Ακόμα και οι καλύτερες άμυνες δεν πιέζουν ψηλά σε όλο το ενενηντάλεπτο. Μερικές φορές δεν το κάνουν καθόλου. Όπως ένας βετεράνος πυγμάχος περιμένει να χτυπήσει την σωστή στιγμή, πολλές από τις καλύτερες ομάδες στην πίεση περνούν μεγάλα τμήματα του παιχνιδιού στο μεσαίο τρίτο, με κοντά τις γραμμές και περιμένοντας ένα λάθος. Μπορεί να σχεδιάζουν να στήσουν μια «παγίδα», παρασύροντας την μπάλα προς μια συγκεκριμένη κατεύθυνση, αλλά η πιο σημαντική αρχή στο πρέσινγκ είναι ο ρυθμός(tempo).
Όταν μιλάμε για ρυθμό στο ποδόσφαιρο, συνήθως αναφερόμαστε στο ότι οι ομάδες μπορούν να «ελέγξουν το ρυθμό» με καλή κυκλοφορία της μπάλας η να «ανεβάσουν τον ρυθμό» με μια γρήγορη μετάβαση. Αυτό όμως δεν είναι το είδος για το οποίο μιλάμε εδώ.
To tempo είναι ένας όρος προερχόμενος από το σκάκι και σημαίνει: «όταν ένας παίκτης αναγκάζει τον αντίπαλό του να κάνει κινήσεις που δεν είναι σύμφωνες με το αρχικό του σχέδιο, λέγεται ότι “κερδίζει ρυθμό” επειδή ο αντίπαλος σπαταλά κινήσεις».
Παρόλο που το ποδόσφαιρο δεν βασίζεται σε γύρους όπως το σκάκι, αυτός ίσως να είναι ένας χρήσιμος τρόπος για να αντιληφθούμε το πως λειτουργεί το πρέσινγκ. Εάν μπορείτε να κλείσετε έναν αντίπαλο και να τον αναγκάσετε να κάνει μια πάσα στο πλάι η μια προς τα πίσω κερδίζετε ένα tempo - αντιδρούν στις δικές σας κινήσεις αντί για το αντίστροφο.
Η ομάδα σας ουσιαστικά έχει περιορίσει τις επιλογές του αντιπάλου, με τρόπο που επιτρέπει στους ποδοσφαιριστές να προβλέψουν πότε και που θα πάει η μπάλα στην συνέχεια. Στο καλό υψηλό πρέσινγκ, συνηθίζεται να ανεβαίνουν πολλοί παίκτες προς τα εμπρός, έτσι ώστε εκείνος που θα μαρκάρει, να φτάσει στον αντίπαλο την ίδια χρονική στιγμή με την μπάλα.
Τα εναύσματα, οι «παγίδες» και ο ρυθμός είναι οι βασικές αρχές σχεδόν κάθε καλού συστήματος πίεσης. Θα δείτε συχνά τις άμυνες να έχουν παθητική στάση μέχρι να «παγιδεύσουν» το παιχνίδι στην πλάγια γραμμή και στη συνέχεια, να χρησιμοποιούν την επόμενη πάσα προς τα πίσω ως έναυσμα για να ξεκινήσουν ένα συντονισμένο πρέσινγκ.
Κάπως έτσι, πέτυχε η Μπορούσια Ντόρτμουντ το γκολ της εναντίον της Αϊντχόφεν στην πρώτη μεταξύ τους αναμέτρηση για τους «16» του Champions League την περασμένη Τρίτη. Παίζοντας με αμυντικό σχηματισμό 4-2-3-1, οι Βεστφαλοί χρησιμοποίησαν τον φορ τους, Νίκλας Φίλκρουγκ, για να χωρίσει το κεντρικό δίδυμο των Ολλανδών.
Αυτό βοήθησε τον εξτρέμ των Γερμανών, Ντόλιεν Μάλεν, να αντιληφθεί το που θα πάει η επόμενη πάσα, με αποτέλεσμα να πέσει πάνω στον Σερτζίνιο Ντεστ, προτού ο Αμερικανός μπακ γυρίσει με πρόσωπο.
Έτσι, ο αμυντικός της PSV είχε μόνο μια ασφαλή πάσα. Αυτήν στον κεντρικό αμυντικό που βρισκόταν στην άλλη πλευρά. Ωστόσο, αυτή η μακρινή παράλληλη πάσα ήταν το έναυσμα για τον έτερο εξτρέμ της Μπορούσια, Τζέιντον Σάντσο, να τρέξει προς τα εμπρός και να φτάσει στον παίκτη ταυτόχρονα με την μπάλα.
Ο αμυντικός της Αϊντχόφεν δεν είχε άλλη επιλογή, από το να γυρίσει την μπάλα πίσω στον τερματοφύλακα. Ο Άγγλος εξτρέμ συνέχισε να πιέζει, με τον γκολκίπερ των Ολλανδών να κάνει μια μεγάλη πάσα προς τον δεξιό μπακ, πράγμα το οποίο ήθελε να συμβεί η Ντόρτμουντ εξαρχής. Και αυτό γιατί οι ποδοσφαιριστές, έστησαν μια «παγίδα» σε εκείνο το σημείο του γηπέδου, έκλεψαν την μπάλα και μερικά δευτερόλεπτα αργότερα έκαναν το 0-1.
Λίγες είναι οι ομάδες που παίζουν την πίεση στο μεσαίο τρίτο, τόσο καλά όσο η Ατλέτικο Μαδρίτης του Ντιέγκο Σιμεόνε. Παίζοντας εκτός έδρας με την Ίντερ για το Champions League την περασμένη εβδομάδα, ο «Τσόλο» παράταξε την ομάδα του με σχηματισμό 5-4-1, διαλέγοντας μέσα στο παιχνίδι τις στιγμές που θα πιέσει.
Στο 57ο λεπτό της αναμέτρησης και με την μπάλα να βρίσκεται στην αριστερή πλευρά, ο Σάμουελ Λίνο και ο Ροντρίγκο Ντε Πολ ανάγκασαν τους παίκτες των «νερατζούρι» να παίξουν την μπάλα προς τα πίσω στον Μπαστόνι με συγχρονισμένο πρέσινγκ. Πίσω τους, οι Ερμόσο και Κόκε πήραν το έναυσμα και έκλεισαν τις επιλογές του Ιταλού αμυντικού στον κάθετο άξονα. Έτσι, ο Μπαστόνι αναγκάστηκε να παίξει γυρίσε ακόμα πιο πίσω την μπάλα, στον Ντε Φράι.
Μέχρι λοιπόν ο Ολλανδός να πάρει την μπάλα, να ξεφορτωθεί τον προσωπικό του αντίπαλο και να ψάξει για λύσεις, η άμυνα των «ροχιμπλάνκος» είχε αλλάξει από παθητική άμυνα ζώνης σε man-to-man μαρκαρίσματα, αναγκάζοντας τον έμπειρο στόπερ να κάνει μια πάσα απελπισίας. Η «παγίδα» των Ισπανών δούλεψε, καθώς έκλεψαν την μπάλα και έφυγαν στην κόντρα, δημιουργώντας μια από τις καλύτερες φάσεις τους σε ολόκληρο το παιχνίδι.
Η αλλαγή από άμυνα στο μεσαίο τρίτο σε υψηλό πρέσινγκ μπορεί να είναι επικίνδυνη. Για να τα καταφέρει η ομάδα που πιέζει, θα πρέπει να κερδίζει κινήσεις, δηλαδή να αναγκάζει την ομάδα που έχει την κατοχή, να κάνει συνεχώς πάσες προς τα πίσω. Ο κίνδυνος είναι, πως η ομάδα που έχει την μπάλα στα πόδια μπορεί να σπάσει το πρέσινγκ εάν βρει έναν παίκτη που να έχει αρκετό χώρο και χρόνο, ώστε να βγάλει μια κάθετη πάσα μεταξύ των ανοιχτών γραμμών.
Η Μάντσεστερ Σίτι ήταν η ομάδα που έκανε την πιο επιθετική πίεση στην Premier League, όμως τα δυο τελευταία χρόνια έχει γίνει όλο και πιο προσεκτική στο να αλλάζει από άμυνα μεσαίου μπλοκ σε υψηλό πρέσινγκ, πέφτοντας στην 10η θέση στο αγγλικό πρωτάθλημα με τις πάσες που επιτρέπει στον αντίπαλο της μέχρι την πρώτη της αμυντική ενέργεια για να της ανακόψει την κατοχή, πιο γνωστό ως PPDA. Κόντρα στην Τσέλσι το περασμένο Σαββατοκύριακο, θα μπορούσατε να δείτε τι φοβάται ο Πεπ Γκουαρδιόλα και έχει μειώσει το υψηλό πρέσινγκ.
Όταν οι παίκτες της Σίτι πίεζαν τον Τσίλγουελ στην αριστερή πλευρά στο 55ο λεπτό, έμοιαζε με μια καλή ευκαιρία για την πρωταθλήτρια Αγγλίας να κάνει την αλλαγή που αναφέρθηκε παραπάνω, όμως οι αποστάσεις ήταν αρκετά μεγάλες και οι παίκτες άργησαν να κλείσουν τους χώρους.
Καθώς λοιπόν οι ποδοσφαιριστές της Τσέλσι άλλαζαν πάσες στην άμυνα τους, ο Τζερεμί Ντοκού έτρεξε για να πιέσει τον Άλεξ Ντισασί. Ωστόσο, ο Βέλγος εξτρέμ το έκανε αργοπορημένα, με αποτέλεσμα ο στόπερ των «μπλε» να έχει τον χρόνο και τον χώρο για να πάρει ένα κοντρόλ, να σηκώσει το κεφάλι και να περάσει μια κάθετη στον Κόουλ Πάλμερ, ο οποίος κάνοντας το τούνελ στον Χούλιαν Άλβαρες, είχε όλο τη γήπεδο δικό του για να εξετάσει τις επιλογές του.
Στα χαρτιά, το σχέδιο του Γκουαρδιόλα είχε λειτουργήσει λίγο πολύ όπως έπρεπε. Οι παίκτες του ήξεραν πότε έπρεπε να πιέσουν και πως έπρεπε να τοποθετήσουν το σώμα τους για να στείλουν την μπάλα εκεί που ήθελαν.
Ωστόσο, με αυτή την αργοπορημένη αντίδραση του Ντοκού και τα κλάσματα δευτερολέπτου που κέρδισε ο Ντισασί για να βγάλει την κάθετη στον συμπαίκτη του, οι «μπλε» απέκτησαν και πάλι την πρωτοβουλία των κινήσεων στην συγκεκριμένη φάση, σπάζοντας με αυτόν τον τρόπο το πρέσινγκ και τις παγίδες του συνόλου του Καταλανού. Έτσι, η άμυνα των «πολιτών» βρέθηκε εκτεθειμένη, αν και τελικά το σύνολο του Μαουρίτσιο Ποκετίνο δεν κατάφερε να σκοράρει.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΑΣΣΟΠΟΥΛΟΣ
ΠΗΓΗ: The Athletic
Novibet ΕΠΑΘΑ με Super Προσφορά* Γνωριμίας* 21+ | ΑΡΜΟΔΙΟΣ ΡΥΘΜΙΣΤΗΣ: ΕΕΕΠ | ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΕΘΙΣΜΟΥ & ΑΠΩΛΕΙΑΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ | ΓΡΑΜΜΗ ΒΟΗΘΕΙΑΣ ΚΕΘΕΑ: 2109237777 | ΠΑΙΞΕ ΥΠΕΥΘΥΝΑ
SEAJETS Ταξιδεύουμε μαζί με το μεγαλύτερο στόλο ταχύπλοων παγκοσμίως σε 50 προορισμούς του Αιγαίου!
Πολύ ωραίο και κατατοπιστικό άρθρο. Η ομορφιά στο σύγχρονο ποδόσφαιρο!
Ευχαριστούμε!