Ήταν από τους ανθρώπους που το ποδόσφαιρο ήταν ο... μεγάλος του έρωτας, κάτι που το απέδειξε μέχρι την στιγμή που άφησε την τελευταία του πνοή.
Σαν σήμερα (8 Φεβρουαρίου) και πριν από 8 χρόνια ο Γιάννης Παθιακάκης αποχαιρέτησε τούτο τον μάταιο κόσμο, στο γήπεδο του Ακράτητου, κατά τη διάρκεια της προπόνησης.
Γεννημένος στις 21 Νοεμβρίου του 1953 στη Νέα Ιωνία ο Παθιακάκης ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα με την ομάδα του Απόλλωνα Αθηνών.
Αγωνίστηκε στην «Ελαφρά Ταξιαρχία» από το 1971 μέχρι το 1977.. Η πιο παραγωγική περίοδος της θητείας του στην ομάδα της Ριζούπολης ήταν η σεζόν 1976-77. Μέτρησε 32 συμμετοχές με την φανέλα του Απόλλων και κατάφερε να σημειώσει 32 τέρματα.
Το καλοκαίρι του 1977 έκανε το... άλμα και πήγε στον ΠΑΟΚ, όπου και αγωνίστηκε μόνο μια σεζόν, χωρίς να προσφέρει τα αναμενόμενα. Έτσι, το 1978 επιστρέφει στην Αθήνα για χάρη του Πανιωνίου. Στην ομάδα της Νέας Σμύρνης θα μείνει μέχρι τα μέσα της σεζόν 1980-81. Όντας «κυανέρυθρος» είχε 59 συμμετοχές και 22 τέρματα. Εκεί μάλιστα γνώρισε και τη μεγαλύτερη διάκρισή του ως παίκτης.
Το 1979 τελειώνει με τον Πανιώνιο να έχει στεφθεί Κυπελλούχος. Ο Γιάννης Παθιακάκης ήταν ένας από τους πρωταγωνιστές της πορείας των Νεοσμυρνιωτών προς το τρόπαιο καθώς στην προημιτελική φάση με αντίπαλο τον Άρη σκοράρει και στα δυο παιχνίδια με τους «κίτρινους». Στη συνέχεια απέναντι στον Ολυμπιακό στα ημιτελικά πετυχαίνει το ένα από τα δυο γκολ του Πανιωνίου στο πρώτο ματς στη Νέα Σμύρνη με νικητές τους «κυανέρυθρους» και σημειώνει και τα δυο γκολ της ομάδας του στη ρεβάνς στον Πειραιά. Στον τελικό έρχεται αντιμέτωπος με την ΑΕΚ και επικρατεί της «Ένωσης» με 3-1 με τον Παθιακάκη να πετυχαίνει το δεύτερο γκολ της ομάδας του.
Σε ηλικία 28 ετών επιστρέφει στον Απόλλων Αθηνών κατά τη χειμερινή μετεγγραφική περίοδο το 1981 και μένει ως το καλοκαίρι του 1983. Επόμενος σταθμός θα είναι ο Εθνικός όπου αγωνίζεται για δυο χρόνια μετρώντας 10 συμμετοχές και 1 γκολ. Το 1985 φεύγει από τον Εθνικό για χάρη της Κορίνθου στην οποία θα αγωνιστεί μέχρι τα μέσα της σεζόν 1985-86 για να επιστρέψει για 2η φορά στον Απόλλωνα της Αθήνας όπου έμεινε μέχρι το καλοκαίρι. Την ποδοσφαιρική του καριέρα την έκλεισε. στον ΑΟ Μελισσίων.
Ως προπονητής θέλησε να ξεκινήσει από χαμηλά και έπειτα να πάει στα ψηλά. Κάθισε στους πάγκους των ΑΟ Μελισσίων, όπου ήταν ταυτόχρονα και ποδοσφαιριστής κι έπειτα εργάστηκε στο Μεσολόγγι, στον Παναυπλιακό και στον Εθνικό.
Στον Απόλλωνα πήγε το 1994 όπου και έκανε σπουδαία πράγματα. Υπό την καθοδήγησή του, η «Ελαφρά Ταξιαρχία» δημιουργεί ένα νεανικό σύνολο με εξαιρετικούς ποδοσφαιριστές που με την ενίσχυση ορισμένων εμπείρων παίζει ποιοτικό ποδόσφαιρο. Έχοντας στην ομάδα παίκτες όπως οι Ντέμης Νικολαϊδης, Μπλένταρ Κόλα και Λευτέρης Βελέντζας, ο Παθιακάκης κατάφερε να τον φτάσει στον Τελικό Κυπέλλου την σεζόν 95-96 απέναντι στην ΑΕΚ, όπου και έχασε με το ιστορικό 7-1, βγάζοντας τον παράλληλα στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Επόμενη ομάδα, ο Ακράτητος, με τον οποίο ανέβηκαν σαν... τρένο από την Δ' Εθνική κατηγορία στην Β'. Η καταξίωση όμως στην προπονητική είχε πλέον έρθει.
Ο Παθιακάκης στην ΑΕΚ
Το... πείραμα Τουμπάκοβιτς, το καλοκαίρι του 2000 δεν έπιασε για την «Ένωση» και έτσι στις 9 Ιανουαρίου 2000 ο Παθιακάκης αναλαμβάνει χρέη προπονητή, δηλώνοντας ότι δεν θέλει να πάρει ούτε δραχμή από την ΑΕΚ, αν δεν καταφέρει να τη βγάλει στην Ευρώπη.
Η μεγαλύτερη πάντως επιτυχία του στον «κιτρινόμαυρο» πάγκο ήταν η κατάκτηση του Κυπέλλου Ελλάδος το 2000 κόντρα στον Ιωνικό (3-0), αλλά και ο αποκλεισμός της πανίσχυρης Μπάγερ Λεβερκούζεν στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ (4-4 εκτός έδρας και 2-0 στην «Νέα Φιλαδέλφεια). Ήταν ο πρώτος προπονητής της «μετά-Μπάγεβιτς» εποχής που συνέχισε και μετά το καλοκαίρι. Απολύθηκε στις 24/1/2001 μετά την ντροπιαστική ήττα από τον Ολυμπιακό στο Κύπελλο με 6-1, και ενώ η ομάδα είχε ήδη βγει εκτός τίτλου. Στη συνέχεια ανέλαβε για μία ακόμη φορά τον Ακράτητο, στο σύλλογο όπου έμελε να αφήσει την τελευταία του πνοή.
Το τραγικό τέλος
Ο «Πάθιακας», πέντε ημέρες μετά την επιστροφή του στον Ακράτητο, και μετά το τέλος της προπόνησης έβαλε στοίχημα με τον Λιθουανό τερματοφύλακα της ομάδας, Γκιτάρας Στάουτσε κάνοντάς του σουτ έξω από την περιοχή. Ο κόουτς κέρδισε αλλά ο πορτιέρο ζήτησε ρεβάνς. Αρχίζοντας λοιπόν να προετοιμάζεται ξαφνικά πέφτει κάτω. Όσοι ήταν κοντά έσπευσαν για τις πρώτες βοήθειες αλλά πριν φτάσει το ασθενοφόρο είχε καταλήξει. Στο «Θριάσιο» νοσοκομείο απλά επιβεβαιώθηκε το μοιραίο. Οι ιθύνοντες της ομάδας των Άνω Λιοσίων, αναγνωρίζοντας την προσφορά του, ως ελάχιστο φόρο τιμής έδωσαν το όνομά του στο γήπεδο, ενώ το μόνο παρήγορο ήταν πως αυτός ο νέος άνθρωπος έφυγε χωρίς να πονέσει...
Σημειώνεται ότι το ιατρικό ιστορικό του 48χρονου τεχνικού ήταν βεβαρημένο, αφού το Νοέμβριο του 1998 είχε υποστεί έμφραγμα, αλλά μετά από λίγες μέρες ανάρρωσε και πήρε εξιτήριο, ενώ τον Φεβρουάριο του 1999 και ενώ ήταν προπονητής στον Ακράτητο, υπέστη ένα ακόμη καρδιακό επεισόδιο, το οποίο του στοίχησε και τη ζωή. Ήταν Παρασκευή 8 Φεβρουαρίου του 2002.
Novibet ΕΠΑΘΑ με Super Προσφορά* Γνωριμίας* 21+ | ΑΡΜΟΔΙΟΣ ΡΥΘΜΙΣΤΗΣ: ΕΕΕΠ | ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΕΘΙΣΜΟΥ & ΑΠΩΛΕΙΑΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ | ΓΡΑΜΜΗ ΒΟΗΘΕΙΑΣ ΚΕΘΕΑ: 2109237777 | ΠΑΙΞΕ ΥΠΕΥΘΥΝΑ
SEAJETS Ταξιδεύουμε μαζί με το μεγαλύτερο στόλο ταχύπλοων παγκοσμίως σε 50 προορισμούς του Αιγαίου!
