Quantcast
NEWS

Αν και το καλοκαιράκι σημαίνει χαλαρότητα εμείς ζούμε μέρες… ανυπομονησίας. Για να ξαναδούμε την ΑΕΚ την Παρασκευή με την Βόλενταμ. Για να αποκτηθεί επισήμως ο πρώτος στόπερ και μετά ο δεύτερος. Και ότι άλλο χρειαστεί…

Προσωπικά έχω μεγαλύτερη αγωνία να ξαναδώ την ομάδα την Παρασκευή. Για να δω έστω μια μικρή πρόοδος σε σχέση με το Σάββατο. Κι αν η ομάδα έχει την ίδια τακτική συνοχή σε αρχικό στάδιο, όπως είναι και η προετοιμασία της άλλωστε, τότε και το χρονικό άγχος για την απόκτηση των στόπερ θα μειωθεί. Γιατί αν η ομάδα έχει κάνει βήματα προόδου στην ομαδική της λειτουργία και έχει συνοχή τότε και οι παίκτες που θα έρθουν θα ενσωματωθούν πάρα πολύ γρήγορα στο πλάνο. Αρκεί να είναι συμβατοί σε χαρακτηριστικά. Που θεωρώ δεδομένο πως με τόσο ψάξιμο και αναμονή θα είναι σίγουρα αυτοί ακριβώς που θέλει ο προπονητής. 

Είναι ξεκάθαρη λοιπόν η επιμονή του προπονητή στις βασικές αρχές που δουλεύονται καθημερινά από την πρώτη προπόνηση. Οι βάσεις της τακτικής παιδείας που προσπαθεί να περάσει ο Αλμέιδα είναι το Α. Είναι το πιο απλό και δύσκολο. Διεκδίκηση κάθε 50-50 μπάλας, επιθετική άμυνα για άμεση ανάκτηση, συντονισμένη κίνηση όλων των γραμμών και προς τις δύο κατευθύνσεις για μικρές αποστάσεις, όπως διαβάσατε και στη χθεσινή άσκηση που περιέγραψε ο Τζαλ, κανείς μόνος του με την μπάλα ή στην προσπάθεια ανάκτησης…. 

Αν γίνουν κτήμα της ομάδας αυτά τα βασικά μετά τα άλλα θα έρθουν απλά και φυσικά ανάλογα πάντα με τα ποιοτικά χαρακτηριστικά κάθε ποδοσφαιριστή. Όμως είναι δεδομένο πως οι αδυναμίες κάθε παίκτη, γιατί όλοι έχουν ακόμη και στο υψηλότερο επίπεδο, καλύπτονται σε μεγάλο βαθμό από την σωστή ομαδική λειτουργία. Κάτι που η ΑΕΚ ουδέποτε είχε τα τελευταία χρόνια. Και βέβαια απαραίτητη συνθήκη για αυτό είναι η διάθεση θυσίας του ενός για τον άλλον μέσα στην ομάδα. Το πραγματικό ομαδικό πνεύμα που δεν εξαντλείται στο να δώσεις μια σωστή πάσα σε συμπαίκτη που είναι σε καλύτερη θέση. Που κι αυτό βέβαια δεν το… μπουχτίσαμε κιόλας τα τελευταία χρόνια. 

Στα πλαίσια αυτά ήταν και η χθεσινή ομιλία του Αλμέιδα μετά την απογευματινή προπόνηση. Που δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να παρερμηνευτεί το νόημα της. Ο κόουτς δεν είχε καμία πρόθεση να μειώσει τους παίκτες του ή να λαϊκίσει κι ας βρήκαν κάποιοι την ευκαιρία να το κάνουν αυτό στο… όνομα του. Δεν είδε κάποιον να λουφάρει ή να τεμπελιάζει. Δεν διαμαρτυρήθηκε κάποιος παίκτης για την ένταση της προπόνησης. Απλά ο Αλμέιδα με την τεράστια εμπειρία κατάλαβε τον εκνευρισμό που επικρατούσε ως αποτέλεσμα της κούρασης και έβγαινε σε λάθη και διαμαρτυρίες για… διαιτησία στην τελευταία φάση της προπόνησης, στα μίνι - διπλά. Και με την ομιλία αυτή απλά πρόλαβε ένα πρόβλημα πριν γίνει πρόβλημα προερχόμενο από την κούραση της διπλής σκληρής προπόνησης. Μίλησε μόνο και μόνο για να δώσει το έξτρα κίνητρο που πάντα χρειάζονται τα παιδιά όταν φτάνουν στο κόκκινο και καλούνται να συνεχίσουν για να έχουν το μεγάλο κέρδος. Να κάνουν αυτό που νομίζουν πως δεν μπορούν. Δεν λαϊκισε λέγοντας ότι πληρώνονται πολλά χρήματα για να παίζουν μπάλα. Αλλωστε κι αυτός το ίδιο έκανε και ποτέ κανείς από το υπάρχον ρόστερ δεν πλησίασε τα νούμερα του. Δεν το είπε όπως λέγεται από πολλούς με μία δόση ζήλιας που εννίοτε φτάνει και τον φθόνο για τους... αγράμματους που κλωτσάνε μια μπάλα. Απλά τους θύμισε σε μια στιγμή μεγάλης κούρασης πόσο ευλογημένοι πρέπει να νιώθουν που είναι ανάμεσα στους εκλεκτούς μέσα από τα εκατομμύρια παιδιά που ξεκινάνε με τον ίδιο στόχο. Και πρέπει να το έχουν πάντα στο μυαλό τους και ιδίως όταν ζορίζονται...

Το ότι βέβαια όποιος δεν κολλάει στην ΟΜΑΔΑ έχει μόνο τον δρόμο που οδηγεί έξω από αυτήν είναι δεδομένο. Φάνηκε με τους παίκτες που έμειναν Αθήνα κι ακόμη περισσότερο με τον Αμραμπατ που ενώ τον ήθελε ως ποδοσφαιριστή και προσωπικότητα δεν μίλησε καν μαζί του πριν δηλώσει διαθέσιμος μετά την λύση του οικογενειακού προβλήματος. Αυτά…

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ ΑΡΘΡΟ: