Καλή φάση να γράφεις με κλεισμένο λαιμό και πυρετό παραμονή Δεκαπενταύγουστου. Και με κρυάδες. Ευτυχώς έπεσε η θερμοκρασία και μπορείς να σβήσεις έστω λίγο το air condition. Παρόλα αυτά, όσα ακολουθούν δεν είναι αποτέλεσμα του… πυρετού. Ωραία ήταν χθες στο ΟΑΚΑ, είχε και λίγο κρύο, φυσιολογικά πράγματα για μια περιοχή που με ότι θερμοκρασία φεύγεις από το σπίτι πρέπει να είσαι προετοιμασμένος τουλάχιστον για -5. Ιδανικός καιρός για ποδόσφαιρο που λέμε, κι αν σκεφτείς την ημερομηνία, μιλάμε για… παραγγελία.

Οπότε ο… καιρός δεν φταίει για αυτό που είδαμε σε ένα σχεδόν ολόκληρο ημίχρονο, το πρώτο στο οποίο έπαιξε η θεωρητικά βασική εντεκάδα. Γράφω θεωρητικά όχι γιατί υπάρχει αμφιβολία ότι η συντριπτική πλειοψηφία των παικτών του πρώτου ημιχρόνου θα είναι οι βασικοί, αλλά γιατί η εντεκάδα του δευτέρου ημιχρόνου θα μπορούσε να νικήσει αυτή του πρώτου. Και αυτό είναι ό,τι καλύτερο. Μάλιστα έλειπε από τους 22 ο Αραβίδης, ο βασικός φορ της ομάδας πέρυσι στην πλειοψηφία των παιχνιδιών. Να λοιπόν το πρώτο τόσο καλύτερο και διαφορετικό στοιχείο σε σχέση με πέρυσι.

Μετά από το τεράστιο λάθος να μην αποκτηθεί σέντερ φορ η ΑΕΚ μείνει για όλο τον πρώτο γύρο με βασικό τον Αραβίδη και μπακ απ τον Κρισάντους που τουλάχιστον κατάφερε να καθαρίσει το παιχνίδι με τον Ατρόμητο στο ΟΑΚΑ, που είχε στραβώσει για τα καλά. Από εκεί και πέρα, δεν έδωσε τίποτα μέχρι να επιστρέψει ο Τζιμπούρ και σχεδόν ταυτόχρονα να αποκτηθεί κι ο Πέκχαρτ μέσα προς τέλος Γενάρη. Τώρα η ΑΕΚ έχει: Ενα σέντερ φορ που δεν υπάρχει στην Ελλάδα άλλος, ο οποίος ΜΕ ΠΡΑΞΕΙΣ δείχνει ότι θέλει το καμ μπακ. Κι αν το κάνει τότε ελάτε να βάλουμε κάτω τα… μπάτζετ για σέντερ φορ. Και τους παίκτες. Πίσω από τον Αλμέιδα είναι ένας Αραβίδης και ένας Πέκχαρτ που μπορεί να μην είναι βασικοί 30 παιχνιδιών, αλλά σίγουρα φτάνουν και παραφτάνουν για μπακ άπ σε δύο διοργανώσεις.

Και υπάρχει πάντα ο Μπακασέτας, ο παίκτης που έχει βάλει μακράν τα περισσότερα γκολ την προηγούμενη σεζόν από αυτούς που είναι στο ρόστερ της ΑΕΚ. Επίσης δεν πιστεύω πως θα φύγει κάποιος. Ο Πέκχαρτ αποκλείεται να βρει τόσο καλό συμβόλαιο αλλού, ο Αραβίδης αποκλείεται να πάει στη Γαλλία, αν έρθει πρόταση, γνωρίζοντας ότι θα δώσει μάχη να μπει δεκαοκτάδα τουλάχιστον σε ομάδες τύπου Μπορντό. Οπότε εδώ θα τους έχουμε όλους και μακάρι να βρεθεί τρόπος να αξιοποιηθούν χωρίς παράπονα. Πάνω από όλα, όμως, να νικάει η ομάδα. Αν τώρα υπάρχουν ακραία φαινόμενα τύπου ενόχλησης του Πέκχαρτ, ξέρω γω (τυχαίο το παράδειγμα), επειδή παίζει ο… Αλμέιδα το μόνο που μπορεί να προσφερθεί ως παρηγοριά είναι... ένα κρύο ντους. Είναι ξεκάθαρο από τις πρώτες μέρες ότι ο Τιμούρ έχει ένα στόχο. ΝΑ ΝΙΚΑΕΙ. Δεν τον νοιάζει να του πουν μπράβο επειδή θα βγάλει κάποιο ταλέντο, ρισκάροντας να το κάψει κιόλας, ούτε αισθάνεται υποχρέωση σε κανέναν… παλιό επειδή πριν ένα χρόνο και κάτι ολοκλήρωσαν την πιο εύκολη δουλειά στον κόσμο… Επανέφεραν την ΑΕΚ στη Α' Εθνική έχοντας στην Γ' βασικούς αντιπάλους τον Ηρόδοτο και την Κηφισιά και στην Β' τον Απόλλωνα και την Ερμιονίδα που στην κανονική περίοδο έκοψαν βαθμούς. Τα πράγματα πρέπει να είναι από την αρχή όσο πιο ξεκάθαρα γίνεται. Υπεράνω όλων η πρόοδος της ομάδας. Μπορεί να συμφέρει, για παράδειγμα το ταμείο της ΠΑΕ, να παίξουν και να ανανεώσουν ή να εξαντλήσουν τα συμβόλαια τους Έλληνες παίκτες των 80 και 100.000 ευρώ. Όμως ουδείς διανοείται ότι η πολιτική της ομάδας είναι να παίζουν τα δικά μας φτηνά παιδιά αν δεν μπορούν.

Αν μπορούν, βέβαια, να οδηγήσουν την ομάδα στους στόχους καλύτερα από τους ακριβούς ξένους τότε μακάρι να απολαύσουμε και να καψουρευτούμε μια, κυρίως Ελληνική ΑΕΚ, και η χαρά των οπαδών θα είναι η μεγαλύτερη. Η νίκη όμως κάθε εβδομάδα προηγείται. Η πολιτική είναι η ομάδα να πάει για πρωτάθλημα. Αυτό είναι ο πιο ιερός στόχος για τον σύλλογο και θυμίζω πως με μόλις 10 χρόνια αποχή, όλοι οι παίκτες του '89 είναι διαχρονικοί ήρωες. Αξέχαστοι. Όσο κι αν έπαιξαν. Ο,τι κι αν έκαναν. Σκεφτείτε τώρα με τόσα χρόνια μεγαλύτερη αποχή. Αυτά. Πιστεύω πως είναι πιο χρήσιμο το κείμενο αυτό από μια επανάληψη όσων έχουν ήδη ειπωθεί και γραφτεί. Όλοι είδαν…