Quantcast
NEWS

Σε έναν ιδανικό κόσμο το τελευταίο δεκάλεπτο ακόμη κι αν δεν έμπαινε το γκολ του Σακχόφ θα αρκούσε για να βγουν θετικά συμπεράσματα για το αγωνιστικό πνεύμα αυτής της ομάδας που δεν συμβιβάστηκε δευτερόλεπτο με την απώλεια βαθμών. Ακόμη κι αν η αλλαγή του Καρίμ με τον Σιμάνσκι με τον Μάνταλο κεντρικό χάφ στοίχισε μια αμυντική αποδιοργάνωση στο κέντρο ήταν αυτή που έδωσε το μήνυμα από τον πάγκο πως χθες υπήρχε για την ΑΕΚ ΜΟΝΟ η νίκη. Και έτσι πήγε η ΑΕΚ μέχρι το τέλος. Με όλες τις αλλαγές, όλες τις προσπάθειες να έχουν αυτό τον στόχο. 

Στον μη ιδανικό κόσμο του πρωταθλητισμού στην Ελλάδα το γκολ στο 90 ήταν σκέτη… ηδονή. Και η τύχη που φέτος δεν έχει δώσει τίποτα και που ακόμη και χθες στην μεγαλύτερη ευκαιρία αποκρούει παίκτης της… ΑΕΚ μπροστά στο τέρμα του ΠΑΣ ήρθε στο 90 και τα έδωσε όλα πίσω εκεί που φαινόταν να μην αρκεί ο χρόνος για να δικαιωθεί η εμμονή της νίκης. Η ΑΕΚ πήρε αυτό που άξιζε. Τίποτα παραπάνω και ευτυχώς τίποτα λιγότερο. 

Η ΑΕΚ έμεινε ζωντανή όμως για να συνεχίσει να είναι ζωντανή όσο θα βελτιώνεται θα πρέπει να μην τρώει πάλι Μίκι μάους γκολ στα 15 δευτερόλεπτα (!) και να μην χάνει ευκαιρίες όπως αυτή του Τσούμπερ που θα τελείωνε το παιχνίδι από το πρώτο ημίχρονο με την ανατροπή που θα άλλαζε πλήρως τα δεδομένα του αγώνα. Για δεύτερο συνεχόμενο παιχνίδι δεν προλάβαμε να δούμε ποιο ήταν το αρχικό πλάνο της ομάδας αφού και τα δύο ματς ξεκίνησαν με την ΑΕΚ να χάνει 1-0 από τα αποδυτήρια. Εκεί πήγαν όλα περίπατο. Και παρότι χθες θαυμάσαμε την ΑΕΚ της άρνησης στην απώλεια βαθμών ήταν η πρώτη φορά που για ένα διάστημα υπήρχε ο φόβος πως ανά πάσα στιγμή μπορεί μια απλή βαθιά μπαλιά να καταλήξει σε γκολ. Η ομάδα δεν έδειχνε τόσο σίγουρη όσο σε άλλα παιχνίδια. Δεν μιλάω για φόβο ατομικών λαθών όπως με τον Ολυμπιακό αλλά για την σταθερότητα που πρέπει να έχει μια ομάδα όπως η ΑΕΚ όταν ο αντίπαλος έχει την μπάλα. Και στο πρώτο ημίχρονο παρότι η ΑΕΚ είχε την υπεροχή και στο δεύτερο όταν έγινε η αλλαγή Σιμάνσκι - Καρίμ αυτό δεν υπήρχε. 

Χθες ήταν ένα παιχνίδι που η ανάγκη της νίκης έκανε τον Γιαννίκη να αγχωθεί και να ζορίσει τα πράγματα χωρίς να είναι τόσο μεγάλη ανάγκη από πολύ νωρίς. Έδειξε όμως πως μεγάλο του προτέρημα είναι το να μην επιμένει για εγωιστικούς σε μια επιλογή που δεν βγαίνει αλλά να την διορθώνει για το καλό της ομάδας. Δεν ήταν η πρώτη φορά. Το έκανε με την αντικατάσταση του Μάνταλου από τον Σακχόφ και δικαιώθηκε όχι μόνο λόγω του γκολ της νίκης αλλά βασικά λόγω της μεταμόρφωσης της ομάδας. Ακόμη και η αλλαγή του Ρότα που για το λάθος που κάνει δεν θα τον έβαζα λεπτό τουλάχιστον στο επόμενο παιχνίδι ήταν στηριγμένη στη λογική και απέδωσε αφού είχε περισσότερη ενέργεια από τον κουρασμένο Μισελέν και ανέβηκε σε όλες τις φορές δίνοντας την ευχέρεια στον Λιβάι που ήταν καθοριστικός στο δεκάλεπτο της μεγάλης πίεσης να παίξει πιο άνετα. Οπως βοήθησε πάρα πολύ κι ο Καρίμ. Το κυριότερο όμως ήταν ο τρόπος με τον οποίο τελείωσε η ΑΕΚ το παιχνίδι. Και τα τρία τελευταία ματς η ΑΕΚ τα κυνήγησε μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο. Χθες δικαιώθηκε γιατί το έκανε καλύτερα κι από τις τρεις φορές. Κι ας είχε έξω επιδραστικούς παίκτες στο επιθετικό κομμάτι όπως ο Τσούμπερ και ο Μάνταλος που όμως σωστά είχαν βγει. Η μεγάλη νίκη της ΑΕΚ χθες είναι το τελευταίο δεκάλεπτο. Και η νίκη της δίνει το δικαίωμα να συνεχίσει στον καλό της δρόμο. Μια καλή και ήρεμη Κυριακή να έχουμε…

Υ.Γ: Η διαιτησία μας έχει κάνει ζημιές φέτος και ο Κλάντεμπργκ μας πουλάει τρέλα. Όμως μην φτάσουμε στα άκρα. Μην γίνουμε κόμμα διαμαρτυρίας και μην βλέπουμε σε όλα τα παιχνίδια εχθρούς. Το κυριότερο: Δεν πρέπει να χαλάσει το μυαλό των παικτών και να αρχίσουν να ασχολούνται με τοςυ διαιτητές. Η δουλειά τους ειναι να νικάνε. Οπως χθες. Η φάση που εκθέτει το var στα Γιάννενα είναι το πεναλτι που δεν δίνεται τον Αραούχο. Δεν είδαμε πανοραμικό Ρίπλεϊ αλλά είναι σχεδόν αδύνατο η μπάλα να έχει βγει πριν την κλωτσιά στο πόδι του Αργεντίνου. Όμως το πέναλτι του ΠΑΣ είναι πέναλτι. Ο Μήτογλου κλωτσάει το πόδι του Περέα που προλαβαίνει να πάει στην μπάλα. Δεν είναι θέμα τζαρτζαρίσματος. Επίσης από το πρώτο καρέ φαίνονται και οι δύο παίκτες να τραβάνε ο ένας τον άλλο. Πουθενά δεν φαίνεται να τραβάει πρώτος ο Περέα. Είναι λάθος αμυντική αντίδραση του Μήτογλου και πέναλτι. Από όλα αυτά όμως ας κρατήσουμε τον τρόπο που ήρθε η νίκη. Και το πόσο συνέβαλε ο προπονητής σε αυτό κι ας έκανε και επιλογές που δεν βγήκαν όλες…

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ ΑΡΘΡΟ: