Χανιά:Κρέμασαν σκυλίτσα που μόλις είχε γεννήσει

@ kitrinomavros1924 Φίλε μου σε ευχαριστώ από καρδιάς για τις ευχές και τα καλά σου λόγια, αν και με φέρνεις σε αμηχανία. Θα ήθελα να ξέρεις ότι όταν γράφουμε δεν το κάνουμε για να πάρουμε εύσημα από τους άλλους, αλλά για να ευαισθητοποιήσουμε άλλους, λιγότερο ευαίσθητους σε θέματα και πράξεις, που όπως βλέπεις ντροπιάζουν το ανθρώπινο γένος, την ίδια την ανθρώπινη υπόσταση. Προσωπικά χρωστάω πολλά σε κάτι γριούλες και παππούδες από τη Μικρά Ασία που μου μάθανε τι σημαίνει ο πόνος, η... ΣΥΝΕΧΕΙΑ δυστυχία, η εγκατάλειψη. Αν όντως λες ότι έγινα άνθρωπος να ξέρεις το χρωστάω σ' αυτούς. Ενα άλλο πράγμα που θα ήθελα να σου εκμυστηρευτώ είναι οι λεγόμενες ''συμπτώσεις'' που μας τυχαίνουν στη ζωή. Παλιά τις προσπέρναγα δεν τις καταλάβαινα, τώρα τις θεωρώ ''σημάδια'' που πρέπει να καταλάβω και να ερμηνεύσω. Δηλαδή γιατί το σκυλί πήρε εμένα από πίσω και όχι άλλον? Κι άλλοι υπήρχανε. Σύμπτωση απλή ή ένα σημάδι από τη φύση, το Θεό ή δεν ξέρω ποιόν, ότι αυτό που βλέπω με αφορά, και πρέπει κάτι να κάνω. Τέλος πάντων ας μην πάμε σε πιο ''βαθιές'' συζητήσεις, χαίρομαι που υπάρχουν ΑΝΘΡΩΠΟΙ και είναι και αδέρφια Ενωσίτες. Να είστε όλοι καλά παιδιά και να μην ξεχνάμε ότι η λέξη Α.Ε.Κ. περικλείει μέσα της μαζί με άλλες πολλές και τη λέξη αλληλεγγύη.

Αδερφέ Renegade_21 πέρυσι το Νοέμβρη βρήκα ένα σκυλί, ένα γερμανικό μπράκ, μάλλον με βρήκε για να είμαι πιο σωστός αφού διάλεξε εμένα μέσα σε τόσους περαστικούς να ακολουθήσει εκείνο το βροχερό απόγευμα. Παρατημένο και φοβισμένο, παράξενο όπως καταλαβαίνεις για ένα σκυλί ράτσας. Σιγά σιγά ήρθε μέχρι τη πόρτα του σπιτιού, εγώ την άφησα ανοιχτή και το κοίταζα μέχρι που πήρε την απόφαση και μπήκε. Του έβαλα φαί και νερό αλλά δεν πλησίαζε, έτρεμε και φοβότανε. Μετά από ώρες που πήρε... ΣΥΝΕΧΕΙΑ λίγο θάρρος και ήρθε κοντά είδα ότι ήταν κακοποιημένο. Είχε αμυχές σε όλο το κορμί λεπτές αλλά βαθιές. Να μη στα πολυλογώ το πήγα στον κτηνίατρο. Οταν το είδε ξεφώνησε Πως είναι δυνατόν να υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι? Κοίτα μου λέει κάποιος χρησιμοποιούσε τάβλα με καρφί που προεξήχε γύρω στο στο μισό με ένα εκατοστό και το χτυπούσε. Εμεινα άφωνος. Τέλος πάντων το θεραπεύσαμε, βάλαμε εμβόλια, το δήλωσα (έχει ταυτότητα) και είμαι ο ιδιοκτήτης. Είναι ότι πιο γλυκό ότι πιο όμορφο μου τυχε τα τελευταία χρόνια. Μου γέμισε χαρά τη ζωή μου. Κατά σύμπτωση (ουδέν κρυπτόν υπό τον ήλιο) μαθαίνω από κουβέντα με άλλους ότι το σκυλί ανήκε σε έναν κυνηγό. Είχε αγοράσει λέει 2 μπράκ, το ένα του βγήκε, τό άλλο όχι. Το ξύλο και τα βασανιστήρια στο ζώο ήταν για τα ''πεταμένα λεφτά'' Οταν τους είπα που μένει ο καριόλης, να πάω να τον βρω, μου είπανε άστον είναι ένα μοναχικό ψυχανώμαλο κτήνος και ασχολείται μόνο με τουφέκια και κυνήγια, ακοινώνητος, άγριος και απομονωμένος. Δεν το έχει τίποτα να σηκώσει το όπλο μου είπανε. Κοίτα τον εαυτό σου και το σκυλί αφού η μοίρα στο έστειλε και παράτα τον, αφού κανείς δε κάνει τίποτα (τη πολιτεία εννοούσαν) . Με απλά λόγια αδερφέ μου τα ζώα είναι πιο ευαίσθητα από τους ανθρώπους, τα πραγματικά ΚΤΗΝΗ είναι οι ίδιοι οι άνθρωποι.

Αδελφέ μου Ενωσίτη, Μπράβο σου μέσα από την ψυχή μου! Το εγκαταλελλημένο και βασανισμένο ζωάκι θα σου επιστρέψει 1000 φορές την αγάπη που του δίνεις. Γκαραντί! Δυστυχώς, η πολυαγαπημένη μου Κρήτη είναι στις πρώτες θέσεις σε βασανισμούς αβοήθητων ζώων σε μια χώρα που είναι στις αντίστοιχες πρώτες θέσεις του πολιτισμένου κόσμου... αν μπορούμε να βάλουμε την χώρα μας στον πολιτισμένο κόσμο.

Αλκέτα μεγάλη αλήθεια είπες. Παλιά είχα κι άλλα σκυλιά, γερμανικά λυκόσκυλα, κόλευ κ.λ.π. Την αγάπη και την αφοσίωση που παίρνω από τούτο το ζωντανό, άλλο πράμα, ειλικρινά δεν μου έχει ξανασυμβεί. Να είσαι καλά φίλε μου

Κι εσύ στη δικιά μου Renegade_21 Χαίρομαι που έχω τέτοια αδέρφια Ενωσίτες

Εισαι μεσα στην καρδια μου φιλε Ενωσιτη. Υ.Γ. Αμα ξεκινησω να σου λεω ιστοριες για τα ζωντανα που εχουν περασει απο τη ζωη μου,θα γραφω μεχρι αυριο το βραδυ.Πολυ τρεξιμο,ευθηνες μεγαλες.Ειναι πολυ απλα σαν παιδια μου ( 3 σκυλακια και μια γατα ).