Quantcast
1 ΣΧΟΛΙΑ

Η... προφητεία του «παππού»

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ, 2 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 1977: ΑΠΟΛΛΩΝ-ΑΕΚ 0-2

Η νίκη της ΑΕΚ με 2-0 στη Ριζούπολη σαν σήμερα το 1977 δεν ήταν κανένα… κοσμοϊστορικό γεγονός. Μιλάμε για έναν αντίπαλο που συνήθως ήταν του… χεριού της ΑΕΚ και για ένα γήπεδο που ντυνόταν πάντα στα κιτρινόμαυρα. Ειδικά για την ΑΕΚ της εποχής που σε δύο μήνες θα έμπαινε στη μάχη των προημιτελικών του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ με αντίπαλο την Κουίνς Παρκ Ρέιντζερς, κάτι τέτοιες νίκες ήταν αυτονόητες.

Ο Μίμης Παπαϊωάννου στο 43’ και ο κορυφαίος του αγώνα Βάλτερ Βάγκνερ στο 60’ (στη φωτογραφία) πέτυχαν τα δύο γκολ, ενώ ο λίγο πριν το 0-2 ο Λάκης Στεργιούδας είχε κρατήσει το προβάδισμα για την ΑΕΚ με μια μεγάλη απόκρουση σε σουτ του Γιάννη Παθιακάκη.

Μετά τον αγώνα, ο δημιουργός εκείνης της μεγάλης ομάδας Φράντισεκ Φάντρονκ είχε κάνει μια δήλωση που αποδείχθηκε προφητική. «Το 1977 θα είναι πολύ καλύτερο για την ομάδα μας» είχε πει ο Ολλανδοτσέχος «δάσκαλος», ο οποίος είχε δει την ομάδα του ένα χρόνο νωρίτερα να χάνει τον τίτλο μέσα από τα χέρια της και να «αυτοκτονεί» στον ημιτελικό του Κυπέλλου με τον Ολυμπιακό στη Νέα Φιλαδέλφεια (2-3 στο τέλος, σε ένα ματς που θα μπορούσε εύκολα να είναι 5-1).

Πράγματι, το 1977 πέρασε στην ιστορία ως μία σπουδαία χρονιά. Η ΑΕΚ έφτασε στην πιο μεγάλη ευρωπαϊκή στιγμή της αποκλείοντας και την ΚΠΡ, ενώ το καλοκαίρι του ίδιου χρόνου θα έμπαιναν οι βάσεις για την πιο επιτυχημένη σεζόν, το 1977-78 που θα τελείωνε με νταμπλ.

Ήξερε ο Φάντρονκ τι είχε στα χέρια του και δεν μιλούσε στον αέρα. Το μόνο οξύμωρο, όπως αποδείχθηκε από την ιστορία, ήταν ότι θα έπρεπε να αντικατασταθεί ο ίδιος από τον Ζλάτκο Τσαϊκόφσκι στον πάγκο της ομάδας, ώστε να γίνει αυτή όσο «σκληρή» και ανθεκτική χρειαζόταν για να πάρει το νταμπλ.

Η σύνθεση της ΑΕΚ: Στεργιούδας, Θεοδωρίδης, Ιντζόγλου, Ραβούσης, Νικολάου (84’ Τόσκας) Νικολούδης, Τάσος, Αρδίζογλου, Βάγκνερ, Παπαϊωάννου (63’ Λ. Παπαδόπουλος) Μαύρος

Στις 2 Ιανουαρίου

2/1/27 ΑΕΚ-Αρμενική Ενωση 4-1 (Πρωτάθλημα Αθηνών)

2/1/66 ΠΑΟΚ -ΑΕΚ 1-1 (Α’ Εθνική –ο διαιτητής Πανάκης σφύριξε τη λήξη του αγώνα όταν η μπάλα έφτανε στον Παπαϊωάννου από κόρνερ του Νεστορίδη!) http://www.aek365.com/a-373251/mia-apo-tis-polles-periptwseis-klophs.htm

2/1/72 AEK-Καβάλα 1-0 (Α’ Εθνική)


Στοιχηματική εμπειρία… όπως θα ήθελες να είναι! Παίξε Νόμιμα - 21+ | ΑΡΜΟΔΙΟΣ ΡΥΘΜΙΣΤΗΣ: ΕΕΕΠ | ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΕΘΙΣΜΟΥ & ΑΠΩΛΕΙΑΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ | ΓΡΑΜΜΗ ΒΟΗΘΕΙΑΣ ΚΕΘΕΑ: 2109237777 | ΠΑΙΞΕ ΥΠΕΥΘΥΝΑ

ΣΧΟΛΙΑΑΡΘΡΟΥ
ΣΧΟΛΙΟΣΟΥ
ΤΕΛΕΥΤΑΙΑΣΧΟΛΙΑ
g_papadimitrioy - 2/1/2018 11:26

Η συγκεκριμένη ομάδα έχασε το πρωτάθλημα του '75 -'76 όσο και το επόμενο στις λεπτομέρειες. Ήταν βέναια και η πορεία στην Ευρώπη αλλά έδειχνε ότι κάτι της έλειπε. Το καλοκαίρι του 1977 ήρθε το κερασάκι στην τούρτα, ο Μπάγεβιτς. Όμως δεν έφτανε αυτό... Χρειάστηκε αλλαγή προπονητή. Ο καλός ''χτίστης'' Φάντροκ ήταν αδύναμος στο κοουτσάρισμα...Ήρθε ο Ζλάτκο Τσαϊκόφσκι, οξυδερκής και αποφασιστικός, αξιοποίησε το καλό χτίσιμο του προκατόχου του και ήρθε το πρωτάθλημα. Όμως όλη αυτή... Συνέχεια η περίοδος θεωρείται κατά την γνώμη μου μια μεγάλη χαμένη ευκαιρία για πολλές στη σειρά επιτυχίες και μερική αλλαγή του σκηνικού του τότε ελλ. ποδοσφαίρου...Είχαν μπει οι βάσεις με ξόδεμα του θείου Λουκά και πολλή δουλειά του Φάντροκ για μια ομάδα που με μοντέρνο ποδόσφαιρο για την τ'οτε εποχή θα έπαιρνε πολλούς τίτλους συνεχόμενους..Τέτοιες επιτυχίες 'εχουν λείψει από την ομάδα μας και μας εμπόδισαν να είμαστε ψηλότερα σε αριθμό οπαδών και ισχυρότερη αντίσταση στα κατά καιρούς σχέδια των ''αιωνίων''...Δυστυχώς το ότι δεν βρέθηκε τότε ένας πραγματικά ολοκληρωμένος προπονητής να μείνει για χρονια σε αυτήν την ομάδα ώστε να αξιοποιήσει το υλικό και τη δουλειά του Ολλανδού που θα ήταν χρησιμότερος σε έναν ρόλο γυμναστή - βοηθού προπονητη μας κόστισε πολλούς χαμένους τίτλούς...Τα πρωταθλήματα '74-'75, '75-'76, '76-'77, '79-'80 τουλάχιστον, χάθηκαν μέσα από τα χέρια μας...Εκτός από την έλλειψη τότε ενός προπονητή όπως ήταν αργότερα ο Μπάγεβιτς ο δεύτερος λόγος που χάθηκε η ευκαιρία δυναστείας της Α.Ε.Κ. τότε ήταν η οικονομική αδυναμία του Μπάρλου που εξαντλήθηκε και δεν μπόρεσε να κρατήσει την ομάδα σε αυτό το επίπεδο...Έτσι δεν βάφτηκε κατακίτρινη η δεκαετία του '70 και οι αρχές της δεκαετίας του '80 πράγμα που πιστεύω ότι μπορούσε να αλλάξει κάμποσο τις ισορροπίες στο ποδόσφαιρο του τόπου...Αυτή 'ηταν η δεύτερη μεγάλη ευκαιρία της Α.Ε.Κ. για κυριαρχία...Η τρίτη ήταν το '88- '96...Βρέθηκε ο προπονητής αλλά χωρίς πραγματικά ισχυρή διοίκηση...Πόσους τίτλους θα είχαμε πάρει τη δεκαετία του '90 και ίσως αργότερα με μια δυνατή οικονομικά διοίκηση; Βέβαια η πρώτη και μεγαλύτερη ευκαιρία ήταν το '39-'40 που είχαμε ομάδα για δεκα χρόνια και η συνείδηση του φίλαθκου κόσμου στην Ελλάδα ήταν ακόμη υπό διαμόρφωση...Αλλά ο πόλεμος είχε άλλα σχέδια..Κάπως έτσι κατέληξε η Α.Ε.Κ. να είναι η πραγματικά μεγάλη χαμένη και αδικημένη του ελληνικού ποδοσφαίρου...

ΕΠΟΜΕΝΟ