο ημίχρονο, σε δύο πρόσωπα, αλλά κανένα από αυτά δεν ήταν κακό. Το πρώτο 45λεπτο ήταν αυτό που ουσιαστικά θα μπορούσε να δώσει τη νίκη στην ΑΕΚ, έστω και αν αυτή δεν ερχόταν νωρίς. Οι παίκτες άριστα στημένοι μέσα στο γήπεδο, δεν έδωσαν τον παραμικρό χώρο στους αντιπάλους τους, είχαν την υπεροχή και περιόριζαν τα λάθη στο έπακρο. Αν υπήρξε μία... παραφωνία, ήταν ο Ρότζερ Γκερέιρο. Ο Βραζιλιάνος έχασε πολλές φορές την αίσθηση του χώρου και έφευγε στα πλάγια. Εκεί η ΑΕΚ δεν τον χρειαζόταν. Δεν ήταν αυτή η δουλειά του.

Στο δεύτερο ημίχρονο ο Γκερέιρο βελτιώθηκε στο δημιουργικό κομμάτι και μαζί του η ΑΕΚ βρήκε τους χώρους για την περιοχή του Αστέρα. Μπορεί τα γκολ να μην ήταν «προϊόν» του, όμως εκτός από τα 3 που μπήκαν, η Ένωση απείλησε άλλες τόσες και άλλες τόσες πάτησε επικίνδυνα στην περιοχή του Ντεγκρά. Με λίγα λόγια, έδειξε την υπεροχή της. Στο 0-2 όλα είχαν τελειώσει. Από εκείνο το σημείο θα ήθελα δύο ζευγάρια μάτια για να είμαι ευτυχισμένος με αυτό που ζούσα. Το ένα να βρίσκεται μέσα στο γήπεδο και το άλλο να κοιτάει δεξιά μου. Στο πέταλο. Εκεί που οι Ενωσίτες έδειξαν ότι δεν απογοητεύονται, όσο και αν κάποιοι «φροντίζουν» για το αντίθετο, έστω και άθελά τους. Αυτοί στον δικό τους κόσμο. Στον κόσμο... ΑΕΚ. Το χιονάκι έπεφτε μετά το 70' αλλά αυτοί εκεί. Γυμνοί, να τραγουδάνε. Ήταν πραγματικά το κάτι άλλο. Όσοι ήταν εκεί μέσα, οι 1000, 1500, 2000, δεν έχει σημασία ο αριθμός, πραγματικά πρέπει να αισθάνονται τυχεροί και... περήφανοι. Γιατί η δική τους ΑΕΚ θα είναι πάντα πρωταθλήτρια.

Υ.Γ. Ζητάω συγγνώμη αν υπερβάλλω κάπου, όμως όσοι ήταν εκεί, μπορούν να καταλάβουν την ατμόσφαιρα που δημιουργήθηκε