Το Σάββατο και η ομάδα που ξέχασε να χάνει

Ξέχασε να χάνει

Του Ηλία Τομαρά, αρχισυντάκτη του aek365

Η ΑΕΚ ακόμα και στην κακή της μέρα, ακόμα και σε ένα γήπεδο-χωράφι μπορεί να πάρει αποτέλεσμα και αυτό είναι το μόνο που αξίζει κανείς να κρατήσει από το ματς στην Κέρκυρα. Μια ομάδα που δεν είχε τρόπο να κερδίζει πλέον έχει ξεχάσει πως είναι η ήττα. Με δέκα, με προβλήματα και με αρκετούς παίκτες να μην κάνουν το καλύτερο τους ματς νίκησε και πλέον μπορεί να κάνει όνειρα για κάτι καλύτερο.

Η Ένωση με την επιστροφή του Πετρόπουλου, τον Ανάκογλου και με περισσότερη δουλειά στα στημένα (έλειπε η ψυχραιμία και σήμερα) έχει τις δυνατότητες να αναπροσαρμόσει άμεσα τους στόχους της. Ακολουθεί ένα καρέ αγώνων τους οποίους πρέπει να αντιμετωπίσει χωρίς κανένα φόβο και με όλο της το πάθος.

Η αρχή γίνεται το Σάββατο απέναντι στον ΠΑΟΚ του Δώνη. Ο κόσμος πρέπει να είναι εκεί. Όχι γιατί πλέον η ομάδα μπορεί να μπει ακόμα και στα πλέι οφ, όχι γιατί πλέον πετυχαίνει νίκες, όχι για τον Μελισσανίδη. Ο κόσμος πρέπει να είναι εκεί γιατί αυτά τα παιδιά το αξίζουν απόλυτα. Απέναντι σε αμέτοχους και σφυρίχτρες έδιωξαν μακριά τον εφιάλτη και τους το οφείλουμε να είμαστε όλοι ενωμένοι στο πλευρό τους.

Υ.Γ.: Δεν ξέρω αν ο Φουρτάδο είναι περίπτωση Ντελίμπασιτς που έκανε όργια στην προπόνηση και μετά δεν σκόραρε ούτε πάνω στην γραμμή αλλά είναι μάλλον δίκαιο να πάρουν και άλλοι τις ευκαιρίες που του δόθηκαν και σπατάλησε.

Αυτοί οι παίκτες αξίζουν ένα γεμάτο ΟΑΚΑ το Σάββατο

Του Θοδωρή Καρβουνιάρη, ρεπόρτερ ΑΕΚ του aek365

Τώρα μπορούμε να πάρουμε μία πολύ βαθιά ανάσα. Μπήκε το οξυγόνο μέσα μας - αν και για είμαστε 100% θέλουμε μία - δυο νίκες ακόμη. Ένα σερί χρειαζόταν η ομάδα για να ξεκολλήσει και αυτό το σερί ήρθε την κατάλληλη στιγμή. Ήταν μεγάλη η σημερινή νίκη απ' όλες τις απόψεις. Αν το πάρεις βαθμολογικά και μόνο αρκεί. Αλλά και σήμερα στην Κέρκυρα αυτά τα παιδιά που φοράνε αυτή τη φανέλα, όσο... τυχαία κι αν ήρθαν οι περισσότεροι στην οικογένεια, απέδειξαν ότι αξίζουν να τη φοράνε για έναν πάρα πολύ σημαντικό ξεχωριστό λόγο: είναι ΨΥΧΑΡΕΣ!

Γι' αυτά τα παιδιά λοιπόν, που παίζουν με... 250 ευρώ στην τσέπη, που γνωρίζουν ότι δεν είναι όλοι οι παικταράδες, αλλά σέβονται περισσότερο από τον κάθε άλλον που πέρασε με το... κουστούμι του ως διοικητικός παράγοντας από τα Σπάτα τα τελευταία χρόνια, αξίζει το Σάββατο κόντρα στον ΠΑΟΚ να δουν ένα ΟΑΚΑ γεμάτο! Μπορεί να ακούτε... βαρύ το γεμάτο. Ας είναι και πάνω από 35-40.000 κόσμου. Αλλά η ουσία είναι να νοιώσουν ξανά ότι αυτός ο υπέροχος κόσμος (που και στην Κέρκυρα έδωσε ρεσιτάλ) είναι ένα μαζί τους.

Μπορεί να τα... χάσουν με τόσο κόσμο και να μην πάει καλά η βραδιά (και αυτό στο παιχνίδι είναι). Μπορεί να μη γίνει και τίποτα και να πάρουν "φτερά" διαλύοντας τον ΠΑΟΚ του Δώνη που δεν είναι κάτι το τρομακτικό. Το βέβαιο είναι ότι αυτά τα παιδιά που παλεύουν να κρατήσουν ζωντανή την ΑΕΚ αξίζουν θερμό χειροκρότημα. Αξίζουν επίσης τα χρήματα που θα πάρουν μετά απ' αυτό το ματς, για να ζήσουν, καθώς δεν υπάρχουν άλλα έσοδα. Αξίζουν πολλά, μα πάνω απ' όλα το σεβασμό όλων μας για το πάθος και την αγάπη τους για την ΑΕΚ...

Για το παιχνίδι δεν έχω πολλά να γράψω. Αφού κερδίσαμε, δεν αξίζει. Εξάλλου ότι και να γραφτεί κάποια πράγματα δεν αλλάζουν ποτέ.... Από τη μία η διαιτησία, με τον Θάνο να αποβάλλει χωρίς λόγο και αιτία με δύο ανύπαρκτες κάρτες τον Κορδέρο και από την άλλη ο Έβαλντ Λίνεν που ενώ αρχικά ξεκινάει τον Φουρτάδο, ενώ όλη την εβδομάδα έδειχνε το... τίποτα στις προπονήσεις και κατόπιν παθαίνει σοκ στην αποβολή του Κορδέρο κάνοντας 10 λεπτά να αντιδράσει. Κι όταν αντιδρά βάζει τον Τσίτα δεξί χαφ! Τον Τσίτα που έπρεπε να ξεκινήσει (και σε τέτοιο γήπεδο) τον βάζει δεξί χαφ! Δεξί χαφ φρέσκο βάζεις τον Καραλή, αφού θες τον Φούντα μπροστά να πιέσει και λογικό. Κι αφού το πας έτσι, βάζεις Παυλή να πιέσει και Φούντα δεξιά. Εκεί να δεις τρεξίματα. Η μοναδική εξήγηση που δίνω με την είσοδο του Τσίτα ως δεξί χαφ είναι για να έχει έναν ψηλό στα βολέ του Κωνσταντόπουλου, να παίρνει κεφαλιές. Μόνο αυτό... Αλλά δεν είναι λογική αυτή. Και τον Τσίτα δεν τον αδικώ... Μία χαρά πάλεψε. Καλά τα πήγε.

Τέλος πάντων! Να τελειώσει αυτή η ριμάδα η χρονιά, να βρεθεί ΠΑΣΗ ΘΥΣΙΑ λύση στα διοικητικά να δούμε τι θα γίνει γενικά... Να μιλάμε μόνο για μπάλα! Επιτέλους ψηλά το κεφάλι και λίγη σιγουριά. Επιτέλους.

«Και ζήσαμε εμείς καλά και η ΑΕΚ καλύτερα»...

Του Μάριου Τριβιζά, ρεπόρτερ ΑΕΚ του aek365

Λίγα λεπτά μετά τη λήξη του αγώνα στην Κέρκυρα, διάβασα το σχόλιο ενός φίλου στο Facebook που έγραψε «Θα ήθελα να 'ξερα πώς νιώθουν αυτοί που είχαν αναλάβει να χτίσουν την ομάδα το καλοκαίρι». Νομίζω ότι δεν έχει νόημα τη δεδομένη στιγμή να κοιτάμε πίσω (πόσο μάλλον να αναζητούμε ευθύνες), όμως το συγκεκριμένο σχόλιο εμπεριέχει μια μεγάλη αλήθεια που είναι σημαντική για να οδηγηθείς σε συμπεράσματα...

Το γεγονός ότι η ΑΕΚ που ξεκίνησε το πρωτάθλημα, δεν έχει καμία σχέση με αυτή που μπήκε στη μάχη του δεύτερου γύρου. Μιλάμε για δύο ομάδες με διαφορετικούς προπονητές (με τον Λίνεν μάλιστα να έχει κάνει τα λάθη που «χρειαζόταν» για να... μάθει), με διαφορετικό αγωνιστικό στυλ και με διαφορετικό ρόστερ. Με την τελευταία διαφορά να είναι και η πλέον εμφανής, καθώς η ομάδα στην αρχή της σεζόν είχε κενά σε σημεία-κλειδιά που «φώναζαν», αλλά δεν καλύφθηκαν, κάτι που συνέβη τον Ιανουάριο.

Η ΑΕΚ του πρώτου γύρου ήταν για να... πέσει. Την ΑΕΚ του δεύτερου γύρου ακόμα την... γνωρίζουμε, όμως μέχρι στιγμής τα αποτελέσματά της είναι αυτά μιας... κανονικής ΑΕΚ (χωρίς φυσικά το υλικό της είναι ανάλογο). Τρανή απόδειξη το γεγονός ότι μέσα σε πέντε παιχνίδια συγκέντρωσε 13 βαθμούς, έναν περισσότερο από την συγκομιδή ολόκληρου του πρώτου γύρου (12). Και αν μπορούσαμε να διαγράψουμε εντελώς από τη μνήμη μας το πρώτο μισό της σεζόν και μαζί του τα... ψυχολογικά σύνδρομα που μας δημιούργησε, η ΑΕΚ που βλέπουμε στον δεύτερο γύρο (ακόμη και με τα υπάρχοντα βαθμολογικά δεδομένα) θα μας δημιουργούσε βεβαιότητα ότι μπορεί να κάνει τελικά πορεία Ευρώπης.

Αυτό δεν σημαίνει ότι παύει να είναι λάθος να αρχίσει να ανεβαίνει ο πήχης. Η φετινή χρονιά είναι... εντελώς ιδιαίτερη και τα ανοιχτά μέτωπα είναι πολλά (σε όλα τα επίπεδα). Έχουμε να κάνουμε με ποδοσφαιριστές που παλεύουν μόνοι τους και μόνο για τη φανέλα. Κόντρα σε όλους και σε όλα. Το σημαντικό στην παρούσα φάση είναι να κρατήσουμε τη μπάλα χαμηλά και να σταθούμε δίπλα τους. Γιατί με τη στάση τους και με όσα έχουν φέτος απέναντί τους, αλλάζουν τα δεδομένα στην έννοια της «επιτυχίας». Πείθομαι όλο και περισσότερο ότι ζούμε «ιστορικές» στιγμές. Και από αυτή τη σεζόν θα έχουμε πολλές ιστορίες για να λέμε μετά από χρόνια στα παιδιά και τα εγγόνια μας.

Μακάρι όλοι όσοι είναι εντός της ΠΑΕ, αλλά και... γύρω από αυτήν να σταθούν ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ στο ύψος των περιστάσεων και να μας κάνουν... δώρο το δικαίωμα να κλείνουμε αυτές τις ιστορίες με το «και ζήσαμε εμείς καλά και η ΑΕΚ καλύτερα»...