Το «ευχαριστώ» και η… όμορφη ΑΕΚ

Αυτή η ομάδα μας ομορφαίνει τη ζωή

Του Ηλία Τομαρά, αρχισυντάκτη του aek365.gr

Η επιθυμία του Μπρούνο Τσιρίλο έγινε πραγματικότητα αλλά έτσι ούτε προκρίσεις παίρνεις, ούτε παιχνίδια κερδίζεις. Επειδή λοιπόν η ΑΕΚ δεν έχει καμία σχέση με οίκους ανοχής, ούτε την τρόμαζαν ποτέ πήγε μέσα στην κόλαση της Τούμπας και έδειξε σε όλη την Ελλάδα τι σημαίνει ποδοσφαιρική μαγκιά. Το ματς ήταν για άντρες και οι παίκτες του Χιμένεθ έδειξαν τα... καρύδια τους σε μια έδρα που ήθελε να πάρει ετσιθελικά την πρόκριση.

Ξέχασαν όμως κάτι στον ΠΑΟΚ ότι εκτός από καυτή ατμόσφαιρα, «βροχές» στα κόρνερ, εκτοξεύσεις φωτοβολίδων και ντου πρέπει να παίξεις και λίγο μπάλα για να κερδίσεις. Μέσα στο χορτάρι λοιπόν το αφεντικό ήταν η ΑΕΚ που είχε την ψυχή να τα δώσει όλα για τον στόχο της. Τα κακομαθημένα παιδιά του ΠΑΟΚ δεν το ανέχτηκαν αυτό αλλά ακόμα και έτσι η Ένωση επέστρεψε για να τελειώσει το ματς.

Ήταν μια πρόκριση που ανήκει σε όλη την ΑΕΚ γιατί ήρθε μέσα απ'όλα όσα αντιπροσωπεύει αυτή η ομάδα. Η ΑΕΚ έτσι ξέρει να κερδίζει.

Θέλω να σταθώ σε τρία πρόσωπα. Στον «θεό» Δέλλα που δεν έχει σταματήσει να δίνει απαντήσεις στους ειδήμονες, στο «θηρίο» Πάπα Μπούμπα που κάποιοι γνώστες τον έβγαλαν γρήγορα γρήγορα το παλτό της χρονιάς και στον Σάχα που έδειξε και απόψε ότι έχει καρδιά πρωταθλητή. Μην φανταστείτε πάντως ότι πανηγυρίζουμε ήδη για την κατάκτηση του Κυπέλλου απλά χαιρόμαστε για μια πρόκριση από αυτές που μόνο η ΑΕΚ ξέρει να μας χαρίζει. Αντρίκια και καθαρή που κάνει τον αντίπαλο να υποκλίνεται.

Ελπίζω οι άνθρωποι της διοίκησης να είδαν καλά το σημερινό ματς και να κατάλαβαν πως στην ΑΕΚ υπάρχει ποιότητα, μαγκιά και δίψα για επιτυχίες. Αυτή η ομάδα αξίζει να επενδύσεις πάνω της και οι χαρές που θα έρθουν θα είναι πολύ μεγαλύτερες.

ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΑΡΒΟΥΝΙΑΡΗΣ

Είστε μάγκες, τελειώστε το στο ΟΑΚΑ

Σε ευχαριστώ για όσα μου έχεις χαρίσει

Του Τάσου Καπετανάκου, ρεπόρτερ ΑΕΚ του aek365.gr

Σε μία δύσκολη σεζόν για την ΑΕΚ, αυτή η ομάδα βρήκε πάλι ένα λόγο να μας κάνει να χαμογελάσουμε, να πανηγυρίσουμε, να πάμε μέχρι το αεροδρόμιο. Αυτή την ομάδα δεν την αγαπάς απλά. Την λατρεύεις, «δένεσαι» μαζί της στα καλά και στα άσχημα. Μία μέτρια ΑΕΚ κατάφερε πολύ εύκολα να κερδίσει τον ΠΑΟΚ που έπαιζε πλήρης, στην έδρα του, με γεμάτες εξέδρες. Αυτά όμως δεν φτάνουν να γίνει ο ΠΑΟΚ ρε φίλε «ΑΕΚ». Δεν μπορεί να γίνει ποτέ αυτό... Η φανέλα «ζυγίζει» πολύ περισσότερο, ο δικέφαλος έχει ανοιχτά τα φτερά του, ο κόσμος είναι διπλάσιος και βάλε.

Όπως και να έχει δεν μπορείς να ασχοληθείς άλλο με το ματς. Η ΑΕΚ κέρδισε και πέρασε. Έγινε το αναμενόμενο. Τέλος αυτό... Τώρα ο κόσμος της ΑΕΚ πρέπει να πανηγυρίσει, να χαρεί και στις 30 Απρίλη να ξεσπάσει.

Ευχαριστώ τον Χιμένεθ και τους παίκτες του γιατί έκαναν το αυτονόητο πράξη. Κέρδισαν γιατί είναι καλύτερη ομάδα και γιατί είναι ΑΕΚ στο κάτω - κάτω... Αυτή η φανέλα έκανε τον Λαγό να μπει μέσα και να φάει σίδερα αν και «παγωμένος» και έκανε τον λάιτ συνήθως Γκερέιρο να κάνει τσαμπουκάδες στα ίσια με τον Γκαρσία. Η ΑΕΚ κέρδισε γιατί έπαιξε σχετικά καλά. Επιθετικά όχι πολύ καλά, αμυντικά όπως έπρεπε (παρά τα αρκετά λάθη). Ο ΠΑΟΚ ήταν μόνο τσαμπουκά, γιόμες και λόγια. Όμως παίζουμε ποδόσφαιρο και η ΑΕΚ δικαίως είναι στον τελικό. Δεν μπορώ να κάνω άλλες αναλύσεις. ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΑΕΚ. Φεύγω, τα λέμε αεροδρόμιο.

Υ.Γ.: Για ακόμη μία φορά ο Ζαγοράκης με απογοήτευσε. Με τα ζώα που έχει μαζέψει στην αυλή του, διασύρει το όνομα του. Κρίμα γιατί τον αγαπήσαμε και μας σκορπά απογοήτευση.

Υ.Γ.1: ΜΠΡΑΒΟ ΣΤΟΥΣ ΑΕΚΤΖΗΔΕΣ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΣΤΗΝ ΤΟΥΜΠΑ. ΘΕΛΕΙ ΚΑΡΔΙΑ ΚΑΙ ΨΥΧΗ...

Υ.Γ.2: 30 ΑΠΡΙΛΗ: Μέρα χαράς για τον κόσμο της ΑΕΚ. Οποιος μπορεί ας είναι στο ΟΑΚΑ. «Ελα να νιώσεις πως είναι η ζωή...»

Ήταν μαγικά στη Νέα Φιλαδέλφεια

Του Αλέξανδρου Λυμπέρη, ρεπόρτερ ΑΕΚ του aek365.gr

«Η ΑΕΚ πλέον πάει στην Τούμπα και θα κερδίσει. Η άποψή μου, όσο... προκλητική και αν ακούγεται, είναι πως αυτό θα γίνει εύκολα. Ο ΠΑΟΚ έκανε το καθήκον του για φέτος. Κέρδισε τον Ολυμπιακό που είναι ο πρώτος και ο τελευταίος στόχος του σε κάθε πρωτάθλημα. Οι παίκτες πλέον πρέπει να κάνουν δύο πράγματα. Πρώτα να κλείσουν τα αυτιά τους στα όσα θα ακούνε από την εξέδρα και εν συνεχεία να είναι ήρεμοι μέσα στο γήπεδο. Το παιχνίδι δεν χρειάζεται να πάει στη δύναμη. Μία καλή άμυνα και το γκολ(ή τα γκολ) θα έρθει. Και η ΑΕΚ απέδειξε και σήμερα πως αν κρατήσει πίσω το μηδέν, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο παίρνει αυτό που θέλει». Είναι τα τελευταία λόγια μου στα όσα έγραφα μετά το παιχνίδι με την Καβάλα. Δεν χρειάζονται πολλές αναλύσεις για τον χθεσινό αγώνα. Κάτι που μπορείς να... διαβάσεις πριν από αυτόν, δεν υπάρχει λόγος να το αναλύεις μετά και να το παίζεις ξερόλας. Ο ΠΑΟΚ ήταν, είναι και θα είναι, μικρή ομάδα. Όχι γιατί έχω κόμπλεξ μαζί του, άλλωστε είμαι ΑΕΚ και δεν ασχολούμαι μαζί του, αλλά γιατί ακόμα δεν έχουν ξεκαθαρίσει αν είναι η μεγαλύτερη ομάδα της όμορφης, κατά τα άλλα, συμπρωτεύουσας. Όταν λοιπόν με το καλό τα... βρουν με τον Άρη, τον Ηρακλή και την Καλαμαριά, τότε το ξανασυζητάμε.

Σήμερα είναι μέρα χαράς. Όσο και αν στο ποδόσφαιρο δεν μπορείς να προδικάσεις ένα αποτέλεσμα, μέχρι να σφυρίξει ο διαιτητής, αυτή η κούπα δεν χάνεται. Γιατί δεν μπορεί να έχεις κερδίσει τον Παναθηναϊκό εκτός έδρας, να του έχεις κάνει... κηδεία στο 98' στον επαναληπτικό, να περνάς αέρα μέσα από την κόλαση της Τούμπας και να χάσεις το κύπελλο από την ομάδα του Γιώργου Δώνη, που χαροπαλεύει με τον υποβιβασμό. Και τα θαύματα έχουν... όρια για την συμπαθέστατη, Παναθηναϊκή, ομάδα του Περιστερίου. Από σήμερα λοιπόν και μέχρι τις 30 Απριλίου θα θυμάμαι να φεύγω από το πέταλο του Ολυμπιακού Σταδίου μαζί με την παρέα μου, με προορισμό τη Νέα Φιλαδέλφεια. Εκεί θα περιμέναμε τους θριαμβευτές. Πρώτοι βγήκαν στα επίσημα ο Ντέμης με τον Ζήκο. Κρατάνε το Κύπελλο στα χέρια τους και ο κόσμος, μέσα στον Ναό, έξω από αυτόν, αλλά και σε όλη τη Φιλαδέλφεια, πανηγυρίζει. Ήταν όλα μαγικά εκείνες τις ώρες. Μέχρι λοιπόν να ξαναζήσω αυτή τη στιγμή, ας ευχηθώ η φετινή κούπα να είναι η προτελευταία μακριά από το... σπίτι μας. Σε 2 χρόνια από τώρα να γιορτάζουμε ξανά εκεί και... ενδιάμεσα, όπου να 'ναι.

Υ.Γ. Αφού κάνατε μπ... λο την Τούμπα, όπως σας παρακάλεσε ο Τσιρίλο, κάντε το ίδιο και στην φιέστα του διορισμένου για να μην μας ξεχνάνε και αυτοί.