Από την 6η Ιουνίου 1976, όταν και άνοιξε τις πύλες του για ένα παιχνίδι της Ράγιο απέναντι στη Βαγιαδολίδ για τη Σεγούνδα, το Βαγέκας είχε ένα σπάνιο χαρακτηριστικό για ποδοσφαιρικό γήπεδο. Πίσω από τη μια εστία δεν υπήρχε κερκίδα αλλά ένας τοίχος, ο «muro de Vallecas» που έχει γίνει πλέον σήμα κατατεθέν της έδρας του αντιπάλου της ΑΕΚ.
Μέχρι το 1972 η Ράγιο έπαιζε στο Κάμπο ντε Βαγέκας, ένα γήπεδο που βρισκόταν στο ίδιο σημείο με το σημερινό γήπεδο, και την περίοδο του Ισπανικού Εμφυλίου χρησιμοποιήθηκε ως αποθήκη. Μετά την επικράτηση του Φράνκο οι χώροι κάτω από τις κερκίδες έγιναν κέντρο κράτησης και βασανιστηρίων.
‘Όταν πλέον το «Κάμπο» έφτασε στα όρια της κατάρρευσης ξεκίνησε το πλάνο ανέγερσης ενός νέου γηπέδου. Μετά από μια περίοδο καθυστέρησης, λόγω γραφειοκρατίας, τα έργα ξεκίνησαν.
Το πρότζεκτ ανέλαβαν τρεις αρχιτέκτονες που ξεκαθάρισαν από την πρώτη στιγμή ότι δεν υπήρχε αρκετός χώρος λόγω των κατοικιών που βρίσκονται γύρω από το γήπεδο. Κρίθηκε αναπόφευκτο το ένα πέταλο να μην έχει κερκίδα και πίσω από την εστία χτίστηκε ένας τοίχος.
Ο Χεσούς Κότα, ρέκορντμαν συμμετοχών ως τώρα στη Ράγιο με 458 ματς, λέει για τον «muro de Vallecas»: «Πλέον ο τοίχος είναι μέρος της Ράγιο και του Βαγέκας. Υπήρχε μια γκρίνια αρχικά για αυτόν αλλά τελικά συνηθίσαμε να παίζουμε σε αυτό το σκηνικό. Πλέον χωρίς τον τοίχο θα ήταν λίγο περίεργο. Δίνει ένα διαφορετικό συναίσθημα. Μας άρεσε να παίζουμε με τον τοίχο στην πλάτη μας στα πρώτα ημίχρονα και με την κερκίδα τον Μπουκανέρος στο δεύτερα. Νιώθαμε έτσι τη στήριξη του κόσμου μέχρι το τέλος. Όσο για τους αντίπαλους γκολκίπερ νομίζω ότι τους είναι πιο εύκολο να παίζουν με τον τοίχο πίσω τους».
Ο Κοτά προσθέτει: «Μην ξεχνάμε ότι με τον τοίχο μπορείς να βλέπεις παιχνίδια από τις ταράτσες και όταν μια μπάλα περνούσε από πάνω του δεν επέστρεφε ποτέ. Θυμάμαι τον Θαλαθάρ της Αλμπαθέτε. Είχε πολύ δυνατά πόδια και όταν εκτελούσε φάουλ η μπάλα χτυπούσε στον τοίχο και έφτανε στην απέναντι εστία».
Ο Φελίνες, ένα σύμβολο για τη Ράγιο που έπαιξε και προπόνησε την ομάδα, θυμάται: «Στην αρχή ο τοίχος μας εξέπληξε όλους. Βλέπαμε κόσμο να ανεβαίνει και να κάθεται εκεί, ήταν λίγο τρομακτικό».
Πριν τοποθετηθεί η μεγάλη πινακίδα, ο τοίχος ήταν γεμάτος σε κάθε ματς. Με σκάλες οπαδοί της Ράγιο ανέβαιναν πάνω του και έβλεπαν από εκεί τα παιχνίδια.
Ο «muro de Vallecas» απειλήθηκε πριν από λίγα χρόνια όταν υπήρξε μια πρόταση να χτιστεί εκεί μια μικρή κερκίδα 300 θέσεων. Το ζήτημα δεν προχώρησε και ο τοίχος παραμένει σημείο αναφοράς για το Βαγέκας και τη Ράγιο.
Πλέον έχει κρυφτεί από μια τεράστια κατασκευή η οποία για ένα διάστημα χρησιμοποιήθηκε για να μπουν ονόματα χορηγών. Το 2020, μετά την επιστροφή στην αγωνιστική δράση από την αναγκαστική διακοπή λόγω πανδημίας, η Ράγια τοποθέτησε μπροστά από τον τοίχο ένα τεράστιο πανό που γράφει: «Πάντα στη μνήμη μας». Το μήνυμα ήταν αφιερωμένο σε όλους εκείνους που χάθηκαν από τον Covid. Η Μαδρίτη, και κυρίως οι εργατικές γειτονιές, χτυπήθηκε πάρα πολύ σκληρά από την πανδημία και τα θύματα ήταν χιλιάδες.
Το συγκεκριμένο πανό παραμένει ως σήμερα κι έχει αποκτήσει ένα γενικότερο νόημα. Αποτελεί ένα σημείο-μνήμης για όλους όσους έχουν φύγει από τη ζωή και δεν μπορούν να δουν πλέον την αγαπημένη τους Ράγιο.
Novibet ΕΠΑΘΑ με Super Προσφορά* Γνωριμίας* 21+ | ΑΡΜΟΔΙΟΣ ΡΥΘΜΙΣΤΗΣ: ΕΕΕΠ | ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΕΘΙΣΜΟΥ & ΑΠΩΛΕΙΑΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ | ΓΡΑΜΜΗ ΒΟΗΘΕΙΑΣ ΚΕΘΕΑ: 2109237777 | ΠΑΙΞΕ ΥΠΕΥΘΥΝΑ
SEAJETS Ταξιδεύουμε μαζί με το μεγαλύτερο στόλο ταχύπλοων παγκοσμίως σε 50 προορισμούς του Αιγαίου!
