Κουτσοί, στραβοί στον Άγιο Παντελεήμονα… Δ.Χ.

Γράφω πριν τον αγώνα. Γιατί κακά τα ψέμματα ο αγώνας και ακόμη περισσότερο το αποτέλεσμα του δεν παίζει και κανένα μεγάλο ρόλο σε αυτό που ήταν, είναι και θα είναι η ORIGINAL 21. Oχι ο σύνδεσμος ή μάλλον η οργάνωση όπως μάθαμε να την λέμε αφού ποτέ δεν ήμασταν σύνδεσμος με συνδρομές, εγγεγραμμένα μέλη σε βιβλία παρά μόνο με… φατούρο στο Δωματιάκι και εκλογές για τον πρόεδρο. Η ORIGINAL ζωή που όσο κι αν αλλάζει με τα χρόνια η προσωπική ζωή για τον καθένα παραμένει πάντα ως αόρατος δεσμός μέχρι την τελευταία πνοή και μετά συνεχίζεται στον ουρανό. Γιατί δεν ξεχνάμε. Και δεν θα μας ξεχάσουν. Έστω ένας αρκεί να θυμάται έναν όπως στη μέρα των Νεκρών στο Μεξικό για να είναι όλοι εδώ. Για Πάντα. Η ζωή προχωράει, οι γενιές αλλάζουν, μόνο ένα παραμένει σταθερό. Αρχηγό είχαμε, έχουμε και θα έχουμε πάντα έναν. Απλά τώρα τελευταία κάνει κουμάντο στις ORIGINAL ζωές μας από ψηλά όπως έκανε πάντα από την πρώτη μέρα που μπήκαμε σε αυτό τον μαγικό υπέροχο κόσμο που δικαίωσε την χιλιοειπωμένη έκφραση του Καβάφη… Δεν μετράει ο προορισμός αλλά το ταξίδι. Δεν ήταν αρχηγός τυπικά για κάποια χρόνια, τώρα μας βλέπει από ψηλά όμως ήταν, είναι και θα είναι. Έτσι και χθες ήταν πρώτα στο “Ξένια”, μετά στη Σουσουράδα, το πρωί πάλι στο ξενοδοχείο για να μοιράσει αυτοκόλλητα και να προσυλιτίσει τις νέες φάτσες που πάντα ήταν στην κορυφή των προτεραιοτήτων του, το απόγευμα στο γήπεδο κάπου χαμένος μέσα στο πλήθος εκτός αν στράβωνε τίποτα και έπρεπε η εξέδρα να πάρει φωτιά για να ξυπνήσει τα αδέρφια μας τους παίκτες… Το πρόγραμμα ακολουθήθηκε κανονικά απλά το έκαναν κάποιοι άλλοι. Αυτός όμως ήταν στην πραγματικότητα. Όπως πάντα… 

Ένα διήμερο σαν κι αυτό σε γεμίζει ORIGINAL για χρόνια. Και έτσι σε γεμίζει και ΑΕΚ. Γιατί χωρίς την ΑΕΚ όλες αυτές οι ζωές θα ακολουθούσαν παράλληλους δρόμους και μόνο από συμπτώσεις κάποιες ίσως είχαν συναντηθεί. Θα ήταν αλλιώς ο κόσμος χωρίς την ΑΕΚ και το πιο διαχρονικό της παιδί. THN ORIGINAL 21. Όχι την οργάνωση. Τον τρόπο ζωής. Το να βλέπεις 200 φίλους και να σκέφτεσαι άλλους τόσους που είναι αλλού ακόμη και σε άλλους κόσμους δεν ανταλάσεται με τίποτα. Και τι φίλους ε; Όλων των ηλικιών και όλων των τάξεων και των γενεών. Κι αν κάποιος σκέφτεται πως παλιά ήταν καλύτερα και τώρα δεν του αρέσει πρέπει να θυμάται δυο πράγματα. Το πρώτο πως πάντα το κουμάντο και την ευθύνη την έχουν αυτοί που είναι εκεί κάθε μέρα. Δεν υπάρχουν σοφοί που τα έκαναν καλά και τώρα γίνονται λάθος. Η ζωή προχωράει. Και το δεύτερο. Αν ερχόταν κάποιος το 1993 και μας έλεγε πως το 1960 τα έκαναν καλύτερα και τώρα έχει χαλάσει η φάση τι θα λέγαμε; Θα γελάγαμε. Οπότε ο καθένας ας το ζει κι ας το χαίρεται όπως μπορεί. Όλοι χωράνε. Γιατί δεν υπάρχουν μέλη και συνδρομές. Ένας αόρατος δεσμός μόνο και ένα μεγάλο καλάθι που τους χωράει όλους…

Αυτό που είχε πει στον Μπαρμπουνάκη ο αρχηγός όταν τον έβλεπε να έχει απορίες για την ανθρωπογεωγραφία της οργάνωσης στην πρώτη επαφή είναι ο τίτλος της Βίβλου της ORIGINAL: Κουτσοί, στραβοί στον Άγιο Παντελεήμονα αγόρι μου… Και στο εξώφυλο μια φιγούρα με μούσι πάνω σε ένα αυτόματο με ένα μπλοκάκι φοράκια στο χέρι. Πάμε τώρα να πάρουμε το ματς αν και έχουμε νικήσει από το βράδυ του Σαββάτου…