επιστροφή

Σφινάκια

με τον Κώστα Κετσετζόγλου
Κετσετζόγλου Κώστας

Το μόνο δεδομένο από το βράδυ της Τετάρτης εκεί στο 8ο όροφο ήταν το ότι ο Μανόλο Χιμένεθ δεν θα συνεχίσει στην ΑΕΚ. Η απόφαση είχε παρθεί και ουσιαστικά ανακοινώθηκε. Και έτσι η ΑΕΚ γύρισε σελίδα αφού από την Πέμπτη άρχισαν να γράφονται σε έγγραφα όσα είχαν συμφωνηθεί στην συνάντηση του επόμενου προπονητή της ΑΕΚ, του Μιγκέλ Καρντόσο, με τον Δημήτρη Μελισσανίδη και τους στενούς συνεργάτες του λίγες μέρες πριν. Σύντομα θα πέσουν και οι υπογραφές. Συμφωνία που είχε επιτευχθεί με μοναδική εκκρεμότητα την τελική απόφαση της ΑΕΚ.

Η ΑΕΚ αποφάσισε λοιπόν να… ξεβολευτεί και να προσπαθήσει να πάει στο επόμενο επίπεδο. Ο Μανόλο είναι ο πιο πετυχημένος από άποψη τίτλων προπονητής της μετά Μπάγεβιτς εποχής, αγαπητός στην πλειοψηφία του κόσμου και δοκιμασμένα απόλυτα συνεργάσιμος στα θέματα μεταγραφών και σχεδιασμού. Η ΑΕΚ θα μπορούσε να έχει ήδη κλείσει τους τρεις παίκτες που πρότεινε ο Μανόλο ονομαστικά (Μαϊκέλ Μέσα, Μαρκ Γκουάλ κι ένα στόπερ από Ισπανία) και με ησυχία να πήγαινε για άλλο ένα φορ, τον Βράνιες και βέβαια τα δύο εξτρέμ που ο Μανόλο έχρισε ως τα όπλα που θα κάνουν την ΑΕΚ να παίξει ομορφότερο ποδόσφαιρο. Εχοντας ξοδέψει λίγα από το μπάτζετ για τις τρεις πρώτες μεταγραφές και έχοντας ικανοποιήσει τον προπονητή της που θα είχε 3 στα 3 και βέβαια την ευθύνη για να δώσουν στην ΑΕΚ αυτά που χρειάζεται.

Επέλεξε να προσπαθήσει να φέρει τον προπονητή που ήθελε και είχε μια δεύτερη ευκαιρία αφού πέρυσι το καλοκαίρι ο Καρντόσο δεν “έβλεπε” την Ελλάδα, την ΑΕΚ αλλά και τον Ολυμπιακό που προσπάθησαν να δελεάσουν το πιο “καυτό” όνομα της Πορτογαλικής αγοράς. Σε αντίθεση με άλλα “προϊόντα” της Πορτογαλικής σχολής προπονητών, που έχει ως βάση το φημισμένο πανεπιστήμιο του Πόρτο όπου σπούδασε αλλά και δίδαξε ο Καρντόσο όπως και οι Μουρίνιο, Κεϊρός, Ζαρντίμ κ.α, βιάστηκε να κάνει το επόμενο βήμα. Με ένα χρόνο μόνο ως πρώτος προπονητής έφυγε από την Πορτογαλία όχι για την Ελλάδα ή άλλο ενδιάμεσο πρωτάθλημα όπως ο Ζαρντίμ, ο Σίλβα, ο Μάρτινς αλλά κατευθείαν για το Γαλλικό πρωτάθλημα αφού ο μυστήριος πρόεδρος της Ναντ έψαχνε τον επόμενο Σέρτζιο Κονσεϊσάο που εκτός από την ομαδα που έφτιαξε έφερε και 3.000.000 ευρώ στα ταμεία της ομάδας αφού η Ναντ τον πούλησε στην Πόρτο.

Ο Καρντόσο πίστεψε στην δουλειά του και την μέθοδο του όμως με τον γιο του προέδρου γενικό κουμάντο να κάνει δημόσιες δηλώσεις επειδή δεν επαιζαν οι… μεταγραφές τα πράγματα δεν ήταν εύκολα. Ούτως ή άλλως ο τρόπος παιχνιδιού του Καρντόσο δεν είναι εύκολος και θέλει τον χρόνο του. Δεν υπήρξε στήριξη, ο Καρντόσο έφυγε γρήγορα όμως βρέθηκε σχεδόν αμέσως άλλη ομάδα μεγάλου πρωταθλήματος, η Θέλτα, να του προσφέρει την θέση. Εντυπωσιακό αλλά όχι ανεξήγητο για όσους ήξεραν τι είχε πετύχει και κυρίως πως το είχε πετύχει στην Ρίο Αβε. Σε μια μικρή ομάδα που έπαιξε ως μεγάλη απέναντι όχι μόνο στις ομάδες του βεληνεκούς της αλλά και στα θηρία. Είναι γνωστό πως δεν έμεινε στην Θέλτα αφού παρότι εκεί ήταν διαφορετικά τα πράγματα και πολύ καλύτερη η συνεργασία έπρεπε μετά από κάποια άσχημα αποτελέσματα να γίνει το απαραίτητο ηλεκτροσόκ για να καταφέρει να σωθεί η ομάδα που μετά τα αρχικά πολύ καλά αποτελέσματα είχε μπει πάλι σε περιπέτειες. Ηταν ένα διπλό χαστούκι για τον Καρντόσο. Μια διπλή αποτυχία. Κάτι σαν το… αλκοτέστ του Αραούχο, την κόκκινη του Λιβάγια στην Πριμέρα και τις πέντε αγωνιστικές, την άτυχη επιλογή του Πόνσε να πάει στην Λιλ του Μπιέλσα και σε δυο μήνες να μείνει χωρίς… Μπιέλσα. Ναι ακόμη κι ένας Μπιέλσα απολύθηκε πριν… αρχίσει στην Γαλλία.

Ηταν ένα βήμα πίσω για τον Καρντόσο όπως για όλους τους άλλους που αναφέραμε νωρίτερα που όμως άναψε το… λαμπάκι της ευκαιρίας για την ΑΕΚ. Αν πετύχαινε σε μια από τις δύο ομάδες θα συνέχιζε εκεί και δεν θα υπήρχε θέμα επιστροφής του σε κατώτερο πρωτάθλημα. Η ΑΕΚ άρπαξε την ευκαιρία στο κατάλληλο τάιμνγκ. Ισως να μην υπήρχε άλλη. Για το αν θεωρώ προάγγελο αποτυχίας το ότι δεν τα κατάφερε στη Ναντ και την Θέλτα η απάντηση είναι πως δεν θεώρησα ποτέ άσφαιρο τον… Πόνσε επειδή έβαλε μόνο δυο γκολ στο γαλλικό πρωτάθλημα. Πρέπει να ξέρουμε που είμαστε και που πατάμε. Αν πέρυσι το καλοκαίρι ερχόταν ο Καρντόσο στη θέση του Μανόλο θα είχε γίνει μπαμ. Δεν πιστεύω πως ένα χρόνο μετά έχει χάσει τις ικανότητες του. Το αντίθετο. Κάνει ένα βήμα πίσω και ψάχνει την επανεκκίνηση με μια μεγάλη ομάδα σε μικρό πρωτάθλημα. Προσωπικά επειδή ποτέ δεν έπαψα να τον παρακολουθώ είναι η δεύτερη φορά, μετά τον Πογιέτ, που νιώθω απόλυτη σιγουριά για την επιλογή της ΑΕΚ.

Ακόμη και για τον Μανόλο που ήμουν ίσως ο τελευταίος που τον στήριξε μέχρι το τελευταίο βράδυ στα Σπάτα στην πρώτη του θητεία όταν έφυγε Οκτώβρη μήνα είχα μέσα μου ένα φόβο επειδή είχε να δουλέψει σχεδόν δυο χρόνια και η τελευταία του δουλειά ήταν στο Κατάρ και μάλιστα χωρίς επιτυχία. Φυσικά αποδείχτηκε όχι απλά επαρκής αλλα κάτι παραπάνω. Περισσότερο από την πίστη μου στον Καρντόσο η διάθεση μου έχει φτιάξει επειδή επιτέλους φαίνεται να αλλάζει η νοοτροπία που υπήρχε στην ΑΕΚ στο θέμα προπονητή. Η προσπάθεια δηλαδή να πάει όσο το δυνατόν στα σίγουρα με προπονητές δικά της παιδιά (Δέλλα, Τιμούρ), γνωστούς(Ουζουνίδη) ή πρώην(Μανόλο) που στην πραγματικότητα περιόριζε τις επιλογές άρα και τις πιθανότητες επιτυχίας. Ο Μοράις ήταν μια κατηγορία μόνος του, ένα λαχείο που δεν κλήρωσε ποτέ. Κάτι είχε πάει να γίνει με τον Μοντανιέ αλλά το θέμα τότε το χειρίστηκαν λάθος άνθρωποι. Τώρα έγιναν αλλιώς τα πράγματα και ο στόχος επετεύχθη. 

 

Αυτό που θα χρειαστεί ο Καρντόσο είναι στήριξη και υπομονή. Από την διοίκηση, ο κόσμος μπορεί να κάνει ότι θέλει όπως κάνει πάντα. Ενα μέρος αν του αρέσει αυτό που βλέπει θα το πιστέψει και θα το στηρίξει και στα δύσκολα. Μακάρι οι υπόιποι να έρθουν κοντά αργότερα, να τους έχει αναγκάσει η ΑΕΚ του καρντόσο. Η διοίκηση όμως πρέπει να συνεχίσει τον δρόμο που ξεκίνησε. Πρώτα με τις μεταγραφές που θα είναι απαραίτητες για να δηλώσει ο κόουτς ευχαριστημένος και έτοιμος να παίξει το παιχνίδι που θέλει και μετά με την ανοχή σε πιθανά άσχημα αποτελέσματα και κακές μέρες που όταν προσπαθείς να κάνεις κάτι όμορφο, αποτελεσματικό αλλά και περίπλοκο είναι στοιχεία απαραίτητα. Ηδη η ΑΕΚ ξεκίνησε πολύ καλά έχοντας δεχτεί να έρθει όλο το επιτελείο του Καρντόσο και όχι ένας βοηθός και ένας γυμναστής όπως γινόταν με όλους τους άλλους, που για να είμαστε δίκαιοι οι περισσότεροι, όπως ο Μανόλο, δεν ζήταγαν και παραπάνω. Πέντε άτομα, ένα επιτελείο πλήρες και με σχέση τεράστιας εμπιστοσύνης μεταξύ τους. Εμπιστοσύνη στην δουλειά του καθενός και την συνολική. Φύσηξε φρέσκος αέρας. Μανόλο σε ευχαριστούμε. Amigos para siempre…