Το δεύτερο στέμμα! (VIDEO)

Άλλο Καλλιμάρμαρο, κι άλλο Λωζάννη, θα πείτε και με το δίκιο σας... Κατά ένα ιδιαίτερα συναισθηματικό τρόπο, υπάρχουν κοινά σημεία αναφοράς, ανάμεσα στα δύο ευρωπαϊκά τρόπαια της ΑΕΚ. Στο μήνα Απρίλη, που ιστορικά και δικαιωματικά, μπορεί να χαρακτηριστεί ως ο αγαπημένος της Βασίλισσας. Στις 4 Απριλίου του 1968, ο Γιώργος Αμερικάνος παραλάμβανε το Κύπελλο Κυπελλούχων, από τον αείμνηστο Ραϊμούντο Σαπόρτα, έναν από τους σκαπανείς του ευρωπαϊκού μπάσκετ. Στις 11 Απριλίου του 2000, η σύζυγός του -που είχε παρακολουθήσει και τον τελικό της Αθήνας και μάλιστα, παραδέχθηκε ότι και στη Λωζάννη, υποστήριζε την ΑΕΚ- παρέδιδε στα χέρια του Νίκου Χατζή, το τρόπαιο, που είχε πάρει, τιμής ένεκεν, το όνομα του άνδρα της.

Κατά έναν απόλυτα ρεαλιστικό τρόπο και αυτό το Κύπελλο κατέληξε στα χέρια του Παγκόσμιου, Γιώργου Αμερικάνου, που παρακολουθούσε κατασυγκινημένος τον τελικό, από την εξέδρα των οπαδών της ΑΕΚ, μαζί με αρκετούς από τους συμπαίκτες του, στη θρυλική σύνθεση του '68.

Το Καλλιμάρμαρο φωταγωγήθηκε ξανά, έγινε και πάλι τόπος μνήμης, πανηγυρισμών και υπενθύμισης, ότι μια Βασίλισσα δεν εκπίπτει ποτέ του τίτλου της.

Οι χιλιάδες πιστοί της, που παρακολούθησαν το ματς, απ' τις γιγαντοοθόνες του "Γεώργιος Μόσχος" ή από τους τηλεοπτικούς δέκτες των σπιτιών τους, συναντήθηκαν εκεί, σ' ένα ραντεβού που δεν χρειάστηκε ποτέ να κλειστεί. Ήταν αυτονόητο, από τη στιγμή, που ο ηλεκτρονικός πίνακας, έγραψε ΑΕΚ-Κίντερ Μπολόνια 83-76, στη ρεβάνς του χαμένου τελικού της Ευρωλίγκας, το 1998, στο "Παλάου Σαν Τζόρντι" της Βαρκελώνης.

Πως φτάσαμε, όμως, μέχρι τον τελικό της Λωζάννης; Στην πρώτη του χρονιά, στον πάγκο της Ένωσης, ο Ντούσαν Ίβκοβιτς, είχε ήδη παρουσιάσει σαφέστατα δείγματα της δουλειάς του. Αξιοποιώντας την παλιά φρουρά (Χατζής, Κακιούζης, Ντικούδης, Τσακαλίδης), ανασταίνοντας τον Άγγελο Κορωνιό, που στην πρώτη σεζόν στην ΑΕΚ, ήταν σκιά του εαυτού του και ενισχύοντας τα θεμέλια, με δύο ξένους διαφοράς. Τον προχωρημένης ηλικίας, αλλά δεινό σουτέρ, Άντονι Μπούι, που δύο χρόνια νωρίτερα, ήταν κορυφαίος της πρωταθλήτριας Ευρώπης, Ζαλγκίρις Κάουνας και τον Εσθονό, με θητεία στο ΝΒΑ, Μάρτιν Μιούρσεπ, που ανακηρύχθηκε πολυτιμότερος παίκτης ου τελικού της 11ης Απριλίου.

Η ΑΕΚ πήγε στη Λωζάννη, με την κεκτημένη ταχύτητα της κατάκτησης του Κυπέλλου Ελλάδας, στην Πυλαία, κόντρα στον ΠΑΟ και με μία μόλις ήττα, στην πορεία της προκριματικής φάσης, από τη Ζαντάρ του Ντίνο Ράτζα, στην Κροατία. Κατά σειρά, ο Δικέφαλος απέκλεισε τις Πολζέλα (86-51 στη Σλοβενία και 68-44 στην Αθήνα - φάση των «32»), Ταουγκρές (71-67 στη Βιτόρια και 85-65 στην Αθήνα -φάση των «16»), Ηρακλή (84-73 στην Αθήνα και 73-70 στο Ιβανώφειο - προημιτελικά) και Ζαντάρ (ήττα με 75-70 στην Κροατία, νίκη με 82-67 στην Αθήνα- ημιτελικά).

Καθ' όλη τη διάρκεια του αγώνα, οι παίκτες του "Ντούντα" είχαν τον απόλυτο έλεγχο, απέναντι στη σπουδαία ομάδα του Μεσίνα και παρά την αντεπίθεση των Ιταλών, στα τελευταία λεπτά, δεν άφησε περιθώριο αμφισβήτησης της κυριαρχίας της.

Ο Ίβκοβιτς την επόμενη χρονιά οδήγησε την ΑΕΚ στα ημιτελικά της Ευρωλίγκας, όπου ηττήθηκε από την Ταουγκρές. Μετά ήρθε το πρωτάθλημα του 2002, με τον Ντράγκαν Σάκοτα στον πάγκο και σιγά-σιγά, ήρθε το χάος...

ΑΕΚ (Ίβκοβιτς): Χάνσελ, Ο' Σάλιβαν, Χατζής 16 (2), Κορωνιός 11 (3), Ντικούδης 7, Τσακαλίδης 7, Μιούρσεπ 15, Μπούι 15 (1), Κακιούζης 12 (1).

Κίντερ Μπολόνια (Μεσίνα): Ντανίλοβιτς 18(1), Άμπιο 16(2), Οικονόμου 16(1), Στομπέργκας 13(2), Σκονοκίνι 9, Φροζίνι 2, Άντερσεν Μ. 2.