Μανωλόπουλος: Άξιζε στον πρόεδρο να δει την ΑΕΚ στον τελικό

Από την ώρα που η διοίκηση αποφάσισε να «βγάλει» έναν προπονητή, θα πρέπει να ζει και να πεθαίνει μαζί του. Γι’ αυτό κιόλας θα έρθουν και κάποιες χαζές ήττες, όπως αυτή στη Ρόδο, όπως και μεγάλες νίκες, όπως αυτές με Βενέτσια και Παναθηναϊκό.

Και βέβαια, από την ώρα που η Βασίλισσα θέλει να χτίσει μια ομάδα για το μέλλον, η επιλογή Μανωλόπουλου είναι λανθασμένη εξ αρχής. Χρειάζεται ένας έμπειρος προπονητής για να μπορέσει να... ΣΥΝΕΧΕΙΑ φτιάξει έναν δυνατό κορμό και να αξιοποιήσει τους νέους.

Παρ’ όλα αυτά, η ΑΕΚ αποφάσισε να εμπιστευθεί έναν βοηθό για πρώτο προπονητή. Κατά πόσο αυτό είναι «έξυπνο» ή όχι, θα φανεί από τον βαθμό στήριξης της διοίκησης στο πρόσωπό του και βέβαια από την πορεία της ομάδας.

Από ‘κει και πέρα, το σχέδιο της Βασίλισσας είναι να μπορέσει να χτίσει κάτι καλό για τα επόμενα χρόνια, ώστε οι Μωραΐτης, Τσαλμπούρης, Άτιτς και Ρογκαβόπουλος να έχουν πρωταγωνιστική θέση και να μην υστερούν σε τίποτα από άλλους Έλληνες παίκτες του κορυφαίου επιπέδου.

Γι’ αυτό κιόλας είναι αναγκαίο να πάρουν μπόλικο αγωνιστικό χρόνο οι μικροί, ακόμη και στα λεγόμενα «μικρά» παιχνίδια, ώστε να μην αναγκαζόμαστε κάθε χρόνο να αγοράζουμε ξένους και Έλληνες, δίχως να υπάρχει ένας σταθερός κορμός.

Ο Μανωλόπουλος μέχρι στιγμής, στην πλειοψηφία των επίσημων παιχνιδιών, δεν έχει καταφέρει να διαχειριστεί πλήρως το ρόστερ της ομάδας, ούτε να υπάρχει ξεκαθάρισμα των ρόλων των ξένων. Και τα δύο αυτά στοιχεία, είναι πολύ σημαντικά.

Από την άλλη πλευρά, ο κόουτς δείχνει να έχει εναλλακτικές λύσεις στο μυαλό του, όταν ένα ματς στραβώνει. Δηλαδή αλλαγές στην τακτική και κρίσιμες εντολές την ώρα του αγώνα, ώστε να δώσει την απαιτούμενη από τον πάγκο ώθηση και να γυρίσει ένα ματς.

Ένα τέτοιο εναλλακτικό πλάνο ήταν να κάνει φάουλ στα τελευταία δευτερόλεπτα, στον αγώνα της Βενετίας, για να αποφευχθεί το τρίποντο των Ιταλών, ασχέτως εάν ο Λαρεντζάκης έκανε λάθος και χρεώθηκε αντιαθλητικό.

Επίσης ένα τέτοιο πλάνο ήταν και η εντολή στον αγώνα με τη Ρόζα Ράντομ να πιέσουμε από πίσω τους αντιπάλους, ώστε να τους ωθήσουμε σε βιαστικό λέι-απ και να μην υπάρξει χάσιμο χρόνου, όπως είχε κάνει και ο Ζντοβτς στον αγώνα με τα Τρίκαλα πέρυσι.

Στοιχεία και πλάνα τα οποία έχει στο μυαλό του ο Μανωλόπουλος και τα χρησιμοποιεί εκεί που πρέπει, δίχως όμως να έχει δείξει την απαραίτητη σταθερότητα και την σωστή προετοιμασία των παικτών για έναν αγώνα.

Όσον αφορά την νίκη με τον Παναθηναϊκό, προσωπικά θεωρώ ότι είναι η μεγαλύτερη και πιο αντρίκεια νίκη της ομάδας από τότε που επέστρεψε. Μία τεράστια νίκη, δίχως να πιάσει υψηλά στάνταρ απόδοσης, με τεράστια ώθηση από τον κόσμο και κόντρα διαιτησία.

Δεν ξέρω αν είναι τυχαίο το γεγονός ότι ο Μανωλόπουλος είναι εκείνος που έκανε τις μεγαλύτερες νίκες της Βασίλισσας τα τελευταία χρόνια, δίχως να έχει προλάβει να κλείσει οκτάμηνο (αν δεν κάνω λάθος με τις ημερομηνίες).

Δύο νίκες κόντρα στον πρωταθλητή Ελλάδος και μία εκ των κορυφαίων στην Ευρωλίγκα, τον Παναθηναϊκό, σε κρίσιμα σημεία (πλέι-οφ και ημιτελικό κυπέλλου) και μία νίκη εκτός έδρας με την πρωταθλήτρια Ιταλίας και φαβορί της ευρωπαϊκής διοργάνωσης, την Βενέτσια.

Στα «μεγάλα» ματς, το πρόσωπό της ομάδας αλλάζει. Και γίνεται καλύτερο. Αυτό το πρόσωπο πρέπει να βλέπουμε σε όλα τα παιχνίδια. Είναι αστείο να κάνεις μεγάλες νίκες και να χάνεις από τον Άρη των χιλίων προβλημάτων και από τον Κολοσσό Ρόδου, του υποπολλαπλάσιου μπάτζετ.

Τέλος, όσον αφορά τους φιλάθλους, νομίζω ότι έγινε αντιληπτό πως η αθρόα προσέλευση μπορεί να δώσει πολλά μπόνους. Εξάλλου, το κομμάτι της ψυχολογίας είναι βασικότατο συστατικό επιτυχίας στο συγκεκριμένο άθλημα.

Γενικά, η στήριξη στο συγκεκριμένο τμήμα είναι μια πονεμένη ιστορία, ασχέτως εάν οι εμφανίσεις και τα αποτελέσματα δεν δίνουν το έναυσμα στον κόσμο. Σε μία έδρα-καμίνι, θα είχαμε μεγαλύτερη δυναμική και βέβαια, θα δίναμε έξτρα κίνητρο στους παίκτες, όπως κι έγινε με τον Παναθηναϊκό.

Μακάρι η ψυχολογία να αλλάξει και η εικόνα μας να βελτιωθεί. Από εδώ και πέρα, χρειάζεται στήριξη!