Quantcast
NEWS

Το βράδυ της Τετάρτης ήταν ένα βράδυ χαράς. Όπως πάντα είναι χαρά για το ποδόσφαιρο αυτές οι βραδιές όταν σκέφτεσαι τι έγινε από το 96 και μετά στο Ελληνικό ποδόσφαιρο. Και όταν από το 2017 σταμάτησε η… απευθείας ανάθεση είναι αυτή η αλαζονεία και η απροκάλυπτη προσπάθεια να ξανακάνουν το ποδόσφαιρο όπως τους βόλευε με τον υπουργό - pet και την αισχρή προπαγάνδα που και να θέλεις δεν μπορείς να… αγιάσεις. 

Η πιο όμορφη στιγμή ήταν εκεί στο 90. Όταν ο Μπου Μανωλάς παρακαλούσε τον διαιτητή να σφυρίξει την λήξη. Οχι για να προκριθεί ο Ολυμπιακός. Για να μην φάει και το πέμπτο από την Μακάμπι Χάιφα. Έτσι ονειρευόμαστε τον Ολυμπιακό. Και ιδίως όταν τον εκφράζει ο Μπου. 

 Ήταν άγρια χαρά όπως άγριο ήταν και το σφυροκόπημα από την αρχή μέχρι το τέλος από την Μακάμπι. Μια χαμηλού βεληνεκούς αλλά ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ έδωσε ένα σκληρό μάθημα στην αλαζονεία. Με μπάτζετ μεσαίας Ελληνικής ομάδας και ακριβότερη ιστορικά μεταγραφή ενάμιση εκατομμύριο η Μακάμπι διέλυσε την ομάδα του ιδιοκτήτη ομάδας Πρεμιέρ λιγκ που θα φτιάξει το Ελληνικό ποδόσφαιρο με τον Κομπότη, τον κυρ Γιάννη και τον υπουργό - pet. 0-4. Γράφτηκε ιστορία. Και χάθηκαν και καμιά 30αρια εκατομμύρια που για έναν που βλέπει το ποδόσφαιρο μπίζνα είναι το πιο σημαντικό. Πόνεσε 30 φορές πάνω από την τεσσάρα. Τον Πρέμιερ Λιγκ όχι τον κόσμο. 

 Και η απόλυση από αντιπροσωπεία της… θύρας 7 (!) του πιο πετυχημένου προπονητή στην ιστορία ίσως του Ολυμπιακού, του μόνου από το 96 και μετά που δεν είχε πρώτο παίκτη την… ΚΕΔ και πήρε τρία πρωταθλήματα δείχνει πως όταν είσαι… Πρεμιέρ Λιγκ απαξιείς ακόμη και να πεις ο ίδιος στον προπονητή που σε έσωσε πως ήρθε το τέλος. Ο Μάρτινς ήταν ένα λαχείο για τον Ολυμπιακό και ήταν άξιος παρότι έπαιξε “μπαλάρα” ένα χρόνο ο Κλάντεμπεργκ με Βαγγέλη, φτιάχνοντας μια ομάδα αντικειμενικά καλή ξεκινώντας από το μηδέν. Σεβάστηκε τους αντιπάλους και είχε ήθος μερικές φορές ασύμβατο με το υπόλοιπο περιβάλλον. Να πάει στο καλό. Για εμάς ήταν καλή εξέλιξη η απόλυση. Ηρθε ίσως λίγο νωρίς αλλά χαλάλι αφού έπεσαν τα ντόρτια.

 Ο αποκλεισμός του Ολυμπιακού και η αποχώρηση του Μάρτινς αλλάζουν τα δεδομένα ένα μήνα πριν την έναρξη του πρωταθλήματος. Δεν ξεχνάω πως τα ίδια έπαθε κι ο ΠΑΟΚ χθες το βράδυ. Αλλά ΠΑΟΚ δεν υπάρχει τουλάχιστον για διεκδίκηση πρωταθλήματος. Το θέμα εκεί είναι πότε θα… δείρει ο Λουτσέσκου τον Μπότο. Ο Ολυμπιακός υπάρχει μόνο. Και θα υπάρχει. Παραμένει φαβορί και η ΑΕΚ έρχεται. Όμως παρότι στην ΑΕΚ θα γίνουν κι άλλες μεταγραφές του επιπέδου που έχουν γίνει μέχρι τώρα και ο Αλμέιδα δείχνει να είναι συμβατός με αυτό που ψάχναμε μην πάμε στο άλλο άκρο. Δεν πρέπει να πάρουμε λάθος μήνυμα. Η ΑΕΚ φέτος θα πάει για πρωτάθλημα. Ο δρόμος όμως θα είναι μακρύς και δύσκολος. Και ο αντίπαλος έφαγε χαστούκι, φτιάχνεται από την αρχή αλλά δεν θα διαλυθεί. Θα πάρει νέο προπονητή θα κάνει και κάποιες μεταγραφές ακόμη και θα μπει σαν φαβορί στο πρωτάθλημα. Όμως σίγουρα δεν θα έχει πλέον τις σταθερές που είχε ο Μάρτινς στην ομάδα όλα αυτά τα χρόνια. Ο κύκλος του είχε κλείσει αλλά και το ξεκίνημα από το μηδέν και μάλιστα χωρίς τις αβάντες των παλαιών ετών μέχρι να στρώσει η ομάδα δεν είναι εύκολο πράγμα. Μπορεί να είναι καλύτερα, μπορεί όμως και να χειροτερέψουν τα πράγματα. Ο Ολυμπιακός όμως είναι θα είναι σίγουρα δυνατός.

 Εμείς ερχόμαστε από την χειρότερη χρονιά και ξεκινήσαμε πάλι από την αρχή. Ο Αλμέιδα βρήκε μόνο κάποιους καλούς παίκτες κι αυτούς απογοητευμένους και με μειωμένη αυτοπεποίθηση. Μην ενθουσιαζόμαστε περισσότερο από όσο πρέπει.  

Ταπεινά. Έρχεται ο ΝΑΟΣ. Από εκεί ξεκινάμε. Αλλά από την Τετάρτη να μας μείνει μόνο η χαρά. Τίποτε άλλο. Από τον Μάιο έγραψα πάμε να πάρουμε το πρωτάθλημα. Είναι η πρώτη φορά ακόμη κι από την χρονιά που το πήραμε που έχω αυτή την πίστη. Πηγάζει κυρίως από την Φιλαδέλφεια. Κι από το ότι πλέον ο Μελισσανίδης δεν θα έχει στο μυαλό του το γήπεδο. Πέτυχε το θαύμα του. Τώρα για τον πρόεδρο και για όλους υπάρχει μόνο η ομάδα. Και κάποια γραμμάτια για πολλούς. Υπάρχει ΜΟΝΟ το πρωτάθλημα. 

Αρχίζει αυτή την αισιοδοξία και την ενισχύει ο Αλμέιδα και οι μεταγραφές όχι τόσο λόγω ονομάτων και ποιότητας που αδιαμφισβήτητα υπάρχουν και στις 4 μέχρι τώρα αλλά περισσότερο λόγω της μεθοδολογίας και της υπομονής. Φυσικά και των χρημάτων που όσα απαιτήθηκαν δόθηκαν. Πιο πολύ όμως μετράει η επιμονή στα χαρακτηριστικά που χρειάζονται και αυτή είναι η τεράστια  διαφορά από τα προηγούμενα χρόνια που πολλές φορές παίρναμε τον παίκτη και μετά βλέπαμε που θα τον βάλουμε. Ο Αλμέιδα έχει βοηθήσει τρομερά σε αυτό. Είναι κάθετος στο τι θέλει ανεξάρτητα αν ο παίκτης είναι Δανός ή Ισπανός. Μόνο τα χαρακτηριστικά τον νοιάζουν. Και από την άλλη δεν αγχώνεται και δεν πιέχει για παίκτη να ναι κι ότι να ναι. Κι έτσι θα συνεχίσουν οι μεταγραφές. Οτι κι αν γίνει.

Και πάλι όμως η ΑΕΚ δεν είναι φαβορί. Εννοείται. Αγωνιστικά βλέπουμε την πρόοδο. Ακόμη όμως είναι αρχή όπως είπε και ο κόουτς. Μετράει εξίσου και περισσότεροο κάτι άλλο. Πρέπει να χτιστεί η ενότητα. Η ομάδα χάρη στον Ματίας δείχνει τον δρόμο. Είναι όλοι μαζί. Και όλοι βάζουν έστω έναν κόκκο άμμου. Έτσι πρέπει να γίνουμε όλοι. Να βάλουμε τον κόκκο άμμου μας όλοι. ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΙ. ΕΝΩΜΕΝΟΙ. ΔΕΝ μπορεί να μας νικήσει κανείς. ΣΤΟ ΚΑΣΤΡΟ ΜΑΣ και όπου παίζουμε. Ερχόμαστε ταπεινά να σας…. Καλημέρα αδέρφια. 

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ ΑΡΘΡΟ: