Τη σεζόν 2013-14, ο Μίκαελ Ρέσκε επένδυσε σε μεγάλο βαθμό σε νεαρά ταλέντα στο ρόλο του ως τεχνικός διευθυντής της Μπάγερ Λεβερκούζεν. Έφερε στην «BayArena» με αμοιβή ρεκόρ(10 εκατ. ευρώ) τον 20χρονο τότε Χέουνγκ-Μιν Σον, τον 19χρονο Εμρέ Τσαν(1,5 εκατ. ευρώ) και τον Γιούλιαν Μπραντ, τότε 17 ετών. Ο Ρέσκε, είχε επίσης τα μάτια του καρφωμένα σε ένα άλλο wonderkid για το επόμενο καλοκαίρι.
Ο Μάρτιν Έντεγκαρντ, ένας 15χρονος που προπονούνταν με την πρώτη ομάδα της νορβηγικής Στρόμσγκοντσετ για δύο χρόνια, έκανε το ντεμπούτο του για αυτήν τον Απρίλιο του 2014. Η «μάχη» της απόκτησής του είχε ξεκινήσει. Ο Ρέσκε ήταν αποφασισμένος να αποσπάσει την υπογραφή του, μόνο που δεν θα ήταν για λογαριασμό της Λεβερκούζεν.
«Επικοινώνησα με την οικογένεια για να προσπαθήσω να τον υπογράψω στη Λεβερκούζεν και όταν μετακόμισα στην Μπάγερν Μονάχου εκείνο το καλοκαίρι (επίσης ως τεχνικός διευθυντής) προσπάθησα να τον υπογράψω και εκεί», είχε δηλώσει ο Γερμανός σε παλαιότερη συνέντευξή του. Ο Έντεγκααρντ πήγε σε μια πανευρωπαϊκή περιοδεία, τελειώνοντας τη σχολική του μέρα και μπαίνοντας σε ένα αεροπλάνο για να δοκιμαστεί σχεδόν σε κάθε μεγάλο σύλλογο. Αυτή η λίστα περιελάμβανε την Άρσεναλ και την αντίπαλό της στον δεύτερο αγώνα των προημιτελικών του Champions League αυτής της εβδομάδας, την Μπάγερν, την οποία ο Πεπ Γκουαρδιόλα προπονούσε εκείνη την εποχή.
«Στα 16 του, προπονήθηκε με τον Πεπ, ο οποίος εντυπωσιάστηκε απόλυτα μετά την πρώτη προπόνηση», είχε πει ο Ρέσκε. «Μπήκα στα αποδυτήρια και ο Πεπ μιλούσε για το πόσο έξυπνος ήταν και πώς θα βελτιωνόταν – ήταν ο τύπος του παίκτη που αγαπούσε. Ήταν απόλυτα πεπεισμένος. Ήμασταν και οι δύο σίγουροι ότι θέλαμε να τον υπογράψουμε, αλλά ο Μάρτιν έπρεπε να αποφασίσει μεταξύ της Ρεάλ Μαδρίτης και της Μπάγερν. Ήταν φανταστικό που συνεργάστηκα με τον Πεπ για δύο χρόνια. Τον είδα να δουλεύει με παίκτες όπως ο Κίνγκσλεϊ Κομάν και αν είσαι νέος, ταλαντούχος παίκτης υπάρχει ένα πράγμα που είναι σίγουρο: θα σε κάνει καλύτερο παίκτη – τον καλύτερο παίκτη που μπορείς να είσαι. Δεν είναι από αυτόν τον κόσμο ως προπονητής. Είμαι σίγουρος ότι αν ο Μάρτιν είχε δουλέψει με τον Πεπ, θα είχε κάνει κάποια βήματα νωρίτερα».
Δυστυχώς για τους Βαυαρούς, ο Έντεγκααρντ και η οικογένειά του ήταν πεπεισμένοι ότι η Ρεάλ Μαδρίτης ήταν ο καλύτερος σύλλογος για το μέλλον του και υπέγραψε σε αυτήν τον Ιανουάριο του 2015, αλλά υπήρχαν προειδοποιητικά σημάδια από την αρχή.
Ο πατέρας του, Χανς, ο οποίος είναι προπονητής ο ίδιος και ήταν ο άνθρωπος που τον έκανε να επικεντρωθεί στο να διαβάζει το παιχνίδι, έμεινε μαζί του στη Μαδρίτη για το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου για να υποστηρίξει τον έφηβο γιο του. Αλλά όταν ήρθε η στιγμή της αποκάλυψής του ως παίκτης της Ρεάλ- σίγουρα μια τρομακτική εμπειρία για κάποιον που ήταν ακόμα παιδί - ο Έντεγκααρντ δεν ενημερώθηκε καν ότι επρόκειτο να δώσει συνέντευξη Τύπου και έτσι ήταν ντυμένος με casual ρούχα και όχι με ενδυμασία συλλόγου.
Τα πρώτα δύο χρόνια, προπονούταν τακτικά με την πρώτη ομάδα, αλλά έπαιξε παιχνίδια με την Β’ ομάδα της «Βασίλισσας» στη δεύτερη κατηγορία της Ισπανίας. Αφού έκανε μόνο μία εμφάνιση με την πρώτη ομάδα των «Μερένχες» - σε μια νίκη 6-1 επί της ομάδας της τρίτης κατηγορίας Λεονέσα στο Copa del Rey - ο Νορβηγός πέρασε πάνω από τρία χρόνια ως δανεικός στην Χέρενφεεν, την Φίτεσε και τη Ρεάλ Σοσιεδάδ, μεταξύ Ιανουαρίου 2017 και Αυγούστου 2020.
Μέχρι τον Δεκέμβριο της σεζόν 2020-21, ο Έντεγκααρντ ήταν 22 ετών και είχε παίξει μόλις 489 λεπτά για την πρώτη ομάδα της Ρεάλ, ξεκινώντας μόνο τρεις φορές ως βασικός στη La Liga. Η πιθανότητα να φτάσει στην κορυφή μαζί της φαινόταν να ξεθωριάζει.
Τελικά, ο νεαρός μεσοεπιθετικός αποφάσισε να φύγει από την ισπανική ομάδα και να ενταχθεί στην Άρσεναλ, αρχικά με την μορφή δανεισμού τον Ιανουάριο του 2021. Ο Έντεγκααρντ ήξερε ότι είχε βρει επιτέλους το ποδοσφαιρικό του σπίτι. Όσον αφορά τη μόνιμη μετακόμιση του στο βόρειο Λονδίνο με 35 εκατ. ευρώ, υπήρξαν αρκετές καθυστερήσεις, επειδή η Ρεάλ δυσκολευόταν να αποφασίσει αν ήθελε να τον κρατήσει ή όχι.
Αυτός ο «γάμος» εκτόξευσε την καριέρα του Νορβηγού. Πολλοί ποδοσφαιριστές έχουν θαφτεί κάτω από τα ερείπια της αποτυχημένης ετικέτας wonderkid, αλλά όχι ο Έντεγκααρντ, ο οποίος εκπλήρωσε αυτές τις αρχικές προσδοκίες παρά τις πολλές αποτυχίες.
Μπορεί η μεταγραφή του στη Ρεάλ να ήταν λάθος. Μπορεί όμως να ήταν και μια απαραίτητη εμπειρία, για να φανεί αν ο ταλαντούχος μεσοεπιθετικός έχει τα απαραίτητα ψυχικά αποθέματα για να «αντέξει» και να φτάσει στην κορυφή. Πολλοί άνθρωποι δεν μπορούν να συμπάσχουν με τη ζωή που έχει ζήσει ο Νορβηγός μέσος, αλλά ο Σέρχιο Κανάλες είναι ένας από αυτούς.
Ο Ισπανός μέσος είναι τώρα 33 ετών και παίζει για την μεξικανική Μοντερέι. Στα πρώτα του χρόνια ως ποδοσφαιριστής έκανε σπουδαίες εμφανίσεις με την Ράσινγκ Σανταντέρ, με αποτέλεσμα το 2008 και σε ηλικία 18 ετών να υπογράψει με την Ρεάλ Μαδρίτης, σε μια μεταγραφή που κόστισε 4,5 εκατ. ευρώ. Στην πρώτη του σεζόν 2010-11 στο Μπερναμπέου, έπαιξε μόλις 518 λεπτά πριν δοθεί δανεικός στη Βαλένθια για ένα χρόνο το επόμενο καλοκαίρι. Δεν επέστρεψε ποτέ στη «Βασίλισσα», κάνοντας την παραμονή του στο «Μεστάγια» μόνιμη το 2012 πριν συνεχίσει να απολαμβάνει μια επιτυχημένη καριέρα στην Ισπανία, όπου έπαιξε πάνω από 161 παιχνίδια για τη Ρεάλ Σοσιεδάδ (2013-18) και 208 για τη Ρεάλ Μπέτις (2018-23).
«Τα ταξίδια μας είναι παρόμοια επειδή δεν ήμασταν προετοιμασμένοι να είμαστε σε έναν σύλλογο τόσο μεγάλο σε τόσο νεαρή ηλικία», ανέφερε ο Κανάλες σε δηλώσεις του στο «Athletic» για τα μονοπάτια καριέρας που ακολούθησε αυτός και ο Έντεγκααρντ.
«Σήμερα, οι νεαροί παίκτες είναι πολύ πιο προετοιμασμένοι. Υπάρχει περισσότερη δουλειά στο γυμναστήριο, διατροφή και έμφαση στο μυαλό και την ψυχολογία του παίκτη. Όταν υπέγραψα στη Ρεάλ Μαδρίτης, ήμουν παιδί, τόσο πνευματικά όσο και σωματικά. Ήμουν πάντα καλός παίκτης, αλλά πρέπει να κάνεις πολλά περισσότερα για να είσαι παίκτης σε έναν σύλλογο όπως η Ρεάλ Μαδρίτης. Έμαθα πολλά από εκείνη τη στιγμή και μετά».
Ο Κανάλες έχει υποστεί τρεις τραυματισμούς χιαστού στο γόνατο στην καριέρα του, αλλά, πέρα από τις διακρίσεις του ως παίκτης νέων με την Ισπανία, όταν βοήθησε την «Φούρια Ρόχα» να κερδίσει το Euro κάτω των 17 και κάτω των 21 ετών, συνέχισε να πετυχαίνει σε υψηλό επίπεδο.
Ψηφίστηκε στην καλύτερη ομάδα της La Liga της σεζόν για το 2018-19 (από την UEFA) και το 2021-22, κατέκτησε το Copa del Rey με την Μπέτις, πραγματοποίησε 11 συμμετοχές με την ανώτερη ομάδα της Ισπανίας, αφού έκανε το ντεμπούτο του σε ηλικία 28 ετών, και κέρδισε το Nations League 2022-23 μαζί της.
«Οι προσδοκίες που είχαν οι άνθρωποι στο εξωτερικό για την καριέρα μου ήταν πολύ υψηλές. Με συνέκριναν με τον Τσάβι και τον Ινιέστα. Αλλά μπορεί να υπάρχει μόνο ένας Νο 1 - όπως ο Ναδάλ στο τένις, για παράδειγμα. Αυτό δεν σημαίνει ότι η καριέρα όλων των άλλων ήταν μια αποτυχία», είχε δηλώσει ο Κανάλες.
«Είδα τον Έντεγκααρντ στη Ρεάλ Σοσιεδάδ. Ήταν αυτός που έκανε τη διαφορά και ήξερα τότε ότι ήταν θέμα χρόνου να τα καταφέρει. Πιστεύω ότι τώρα είναι ένας από τους καλύτερους κεντρικούς μέσους στον κόσμο. Μου αρέσει πολύ. Είναι φοβερός με την μπάλα στα πόδια, αλλά μου αρέσει πολύ η νοοτροπία του και η προσωπικότητα που δείχνει όταν παίζει».
Ο Άλεν Χαλίλοβιτς φαινόταν να βρίσκεται σε παράλληλη πορεία προς την κορυφή, μαζί με τον Έντεγκααρντ. Και οι δύο γεννήθηκαν στα τέλη της δεκαετίας του 1990 και οι δύο αριστεροπόδαροι μέσοι. Για χρόνια, το βίντεο με τις περισσότερες προβολές για τον Χαλίλοβιτς στο YouTube ήταν ένα με τις κορυφαίες στιγμές του(ντρίπλες, πάσες γκολ), που δημοσιεύτηκε το 2012 με τίτλο «Halilovic: The Next Big Thing».
Έκτοτε έχει σφετεριστεί από ένα με τίτλο «Halilovic vs Odegaard: εντελώς διαφορετικές πραγματικότητες», το οποίο είδαν 1,6 εκατομμύρια φορές καθώς οι καριέρες τους είναι εντελώς αντίθετες. Ο Κροάτης μέσος έγινε ο νεότερος παίκτης που σκόραρε για την Ντιναμό Ζάγκρεμπ και ο νεότερος που εκπροσώπησε τον σύλλογο στο Champions League, πραγματοποιώντας 62 εμφανίσεις σε όλες τις διοργανώσεις πριν από την ηλικία των 18 ετών.
Η Μπαρτσελόνα κέρδισε την Τότεναμ με την υπογραφή του το καλοκαίρι του 2014, έξι μήνες πριν ο Έντεγκααρντ μετακομίσει επίσης στην Ισπανία. Πέρασε τα πρώτα δύο χρόνια στην Μπαρτσελόνα Β και ως δανεικός στη Σπόρτινγκ Χιχόν, όπου εντυπωσίασε, αλλά αποφάσισε να φύγει για το Αμβούργο μετά από λιγότερο από 18 μήνες.
Έχοντας παίξει 129 παιχνίδια ως έφηβος, ο Χαλίλοβιτς έκανε μόνο 123 εμφανίσεις τα επόμενα επτά χρόνια ενώ μετακινήθηκε μεταξύ οκτώ συλλόγων και έξι χωρών. Ο 27χρονος αγωνίζεται πλέον με τα χρώματα της Φορτούνα Σιτάρντ στην Ολλανδία.
Η επιτυχία και η αποτυχία είναι σχετικές. Ο Χαλίλοβιτς είχε μια μακρά καριέρα σε ένα επίπεδο που η συντριπτική πλειοψηφία των παικτών δεν φτάνει ποτέ, ακόμα κι αν δεν έχει αποδειχθεί ότι είναι ο «Κροάτης Μέσι».
Το ίδιο ισχύει και για άλλους, όπως ο "Σκωτσέζος Μέσι", Ράιαν Γκόλντ, ο οποίος μετακόμισε από την Νταντί Γιουνάιτεντ στην Σπόρτινγκ Λισαβόνας το 2014 ως 18χρονος με συμβόλαιο που περιελάμβανε ρήτρα εξαγοράς 60 εκατομμυρίων ευρώ. Έπαιξε μόνο πέντε φορές για την πορτογαλική ομάδα σε ισάριθμες σεζόν, αλλά έχει ανακάμψει στο βαθμό που πέρυσι ήταν υποψήφιος για το βραβείο του πολυτιμότερου παίκτη του MLS.
Η λίστα είναι ατελείωτη με πολλές διαφορετικές ιστορίες, όμως ο Ρενάτο Σάντσες είναι μια ενδιαφέρουσα σύγκριση, καθώς εξακολουθεί να βρίσκεται σε υψηλό επίπεδο- αν και το όνομά του δεν έχει πλέον την ίδια γοητεία όπως όταν η Μπάγερν τον υπέγραψε από την Μπενφίκα για 35 εκατομμύρια ευρώ ως 18χρονο το καλοκαίρι του 2016.
«Υπάρχουν λίγοι “διαφορετικοί” παίκτες, όπως ο Μουσιάλα, ο Μπέλινγκχαμ και ο Βιρτς– δεν είναι μόνο εξαιρετικά ταλαντούχοι, έχουν μια νοοτροπία που δεν προέρχεται από αυτόν τον κόσμο», δήλωσε ο Ρέσκε στο «The Athletic», ο οποίος ήταν στην Μπάγερν όταν υπέγραψε μαζί της ο Πορτογάλος μέσος. «Κοιτάζοντας πίσω, θα ήταν πολύ καλύτερο για αυτόν να μείνει ένα ή δύο ακόμη χρόνια στην Μπενφίκα. Ήταν πολύ νωρίς γι' αυτόν», πρόσθεσε.
Ο Ρενάτο Σάντσες είχε μόλις γίνει ο νεότερος παίκτης που κέρδισε το Euro σε επίπεδο πρώτης ομάδας, ένα κατόρθωμα που τον βοήθησε να κερδίσει το βραβείο Golden Boy το 2016, όταν «αντάλλαξε» τη Λισαβόνα με το Μόναχο, αλλά απέτυχε να ανταποκριθεί στις προσδοκίες. Αφού ξεκίνησε μόλις έξι παιχνίδια στην πρώτη του σεζόν στην Bundesliga, δόθηκε δανεικός στη Σουόνσι το καλοκαίρι του 2018. Είχε πολλούς τραυματισμούς κατά τη διάρκεια της καριέρας του, ενώ ήταν μέρος του υποβιβασμού των «Κύκνων» από την Premier League.
Μετά από μόλις τέσσερις εμφανίσεις στην Bundesliga το 2018-19, πωλήθηκε στη Λιλ. Βοήθησε την γαλλική ομάδα να κερδίσει την Ligue 1 το 2020-21, παίζοντας σε 23 από τα 38 παιχνίδια πρωταθλήματος, στη συνέχεια εντάχθηκε στην Παρί Σεν Ζερμέν το καλοκαίρι του 2022, παίρνοντας άλλο ένα πρωτάθλημα αλλά σε πολύ μικρότερο ρόλο (μόλις έξι ματς πρωταθλήματος). Κλείνοντας τα 27 τον Αύγουστο, οι χρόνιες απουσίες λόγω τραυματισμών τον έχουν περιορίσει σημαντικά και η Ρόμα έχει ήδη αποφασίσει να μην μετατρέψει τον δανεισμό της φετινής σεζόν από την PSG σε μόνιμη μετακόμιση.
Έχοντας 11 συμμετοχές με την Πορτογαλία (τέσσερις ως βασικός) μεταξύ του ντεμπούτου του τον Μάρτιο του 2016 και της μετακίνησής του στην Μπάγερν, ο Σάντσες έχει προσθέσει μόνο άλλες 21 (εννέα από αυτές ως βασικός) από τότε. Η πιο πρόσφατη εμφάνισή του για τη χώρα του ήρθε τον Νοέμβριο του 2021.
Ο Έντεγκααρντ είναι ένα από τα πολύ σπάνια παραδείγματα ενός επαινεμένου νεαρού παίκτη που κατάφερε να ανακάμψει από τις πρώτες απογοητεύσεις και να συνεχίσει να είναι όλα όσα αναμένονταν.
Ο Σερζ Γκνάμπρι είναι ένας άλλος: ένας παίκτης που φιλοδοξούσε να φτάσει την κορυφή ως νεαρός στην Άρσεναλ, βρέθηκε να μην μπορεί να πάρει χρόνο συμμετοχής στην Γουέστ Μπρομ του Τόνι Πόλις, ενώ ήταν δανεικός σε αυτήν την σεζόν 2015-2016. Αλλά ο Γερμανός ξεπέρασε τις δυσκολίες και έχει κάνει 235 εμφανίσεις με την Μπάγερν Μονάχου, κέρδισε το Champions League και πέντε τίτλους Bundesliga μαζί της και έχει πραγματοποιήσει 45 συμμετοχές με την εθνική ομάδα της χώρας του, σημειώνοντας 22 γκολ.
Ο Χακίμ Μαστούρ υπέγραψε για τη Μίλαν από τη Ρετζιάνα το 2012 για 500 χιλιάδες ευρώ ως 13χρονος! Ο γεννημένος στην Ιταλία, Μαροκινός μέσος, ήταν το μεγαλύτερο ταλέντο εκείνης της εποχής και ο τότε προπονητής της Μίλαν, Κλάρενς Ζέεντορφ, τον συμπεριέλαβε στην πρώτη ομάδα για το τελευταίο παιχνίδι της σεζόν 2013-14 της Serie A.
Ο Μαστούρ έχει 585,000 ακόλουθους στο Instagram, αλλά η καριέρα του δεν ταιριάζει με το προφίλ του. Δεν έκανε ποτέ μια εμφάνιση για τη πρώτη ομάδα των «ροσονέρι» και μετά από αποτυχημένες περιόδους σε Ισπανία, Ολλανδία, Ελλάδα και στη δεύτερη και τρίτη κατηγορία της Ιταλίας, παίζει τώρα στην κορυφαία κατηγορία του Μαρόκου για την Ουνιόν Τουάργκα και σχεδόν κάθε ανάρτηση είναι γεμάτη με οπαδούς που τον ρωτούν τι πήγε στραβά.
Αυτό είναι το βάρος που κουβαλάς για όλη σου την καριέρα, αλλά ο Έντεγκααρντ έσπασε τα δεσμά πριν από λίγο καιρό. Δεν είναι πλέον περιθωριοποιημένος ως παίκτης του οποίου η ατομική καριέρα δεν εξελίχθηκε με τον ρυθμό που απαιτούσε ο κόσμος. Μπόρεσε να αναπτυχθεί και ως ηγέτης.
Η συναισθηματική του νοημοσύνη σημαίνει ότι είναι πάντα ένας από τους παίκτες που θα βοηθήσουν στο να ενταχθούν στην Άρσεναλ οι νέες μεταγραφές, ενώ κάθεται και συχνά με το προσωπικό. Αυτό σήμαινε ότι όταν ο Μικέλ Αρτέτα τον έκανε αρχηγό πριν πέρυσι, δεν ήταν έκπληξη για όσους βρίσκονταν κοντά στην ομάδα.
Σίγουρα, η διαδρομή του Έντεγκααρντ προς την κορυφή ήταν αρκετά δύσκολη, αλλά όσοι βρίσκονται κοντά του λένε ότι δεν θα άλλαζε ούτε ένα «βήμα» του ταξιδιού. Είναι αυτό που τον έκανε τον χαρακτήρα και τον παίκτη που είναι τώρα.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΑΣΣΟΠΟΥΛΟΣ
ΠΗΓΗ: The Athletic
Novibet ΕΠΑΘΑ με Super Προσφορά* Γνωριμίας* 21+ | ΑΡΜΟΔΙΟΣ ΡΥΘΜΙΣΤΗΣ: ΕΕΕΠ | ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΕΘΙΣΜΟΥ & ΑΠΩΛΕΙΑΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ | ΓΡΑΜΜΗ ΒΟΗΘΕΙΑΣ ΚΕΘΕΑ: 2109237777 | ΠΑΙΞΕ ΥΠΕΥΘΥΝΑ
SEAJETS Ταξιδεύουμε μαζί με το μεγαλύτερο στόλο ταχύπλοων παγκοσμίως σε 50 προορισμούς του Αιγαίου!
