Quantcast
NEWS

Καλή εβδομάδα αλλά και καλό μήνα να έχουμε αφού δεν τα είπαμε χθες. Μια εβδομάδα μένει μέχρι το επόμενο ντέρμπι και μετά όλα θα γίνουν πάρα πολύ γρήγορα. Και σκέφτεσαι. Μια ισοπαλία με τον Άρη να είχε πάρει στην έδρα της η ΑΕΚ στην πρώτο γύρο των πλέι οφ θα ήταν από πάνω. Μετά γυρνάς λίγο πιο πίσω και λές. Κι αν δεν είχε κάνει την αλλαγή στόπερ στην τριάδα της άμυνας και τις τρεις εσωτερικές αλλαγές που προκάλεσαν εγκεφαλικό… διάστρεμμα στο 90 ο Γιαννίκης στο Χαριλάου πάλι από πάνω θα ήταν η ΑΕΚ. Ακόμη πιο πίσω. Έναν από τους ΟΦΗ, Παναιτωλικό και Βόλο να είχε νικήσει μέσα στο ΟΑΚΑ θα ήταν από πάνω. Έστω μια ισοπαλία να είχε πάρει από έναν από αυτούς τους τρεις θα είχε ίδιους βαθμούς με τον Άρη. Ούτε αυτό όμως έγινε. Έστω αυτό το ελάχιστο. Κι ενώ νομίζαμε πως η ήττα από τον ΟΦΗ στο ΟΑΚΑ έβαλε ταφόπλακα στο πρωτάθλημα φτάσαμε να παίζουμε παιχνίδι - παιχνίδι για να μην χαθεί η έξοδος στην Ευρώπη…

 Κι έτσι έρχεται η ΑΕΚ να νικάει τα Γιάννενα με 3-2 εκτός έδρας και να πέφτει το κράξιμο σύννεφο επειδή έφαγε γκολ στο 90. Μια ομάδα που μόνο ο ΠΑΟΚ στο 93 την είχε κερδίσει στον πρώτο γύρο των πλέι οφ και είδαμε χθες τι τράβηξε ο σίγουρος πρωταθλητής για να νικήσει στην παράταση. 

Την επόμενη αγωνιστική, χθες, έρχεται το 1-1 στην Τούμπα. Σε ένα παιχνίδι όπου η ΑΕΚ ήταν η καλύτερη ομάδα στο γήπεδο απέναντι στην πιο φορμαρισμένη Ελληνική ομάδα, με κόντρα διαιτησία όπου εκεί υπάρχει η άλλη μοναδικότητα αφού η ΑΕΚ είναι η μόνη ομάδα που όταν αδικείται οι οπαδοί της σε μεγάλο ποσοστό  κράζουν περισσότερο από αυτούς που την αδίκησαν την ίδια τους την ομάδα και βέβαια όλα αυτά ουσιαστικά με 11 παίκτες και πάγκο με τραυματίες και παροπλισμένους. Και χωρίς βασικό σέντερ φορ…

 Κι ο ΠΑΟΚ είχε απουσίες αλλά μην ξεχνάμε πως χάρη στο Λουτσέσκου είναι η μοναδική ομάδα που μπορεί να έχει ροτέισον μέχρι το βάθος του πάγκου της αφού ομολογουμένως γίνεται άριστη διαχείριση των παικτών που δεν παίζουν πολύ. Η ΑΕΚ είχε άριστη τακτική προσέγγιση με αποδείξεις στο γήπεδο και όχι στη θεωρία  όμως όπως πολύ συχνά συμβαίνει πλήρωσε την αναποτελεσματικότητα της και την επιπολαιότητα στη φάση του γκολ του ΠΑΟΚ. Στην μόνη φάση που έδειξε ευάλωτη αμυντικά σε ροή αγώνα ήταν στην τεράστια ευκαιρία του Ολιβέιρα όπου το ότι δεν έγινε γκολ ήταν για μένα ένα καλό σημάδι και να δούμε αν θα επιβεβαιωθεί στα επόμενα ματς. 

Όταν λοιπόν η ΑΕΚ έχει δείξει τέτοια τραγική εικόνα στον δεύτερο γύρο του πρωταθλήματος και μπαίνει στα πλέι οφ κουρέλι χάνοντας κι εκεί ματς με γκολ Μίκι μάους που εύκολα θα μπορούσε να μην έχει χάσει τότε αν μη τι άλλο το να μην βλέπουμε όλοι κοιτώντας με αντικειμενική ματιά την πρόοδο στα δύο τελευταία ματς κυρίως σε διάθεση και σε ένα σχήμα που μεσοεπιθετικά λειτουργεί είναι ανεξήγητο. Είναι τραγικό για την ΑΕΚ, την διοίκηση, τους ποδοσφαιριστές και τους προπονητές που έχουν περάσει ότι αυτά τα τέσσερα χρόνια έχει φτιαχτεί αυτό το απίστευτο και κόντρα στην ιστορία των δύο ομάδων σερί με τον ΠΑΟΚ. Όμως ο κάθε αγώνας έχει την δική του ιστορία και στο ποδόσφαιρο πρέπει όταν υπάρχει ανοικτός στόχος έστω και αυτονόητος για τον οποίο κανείς δεν θα πει μπράβο να κοιτάς το παρών και το μέλλον. Χθες η ΑΕΚ έκανε ένα από τα καλύτερα της παιχνίδια με τον ΠΑΟΚ αυτή την τετραετία. Και η εικόνα της δημιουργεί ελπίδες πως μπορεί στο επόμενο ματς να υπάρχει λίγο μεγαλύτερη συγκέντρωση, οργάνωση και τύχη ώστε να έρθει και το αποτέλεσμα αν πάλι το δικαιούται. 

Η ομάδα, οι προπονητές και οι παίκτες της αλλά και αυτοί που την έφτιαξαν και επέλεξαν όσους την αποτελούν έχουν ήδη κριθεί. Το να λέμε και να ξαναλέμε τα ίδια ακόμη και όταν αχνοφαίνονται κάποια σημάδια ζωής όπως έγινε τουλάχιστον μεσοεπιθετικά στα δύο τελευταία ματς δεν έχει κάποιο νόημα. Χθες στην εξέδρα ήταν ο νέος προπονητής και στο Καραϊσκάκη και την Λεωφόρο οι βοηθοί του. Παράλληλα τρέχει ένας προγραμματισμός για του χρόνου και μαζί τρέχουν και τα τελευταία έργα στο γήπεδο ώστε η ΑΕΚ να αποκτήσει μετά από 20 σχεδόν χρόνια και πάλι έδρα. 

Στις 17 Μαΐου άλλη μια ούτως ή άλλως αποτυχημένη σεζόν θα έχει τελειώσει και νωρίτερα από ποτέ έχει αρχίσει να χτίζεται η επόμενη. Αν μη τι άλλο αυτή η κατεστραμμένη ΑΕΚ που κυρίως κακοποιήθηκε από τις επιλογές της διοίκησης της στους προπονητές μπορεί να κάνει αυτό που έμοιαζε αυτονόητο. Να περάσει τον Άρη! Έχει στον πάγκο τον μόνο πετυχημένο προπονητή της ΠΑΕ στην φετινή σεζόν μαζί με τον προπονητή της Κ13 (όχι άσχετο). Και όσους έχουν μείνει και δείχνουν διάθεση να δώσουν το 100% κι ας μην είναι αρκετό για πολλούς από αυτούς. Παίκτες που έχουν σίγουρα μεγάλο μερίδιο ευθύνης για την αποτυχία όμως η ομάδα δείχνει στα τελευταία δύο ματς μια πρόοδο τουλάχιστον δημιουργικά. Ας βοηθήσουμε ακόμη και με λίγη θετική σκέψη ώστε την επόμενη φορά ο Χατζισαφί ή ακόμη κι ο Τζαβέλας νωρίτερα να δώσουν μια βαθιά μπαλιά όταν υπάρχει υποψία κινδύνου, ο Λιβάι όταν πάει να μπει στην περιοχή μόνος να μην του τύχει το πιο… βρεγμένο σημείο του τερέν και ο Αμραμπατ να βρει την μπάλα με την άλλη πλευρά του… καλαμιού μπροστά στο τέρμα. Ετσι κι αλλιως στα 4 ματς που απομένουν αυτοί θα παίξουν. Αυτοί είναι, δεν μπορεί να αποκτηθεί κάποιος. Ενα είναι το βέβαιο. Δεν γίνεται να ερωτευτούμε αυτή την ομάδα που στις 17 Μαΐου λήγει αλλά τουλάχιστον ας θυμηθούμε ότι την αγαπάμε. Γιατί δεν πρέπει η μόνη ξένη ομάδα που θα μπει στην Αγία Σοφία την επόμενη σεζόν να είναι για… φιλικό. 

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ ΑΡΘΡΟ: