Ο Πίπο ήταν πάντα το μεγάλο αστέρι της οικογένειας Ιντζάγκι και ο μικρός αδελφός του, Σιμόνε, είχε μάθει να ζει για χρόνια στη σκιά του. Επιθετικοί και οι δύο, ο πρώτος εξελίχθηκε σε έναν από τους κορυφαίους σκόρερ όλων των εποχών στο ιταλικό ποδόσφαιρο και τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις.
Ο δεύτερος, τρία χρόνια μικρότερος, έχτισε τη δική του καριέρα σε πιο χαμηλό επίπεδο και πάλευε μια ζωή για να μην τον αναγνωρίζει ο κόσμος μόνο ως τον μικρότερο αδελφό του διάσημου Πίπο, αλλά ως έναν παίκτη με την προσωπική του σφραγίδα στο ποδόσφαιρο.
Αν και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να θεωρηθεί αμελητέο, το βιογραφικό του Σιμόνε ως ποδοσφαιριστή απέχει πολύ από εκείνο του αδελφού του, ο οποίος πέρασε από αρκετές ομάδες σε μικρή ηλικία, πριν χτίσει το όνομα του με τη Γιουβέντους και τη Μίλαν, όντας και πυλώνας της εθνικής Ιταλίας για πολλά χρόνια. Διεθνής έγινε και ο μικρός αδελφός του, αλλά μέτρησε μόνο 3 εμφανίσεις με τη «Σκουάντρα Αντζούρα», όλες σε φιλικά παιχνίδια.
Μπορεί ο Σιμόνε να μην είχε τη λάμψη του Πίπο, έπαιξε όμως στη Λάτσιο και πέτυχε μερικές αξιοσημείωτες επιδόσεις, όπως τα 9 γκολ που σημείωσε με τον σύλλογο της «Αιώνιας Πόλης» σε 11 αγώνες Champions League τη σεζόν 1999-00, με κορωνίδα τα 4 που σκόραρε σε βάρος της Μαρσέιγ σε ένα ματς, ισοφαρίζοντας το σχετικό ρεκόρ του σπουδαίου, Μάρκο Φαν Μπάστεν στη διοργάνωση.
Η καριέρα του τελείωσε σχετικά γρήγορα και μάλλον άδοξα. Από το 2004 έως το 2010 που κρέμασε τα παπούτσια του, πέτυχε ελάχιστα γκολ και ο ρόλος του στις ομάδες που τον εμπιστεύτηκαν ήταν συμπληρωματικός, σε αντίθεση με τον Πίπο που μεσουρανούσε εκείνη την εποχή με τη φανέλα της Μίλαν και της εθνικής Ιταλίας.
Η ζωή όμως κάνει περίεργα παιχνίδια και το νόμισμα γύρισε ανάποδα. Στο επόμενο βήμα της καριέρας τους ως προπονητές και οι δύο πλέον, οι ρόλοι αντιστράφηκαν. Ο Πίπο ζει πια στη σκιά του Σιμόνε, ο οποίος μεγαλουργεί στον πάγκο της Ίντερ και απειλεί να σπάσει κάθε ρεκόρ στην ιστορία του ιταλικού ποδόσφαιρου με τις απίθανες φετινές εμφανίσεις των «νερατζούρι»
Η προπονητική διαδρομή του Πίπο Ιντζάγκι δεν έφτασε ποτέ τόσο ψηλά. Δεν πλησίασε καθόλου είναι η αλήθεια. Έκλεισε την ποδοσφαιρική του καριέρα με τη φανέλα της Μίλαν ως κορυφαίος διαχρονικά σκόρερ όλων των ευρωπαϊκών διοργανώσεων (τώρα έχει πέσει στην 6η θέση) και αυτό το «παράσημο» ήταν αρκετό για να εμπιστευθεί ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι ένα παιδί που, συν τοις άλλοις, φόρεσε και για 11 χρόνια τη φανέλα των «ροσονέρι».
Αν και ήταν εντελώς άπειρος προπονητικά, ο «καβαλιέρε» του παρέδωσε εν λευκώ τη Μίλαν τον Μάιο του 2014, χωρίς η πορεία της την επόμενη χρονιά να δικαιώσει, έστω και στο ελάχιστο, τις προσδοκίες του.
Η 10η θέση στη Serie A εκείνη τη χρονιά ήταν μια καταστροφή και άφησε βαριά τη σκιά της στη μετέπειτα προπονητική καριέρα του Πίπο. Ουδέποτε τον εμπιστεύθηκε άλλη ομάδα τόσο υψηλού επιπέδου και απέμεινε να βολοδέρνει μέχρι σήμερα σε μικρομεσαίες ιταλικές ομάδες. Οι Βενέτσια, Μπολόνια, Μπενεβέντο, Μπρέσια, Ρετζίνα ήταν οι προηγούμενες ομάδες του και σίγουρα δεν έχουν το ειδικό βάρος αυτών που υπηρέτησε ως ποδοσφαιριστής.
Αντίθετα, η προπονητική πορεία του Σιμόνε Ιντζάγκι είναι αντιστρόφως ανάλογη με την ποδοσφαιρική του και επισκιάζει στον υπερθετικό βαθμό αυτήν του αδελφού του. Ξεκίνησε κι αυτός από την πιο σημαντική ομάδα της ποδοσφαιρικής του καριέρας, αναλαμβάνοντας για κάποια χρόνια τα τμήματα υποδομής της Λάτσιο. Στο τελείωμα της περιόδου 2015-16 πήρε το βάπτισμα του πυρός στο ιταλικό πρωτάθλημα ως προσωρινός αντικαταστάτης του Πιόλι και στο τέλος της περιόδου, παρέδωσε στον Μπιέλσα.
Για άγνωστους λόγους, ο Αργεντινός προπονητής με το «βαρύ» όνομα έμεινε στη Λάτσιο μόλις μία εβδομάδα στο ξεκίνημα της επόμενης περιόδου και η διοίκηση έδωσε αμέσως μετά τα κλειδιά στον Ιντζάγκι, χωρίς την ταμπέλα του «υπηρεσιακού». Τηρουμένων των αναλογιών, η πορεία του ως «πρωτάρης» ήταν εντυπωσιακή. Πήρε την 5η θέση στο πρωτάθλημα και έφτασε ως τον τελικό του Κυπέλλου, όπου ηττήθηκε από την Γιουβέντους.
Η επόμενη σεζόν ξεκίνησε με τη νίκη – ρεβάνς επί της «Μεγάλης Κυρίας» που χάρισε στους «Λατσιάλι» το ιταλικό Σούπερ Καπ, αλλά το εισιτήριο για το Champions League χάθηκε από μια εντός έδρας ήττα την τελευταία αγωνιστική, από τη μετέπειτα ομάδα του, την Ίντερ.
Την επόμενη χρονιά η Λάτσιο κατέκτησε το Κύπελλο και τη μεθεπόμενη το Σούπερ Καπ, με κερασάκι στην τούρτα την 4η θέση στο πρωτάθλημα που της έδωσε το εισιτήριο για την κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση, ύστερα από 13 χρόνια απουσίας. Ο Σιμόνε την οδήγησε μέχρι τη φάση των «16» και έπεισε και τους πλέον δύσπιστους ότι προπονητικά αποτελεί το next big thing του ιταλικού ποδοσφαίρου.
Η Ίντερ εντυπωσιάστηκε από τα επιτεύγματά του, τον εμπιστεύτηκε και δεν μετάνιωσε ούτε για μία ημέρα! Στην πρώτη του χρονιά στο Μιλάνο, οι «νερατζούρι» νίκησαν σε δύο τελικούς τη Γιουβέντους και κατέκτησαν το Κύπελλο και το ιταλικό Σούπερ Καπ. Την ίδια χρονιά τερμάτισαν 2οι στο πρωτάθλημα και έφτασαν στη φάση των «16» του Champions League, όπου αποκλείστηκαν από την Λίβερπουλ του Γιούργκεν Κλοπ.
Αυτό δεν ήταν το ταβάνι τους, όπως περίμεναν πολλοί. Αν και η Νάπολι κυριάρχησε απόλυτα εντός συνόρων, η επόμενη σεζόν ήταν πολύ καλύτερη σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Οι οπαδοί της Ίντερ γεύτηκαν μια τρελή χαρά όταν η ομάδα τους απέκλεισε με ένα εμφατικό 3-0 τη συμπολίτισσα Μίλαν στον ημιτελικό του Champions League και έφτασε στον τελικό της διοργάνωσης, 13 χρόνια μετά το έπος της ομάδας του Μουρίνιο.
Δεν τα κατάφερε απέναντι στη Μάντσεστερ Σίτι, καθώς ηττήθηκε με 1-0, αλλά η τρελή πορεία της καθιστούσε μονόδρομο για τη διοίκηση την ανανέωση της συνεργασίας με τον Σιμόνε Ιντζάγκι.
Το ότι σήμερα η Ίντερ είναι 12 βαθμούς μπροστά από τη Γιούβε ύστερα από 26 αγωνιστικές είναι πράγματι κάτι το εντυπωσιακό και ουσιαστικά της εξασφαλίζει το πρωτάθλημα στην Ιταλία. Δεν είναι όμως αυτό η κορωνίδα του εντυπωσιακού συνόλου που έχει φτιάξει ο Σιμόνε Ιντζάγκι.
Από τότε που μπήκε το 2024, οι «νερατζούρι» είναι η κορυφαία σε επιδόσεις ομάδα της Ευρώπης, με 11 νίκες σε ισάριθμα παιχνίδια, χωρίς ούτε μία ήττα, ούτε καν μια ισοπαλία! Στο δίμηνο αυτό έχει πετύχει 30 γκολ και έχει δεχθεί μόλις 4, με χαρακτηριστικά τα σκορ στα τελευταία παιχνίδια της: 4-2 τη Ρόμα, 4-0 τη Σαλερνιτάνα, 4-0 τη Λέτσε, 4-0 και την Αταλάντα.
Έχει νικήσει στο ενδιάμεσο με 1-0 την Ατλέτικο Μαδρίτης στη πρώτη μεταξύ τους «μάχη» για τους «16» του Champions League και με απολογισμό 22 νίκες, 3 ισοπαλίες και μόλις 1 ήττα, δεν επιτρέπει σε κανέναν να αμφισβητήσει την κυριαρχία της στη Serie A.
Εντυπωσιακό δεν είναι μόνο το +12 απέναντι στη Γιουβέντους, αλλά και η συνολική της εικόνα. Εχει σκοράρει 67 γκολ και έχει δεχθεί μόλις 12, με αυτό το +55 στη διαφορά τερμάτων να αποδεικνύει την αδιαμφισβήτητη υπεροχή της στον ανταγωνισμό, ειδικά αν συγκριθεί με το πενιχρό +22 γκολ που έχει η «Μεγάλη Κυρία».
Οι 69 βαθμοί που έχει κερδίσει ύστερα από 26 αγώνες είναι το 2ο μεγαλύτερο ρεκόρ στην ιστορία του ιταλικού πρωταθλήματος, πίσω μόνο απ’ αυτό της Γιουβέντους με 72 βαθμούς στις ίδιες αγωνιστικές την περίοδο 2018-19. Και επειδή το κυνήγι των ρεκόρ δίνει έξτρα κίνητρα εκεί που όλα μοιάζουν να έχουν τελειώσει, ο μεγάλος στόχος της Ίντερ είναι να ξεπεράσει τους 102 βαθμούς που κέρδισε η «Γηραιά Κυρία» πριν 10 χρόνια, συγκομιδή που είναι η μεγαλύτερη της ιστορίας.
Αν θυμηθεί κανείς την εικόνα των αδελφών Ιντζάγκι μέσα στο γήπεδο όταν αγωνίζονταν σχεδόν την ίδια εποχή ως επιθετικοί, κανείς δεν θα μπορούσε να φανταστεί ότι θα άλλαζαν τόσο θεαματικά οι ρόλοι και οι ισορροπίες.
Ως ποδοσφαιριστής, ο Σιμόνε, ο μικρότερος γιος της οικογένειας Ιντζάγκι, ήταν υποχρεωμένος να ζει κάτω από τη σκιά του μεγάλου αδελφού του. Τώρα ισχύει το ακριβώς αντίθετο, με τον Πίπο να έχει παραδώσει προ πολλού τα σκήπτρα στον Σιμόνε και να κοιτάζει, περίεργος όπως όλοι κι αυτός, για να δει το πόσο ψηλό θα αποδειχθεί το ταβάνι του.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΑΣΣΟΠΟΥΛΟΣ
ΠΗΓΗ: The Athletic
Novibet ΕΠΑΘΑ με Super Προσφορά* Γνωριμίας* 21+ | ΑΡΜΟΔΙΟΣ ΡΥΘΜΙΣΤΗΣ: ΕΕΕΠ | ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΕΘΙΣΜΟΥ & ΑΠΩΛΕΙΑΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ | ΓΡΑΜΜΗ ΒΟΗΘΕΙΑΣ ΚΕΘΕΑ: 2109237777 | ΠΑΙΞΕ ΥΠΕΥΘΥΝΑ
SEAJETS Ταξιδεύουμε μαζί με το μεγαλύτερο στόλο ταχύπλοων παγκοσμίως σε 50 προορισμούς του Αιγαίου!
