Θυμάμαι όταν είχαμε πάει εκπαιδευτική εκδρομή στο Σπίτι του λαού στον Περισσό με το σχολείο πριν 29 χρόνια (γκουχ γκουχ) μας είχαν ξεναγήσει σε όλους τους χώρους. Κάπου λοιπόν σε ένα χώρο τυπογραφείου που τότε ήταν εκεί υπήρχε ένα τεράστιο πάνω στον τοίχο που έγραφε: “Ούτε λεπτό χαμένο προκειμένου για την εκλογική άνοδο του κόμματος”. Μου είχε μείνει. Το θυμήθηκα χθες μετά το τέλος του αγώνα στο Βόλο. Γιατί πράγματι δεν πρέπει να χαθεί ούτε λεπτό για τη νέα μεγάλη ΑΕΚ που ήρθε και τώρα απλά πρέπει να δικαιώσει το “ΕΡΧΟΜΑΣΤΕ” που μας κράτησε όρθιους δυο χρόνια. Τα δύσκολα τώρα αρχίζουν.

Τα δύο χρόνια ήταν δύσκολα για τον λαό της ΑΕΚ που έσπασε ρεκόρ συμπαράστασης και στήριξης που θα μείνουν αξεπέραστα και που είμαι βέβαιος πως καμία άλλη από τις μεγάλες ομάδες δεν θα έκανε αν βρισκόταν σε αυτή την θέση. Μην ξεχνάμε πως η ΑΕΚ ήταν πρώτη σε διαρκείας στην Ελλάδα παίζοντας δυο κατηγορίες κάτω από τους παραδοσιακούς αντιπάλους της. Μην ξεχνάμε πως η ΑΕΚ έσπασε όλα τα ρεκόρ προσέλευσης των τελευταίων ετών στη ρεβάνς με τον Ολυμπιακό. Δεν έμεινε πουθενά μόνη σε χωριά που ποτέ δεν περιμέναμε πως θα πάμε παρά μόνο για διακοπές. Αυτός ο κόσμος που ταπεινώθηκε όσο κανείς αντί να αποτραβηχτεί ήρθε ακόμη πιο κοντά επειδή πίστεψε στο όραμα του Δημήτρη Μελισσανίδη. Στις δύο απλές λέξεις: ΓΗΠΕΔΑΡΑ. ΟΜΑΔΑΡΑ.

Η σειρά είναι αλφαβητική. Στο γήπεδο ότι μπορούσε να πάει στραβά από εξωγενείς παράγοντες πήγε στα δύο αυτά χρόνια. Το πρώτο παιχνίδι αλλά και πολλά άλλα δεν θα τα δώσουμε στην ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ αλλά στο ΟΑΚΑ. Όμως μετά τον θρίαμβο στο ΣΤΕ τα εμπόδια όλα δείχνουν πως ξεπεράστηκαν. Κι αν υπάρχει Ελλάδα όπως την ξέρουμε σήμερα στο οικονομικό κομμάτι τότε με το φθινόπωρο οι μπουλντόζες θα πάρουν σιγά σιγά την θέση τους. Και τότε ο χρόνος θα περνάει υπέροχα με μια απλά βόλτα, οποιαδήποτε μέρα, οποιαδήποτε ώρα. Για μια μπύρα στου Θανάση και του Τσέλσι και μια τζούρα από σκόνη. Πρέπει όμως να περνάνε υπέροχα και οι Κυριακές. Γιατί τα δύσκολα τώρα αρχίζουν στο αγωνιστικό κομμάτι. Οι αντίπαλοι δεν θα είναι πιτσαδόροι και κούριερ απέναντι σε πληρωμένους την 1η του μήνα επαγγελματίες ποδοσφαιριστές όπως πρόπερσι, ούτε ομάδες με το μισό του μισού μπάτζετ όπως στη Β Εθνική. Και με όλο τον σεβασμό ο καλύτερος αντίπαλος προπονητής δεν θα είναι ο Βοσνιάδης που μια χαρά είναι για αυτό το επίπεδο αλλά και για μικρομεσαίες ομάδες Α Εθνικής. Και δεν μιλάμε για έναν αγώνα οπου κι ο Εμβολιάδης μπορεί να νικήσει τον Δανιήλ σε τελικό π.χ.(τρου στόρι) ή ο Ντι Ματέο τον Γκουαρντιόλα και τον Γιουπ Χάινκες. Μιλάμε για ένα μαραθώνιο όπου η διαχείριση χαρακτήρων και κρίσεων από τον προπονητή είναι αυτή που εντέλει κάνει την διαφορά αν βέβαια το παιχνίδι παίζεται 50-50. Αν παίζεται όπως μέχρι φέτος θα δυσκολευτεί να την κάνει κι ο… Μουρίνιο.

Οταν λοιπόν οι αντίπαλοι δεν ειναι τόσο κατώτεροι και το ζητούμενο δεν είναι να προσπεράσεις τον Απόλλωνα και τον Ηρόδοτο αλλά τον Ολυμπιακό, τον Παναθηναικό και τον ΠΑΟΚ πρέπει ο προπονητής να έχει… κότσια. Και βέβαια γνώσεις και μέθοδο. Η ΑΕΚ επειδή λόγω Μελισσανίδη και λόγω των μεταγραφών που θα γίνουν θα πάει σίγουρα για πρωτάθλημα όχι στα λόγια αλλά στα έργα πρέπει να έχει προπονητή που να μπορεί να αντεπεξέλθει. Δεν ειναι ούτε Γ, ούτε Β Έθνική να λέμε ότι και με… μένα προπονητή θα βγούμε. Αυτή είναι λοιπόν η απόφαση που καλείται να πάρει ο Μελισσανίδης. Να αποφασίσει αν ο Δέλλας κάνει ή δεν κάνει για την ΑΕΚ που ονειρεύεται και ονειρευόμαστε όλοι γιατί είναι σίγουρο πως τα όνειρα μας συμπίπτουν. Όλοι έχουμε άποψη για αυτό όμως την απόφαση θα την πάρει αυτός που έχει την ΕΥΘΥΝΗ. Και αυτόν που έχει ευθύνη πάντα πρέπει να τον σεβόμαστε. Εδώ δεν έχει “πάμε και βλέπουμε” γιατί αν δεν... δούμε είναι δύσκολη και ακριβή η… διόρθωση. Είναι η πρώτη πραγματικά δύσκολη απόφαση. Μπορεί να έχει παρθεί ήδη και σήμερα να την μάθουμε. Σε κάθε περίπτωση θα κρίνει πολλά. Το σιγουρο είναι ένα. Ειτε μείνει ο Δέλλας είτε έρθει ένας ξένος προπονητής θα πρέπει να έχει και είμαι σίγουρος ότι θα έχει, όπως έγινε και τα δύο προηγούμενα χρόνια, την απόλυτη έμπρακτη στηριξη για να πετύχει το καλύτερο.

Το θέμα είναι να γίνει η σωστή επιλογή και του χρόνου τον Απρίλιο να είμαστε όλοι ευτυχισμένοι. Γιατί δεν εξαρτάται μόνο από τον προπονητή η επιτυχία όμως προσωπικά πιστεύω πως από εκεί ξεκινάνε όλα όταν μιλάμε για το καθαρά ποδοσφαιρικό κομμάτι. Ειναι το πιο σημαντικό πρόσωπο της ομάδας μετά τον πρόεδρο ή μάλλον τον διοικητικό ηγέτη. Θυμηθείτε απλά τα τελευταία 25 χρόνια της ΑΕΚ. Πάμε γερά λοιπόν. Ούτε λεπτο χαμένο στο δρόμο για τα όνειρα μας που η εκδίκηση τους πλησιάζει.