ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ ΑΡΘΡΟ:

Ποιος ξεχνάει;

Γράφει ο Νάσος Λάμας

Νέα Στοιχηματική
Μοναδικές Προσφορές* Γνωριμίας ELA όπως είσαι
*Ισχύουν όροι & προϋποθέσεις

Ποιος δεν θυμάται...

Την ΑΕΚ-υπερομάδα της 10ετίας του '90;

Ποιος ξεχνάει;

Την 11κύλινδρη μπαλάρα που έπαιζε.

Το θέαμα, ξέφρενο πάρτι, που χάριζε.

Την καταιγίδα γκολ. Χωρίς αναστολή. Άνευ επιείκιας.

Ποιος μπορεί να ξεχάσει;

Αυτή, την ομάδα συμφωνική ορχήστρα.

Ήταν, αυτή που μας έκανε όλους «χορευτές χαράς» στις εξέδρες!

Ήταν, αυτή που έστελνε «με πολλή συμπάθεια» στη βαθιά μελαγχολία τους γνωστούς «2». Ορκισμένους αντιπάλους της.

Ποιος μπορεί, τέλος, να μην θυμάται;

Ότι αυτή η ομάδα που δεν παιζόταν μέσα στο γήπεδο...

Έγινε στόχος. Κινούμενος στόχος! Εντός και εκτός γηπέδων.

Ο «φασισμός της πίσω πόρτας» και τα κοράκια που χίμηξαν (μαζικά) καταπάνω της...

Άρπαξαν, από την συντριπτικά καλύτερη ΑΕΚ, με «ευγενή καθωσπρεπισμό». Έτσι κόμπαζαν...

Τουλάχιστον 3 πρωταθλήματα και 2 κύπελα στη 10ετία του '90.

Και τουλάχιστον 2 πρωταθλήματα και 1 κύπελο στη 10ετία του 2000.

Πονάει δεν πονάει...

Αυτή, είναι η αλήθεια με αποδείξεις. Αδιαμφισβήτητη!

Τότε, τα πισώπλατα πλήγματα την κλόνισαν. Την αποσταθεροποίησαν. Την βύθισαν σε βαθιά κρίση.

Πρώτον. Έχασε πολλά πολύτιμα εκατομμύρια (Τσάμπιονς Λιγκ). Που της άξιζαν και ποτέ δεν πήρε...

Δεύτερον, το μηδέν ταμείο και η (συνήθης) διοικητική αστάθεια κακοφόρμισαν τα τραύματά της. Της έκοψαν τα πόδια.

Έτσι, δεν μπόρεσε να αντισταθεί. Να κρατήσει την κυριαρχία της!

Που είχε κατακτήσει πεντακάθαρα μέσα στα γήπεδα.

Η αντεπίθεση γοήτρου-αξιοπρέπειας που εξαπέλυσε αργότερα...

Κατέληξε, στο όνειδος. Στο βελούδινο λυντσάρισμα...

Να της ξαναρπάξουν το πρωτάθλημα. Αυτή τη φορά και επίσημα...

Παρακαλώ, με σφραγίδα-χαρτόσημο του κράτους.

Θυμήθηκα τα τότε μεγάλα μαχαίρια των μεγάλων σφαγών.

Για να θυμόμαστε, ΣΥΝΕΧΩΣ ΟΛΟΙ, ποιοι είμαστε και τι δεν είμαστε.

Τι, ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ, υπερασπιζόμαστε και τι σιχαινόμαστε.

Γιατί, στο τέλος-τέλος...

ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ στο έθνος-ΑΕΚ να χάσει και τη μνήμη του!