Όταν ήρθε η ώρα για τον Τόμας Μίλερ να καταγράψει την 710η συμμετοχή του με τη φανέλα της αγαπημένης του Μπάγερν Μονάχου, στο ματς κόντρα στη Φράιμπουργκ και να γράψει ιστορία, γιόρτασε τη στιγμή όπως μόνο εκείνος θα μπορούσε. Σκοράροντας το νικητήριο γκολ για τους Βαυαρούς.
Ο Μίλερ έκανε το ντεμπούτο του για το σύλλογο τον Αύγουστο του 2008. O Λιονέλ Μέσι δεν είχε ακόμα κατακτήσει τη Χρυσή Μπάλα. Η Ελλάδα αγωνιζόταν στο Euro του 2008 ως η πρωταθλήτρια Ευρώπης. Από τότε, η Μπάγερν έχει παίξει 821 επίσημους αγώνες και ο Μίλερ συμπεριλαμβανομένου αυτού εναντίον της Χόλσταϊν Κίελ, το περασμένο Σαββατοκύριακο, έχει αγωνιστεί σε 711 από αυτούς. Αδιανόητο!
Ο Σεπ Μάιερ, του οποίου το ρεκόρ ξεπέρασε ο Μίλερ είναι ένας από τους μεγαλύτερους τερματοφύλακες στην ιστορία του ποδόσφαιρου. Ο Όλιβερ Καν, τώρα στην τρίτη θέση της λίστας με τους παίκτες με τις περισσότερες συμμετοχές για τους Βαυαρούς, ανήκει επίσης σε αυτή τη συζήτηση. Σε αυτό το top 10 επίσης, μπορούμε να βρούμε παίκτες όπως ο Γκερντ Μίλερ, ο Μάνουελ Νόιερ, ο Φραντζ Μπεκενμπάουερ.
Ο Τόμας Μίλερ έχει περάσει, πραγματικά τα πάντα στους Βαυαρούς και ταυτόχρονα έχει συνεργαστεί με δέκα διαφορετικούς προπονητές. Όλα αυτά τον έχουν κάνει έναν από τους «επιζώντες» του ποδοσφαίρου, αλλά είναι επίσης ένα από τα πιο απίθανα αστέρια και ανεξιχνίαστους γρίφους του.
Πόσοι παίκτες ήταν αρκετά «διαφορετικοί» για να δημιουργήσουν τον δικό τους ρόλο; Δεν είναι ένας μακρύς κατάλογος και το 2011, σε ηλικία 22 ετών, ο Μίλερ πρόσθεσε τον εαυτό του σε αυτόν. Είχε ήδη κερδίσει τη Bundesliga και το πρώτο του DFB-Pokal. Είχε πάει σε ένα Παγκόσμιο Κύπελλο με την εθνική ομάδα και επέστρεψε από τη Νότια Αφρική το 2010 με το Χρυσό Παπούτσι.
Ήταν ήδη ένα αστέρι, αλλά η ταυτότητά του εντός του αγωνιστικού χώρου - αυτή που διήρκεσε περισσότερο - προήλθε από μια συνέντευξη που πραγματοποίησε με τον Αντρέας Μπούρκερτ, τον Ιανουάριο του 2011, όταν ο κόσμος προσπαθούσε ακόμα να καταλάβει τη θέση έπαιζε ο άχαρος επιθετικός με τα μακριά πόδια.
«Είναι δύσκολο να συγκρίνεις το στυλ σου με αυτό ενός άλλου παίκτη. Ξέρεις έναν που να παίζει το ίδιο στυλ με σένα;» ρώτησε ο Μπούρκερτ. «Όχι», απάντησε ο Μίλερ, «είμαι αρκετά μοναδικός. Υπάρχουν ντρίμπλες που έχουν κάποιες ομοιότητες και κάποιοι επιθετικοί, αλλά τι είμαι;». Ένας raumdeuter; Ναι, είμαι raumdeuter. Αυτός θα ήταν ένας καλός τίτλος, έτσι δεν είναι;».
Τι σημαίνει η λέξη Raumdeuter όμως… Ουσιαστικά είναι ο ποδοσφαιριστής που δεν έχει όρια μέσα στον αγωνιστικό χώρο. Αυτός που δεν έχει μία συγκεκριμένη και ξεκάθαρη θέση και κινείται μεταξύ των γραμμών. Ο Raumdeuter δεν είναι και δεν θα είναι ποτέ ένας φορ περιοχής, ούτε ένα «ψευτοεννιάρι», ούτε ένα δεκάρι και φυσικά ούτε εξτρέμ.
Η συγκεκριμένη λέξη ήταν τόσο τέλεια που μπήκε στο τεχνικό λεξιλόγιο του παιχνιδιού και διείσδυσε μέσω του Football Manager. Δεκατρία χρόνια αργότερα, ο Μπούρκερτ εξακολουθεί να εντυπωσιάζεται από το πόσο συνοπτικά περιέγραψε τον εαυτό του ο Μίλερ.
«Τότε, όλοι το ρωτούσαν για αυτό. Έπρεπε να δουλέψουμε για να βρούμε έναν τρόπο να το διατυπώσουμε. Νομίζω ότι ήμασταν σε ένα ξενοδοχείο στη Ντόχα και δεν ήταν καθόλου προετοιμασμένος για τη συνέντευξη. Αλλά αυτή η λέξη – Raumdeuter – δεν την είχε πει ποτέ πριν και ο τρόπος που μεταφράζεται στα αγγλικά είναι δύσκολος, αλλά είναι η τέλεια λέξη γι 'αυτόν», ανέφερε ο Μπούρκερτ.
Ο Τόμας είναι το εντελώς αντίθετο από αυτό που βρίσκεις στον κόσμο του ποδοσφαίρου σήμερα. Δεν κάνει επίδειξη με Ferrari, ντύνεται κανονικά... Πραγματικά, θα μπορούσε να είναι ο γείτονάς μας.
Αυτό δεν αποτελεί έκπληξη. Όταν ο Μίλερ έκανε το μπαμ στη διεθνή σκηνή με δύο γκολ εναντίον της Αγγλίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2010, χρησιμοποίησε τη συνέντευξή του μετά τον αγώνα για να χαμογελάσει στην κάμερα και να δώσει χαιρετίσματα στους παππούδες του. Ήταν ένα νεαρό αγόρι στην κορυφή του κόσμου και αυτή ήταν μια γρήγορη ματιά στην ανθρωπιά του πριν ένα εκπαιδευμένο προσωπείο την επισκιάσει για πάντα.
«Είναι ένας από τους πιο έξυπνους παίκτες που έχω προπονήσει ποτέ». Ο Χάικο Βόγκελ πέρασε 10 χρόνια δουλεύοντας στην ακαδημία της Μπάγερν, δουλεύοντας με μερικούς από τους καλύτερους παίκτες στη σύγχρονη εποχή του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου, συμπεριλαμβανομένων των Χούμελς, Λαμ, Αλάμπα, Κρόος.
Η οπτική του για την ποδοσφαιρική ανατροφή του Μίλερ βοηθά να εξηγηθεί η μακροζωία του 35χρονου στο παιχνίδι και η ικανότητά του να παραμένει επίκαιρος σε διάφορες εποχές.
«Την πρώτη φορά που τον γνώρισα, ήταν 12 ετών. Ήταν πριν έρθει στην Μπάγερν Μονάχου και έπαιζε σε ένα τουρνουά νέων για την πατρίδα του. Ήταν αρκετά καλός, οπότε τον ρωτήσαμε: "Μπορείς να φανταστείς να έρχεσαι σε εμάς;" και είπε, "Ναι, φυσικά".
«Όταν πήγε στην Κ15, ήμουν ο προπονητής του. Ήταν μια πολύ καλή στιγμή, νομίζω, επειδή ήμασταν πολύ επιτυχημένοι. Η φιλοσοφία μας στην Μπάγερν Μονάχου ήταν να παίζουμε με τους νεότερους παίκτες μας απέναντι σε μεγαλύτερες ομάδες. Παίξαμε με την ομάδα κάτω των 15 ετών σε ένα πρωτάθλημα κάτω των 17 ετών. Ήταν πολύ δύσκολο, αλλά νομίζω ότι ήταν μια σημαντική ιδέα για εμάς. Είχαμε πολλούς εξαιρετικούς παίκτες. Όχι πραγματικά γρήγοροι, όχι παίκτες που ήταν καταπληκτικοί αθλητές, αλλά εκείνοι που είχαν καλή νοοτροπία και ένα πολύ ιδιαίτερο είδος νοημοσύνης παιχνιδιού», ήταν οι δηλώσεις του Βόγκελ σε μια πρόσφατη συνέντευξη του.
Η διαφορά ηλικίας - και τα τεχνητά μειονεκτήματα στα οποία εξέθεσε τους νεαρούς παίκτες - έδωσαν προτεραιότητα σε αυτή τη νοημοσύνη του παιχνιδιού. Ο Μίλερ ξεκίνησε να σκέφτεται πιο γρήγορα, να βρίσκει καλύτερες λύσεις, να αντιμετωπίζει σωματικά ελλείμματα και, περιστασιακά, μεγαλύτερους σε ηλικία παίκτες.
Για κάποιους, ο Μίλερ είναι ένας άγριος παίκτης - που ορίζεται από τη θέλησή του να ανταγωνιστεί και να κερδίσει. Παρακολουθώντας τον τώρα, βάζοντας τον εαυτό του να αγωνιστεί με τον ίδιο τρόπο που έκανε πριν κερδίσει όλα όσα έχει κερδίσει στο ποδόσφαιρο, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι έχει, σε κάποιο βαθμό, παραμείνει στην κορυφή του αθλήματος με καθαρή δύναμη θέλησης. Από τύχη, επίσης, επειδή έχει αποφύγει σοβαρό τραυματισμό και σπάνια δεν ήταν διαθέσιμος.
Αλλά είναι επίσης ένας ποδοσφαιριστής που έχει αντέξει στον χρόνο και του οποίου οι ιδιότητες δεν συμβαδίζουν με τις σύγχρονες τάσεις. Δεν είναι ιδιαίτερα γρήγορος ή τεχνικός και η δύναμή του δεν είναι τεράστια, ωστόσο έχει τόσο συχνά επωφεληθεί από το να πηγαίνει πρώτος στις μονομαχίες ή να είναι πιο γρήγορος στο μυαλό για να προβλέψει πώς θα μπορούσε να εξελιχθεί μια φάση. Δεν κόβει πάσες στο γήπεδο ούτε παίζει με προφανή λεπτότητα, αλλά κατάφερε - στο απόγειο της καριέρας του - να είναι ένας από τους σημαντικότερους δημιουργούς στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο.
Ο Ρόμπερτ Λεβαντόφσκι σημείωσε 344 γκολ για την Μπάγερν - 54 από αυτά με ασίστ από τον Μίλερ. Αν και μπαίνουμε στον πειρασμό να αποδώσουμε αυτό το στατιστικό στοιχείο στην ικανότητα του Λεβαντόφσκι ως finisher, θα ήταν λάθος. Το 2022-23, τη σεζόν μετά την αναχώρηση του Πολωνού για την Μπαρτσελόνα, ο Μίλερ είχε (σύμφωνα με το FBref) 0.38 αναμενόμενες ασίστ, 2.00 πάσες στο πέναλτι, 2.16 πάσες κλειδιά και 4.76 προοδευτικές πάσες ανα 90 λεπτά.
Με λίγα λόγια, ο Γερμανός καταλαβαίνει πού βρίσκονται τα κενά σε ένα παιχνίδι. Είναι η ηρεμία στο χάος. Μέρος αυτής της ικανότητας, αυτή η αίσθηση, είναι πιθανώς εγγενής, αλλά καλλιεργήθηκε επίσης από την Μπάγερν από νεαρή ηλικία, όταν ο Βόγκελ και οι συνεργάτες του, έβαζαν τον νεαρό τότε Τόμας και τους συμπαίκτες του να παίζουν με μια επαφή ή με δύο επαφές, να παίζουν τρεις εναντίον τριών η τρεις εναντίον δύο.
Όλα αυτά είναι στοιχεία που είναι πολύ σημαντικά για την ανάπτυξη της ευφυΐας του παιχνιδιού - για να κάνουν τους παίκτες να είναι έξυπνοι. Αν δεν έχεις το σώμα, πρέπει να είσαι σε φόρμα στο μυαλό σου. Και για να είσαι σε φόρμα στο μυαλό σου, πρέπει επίσης να είσαι σταθερός μακριά από το γήπεδο. Αυτό ήταν κάτι που είχε ο Μίλερ.
«Ένα από τα μεγαλύτερα πλεονεκτήματά του είναι η οικογένειά του. Αγαπώ τον πατέρα του. Για έναν αναπτυσσόμενο παίκτη, είναι πολύ σημαντικό να έχει έναν τέτοιο πατέρα. Πάντα τον υποστήριζε, αλλά πάντα στο παρασκήνιο. Αυτό σήμαινε ότι ο Τόμας έπρεπε να μάθει να χειρίζεται όλες τις καταστάσεις που αντιμετώπισε για τον εαυτό του. Είτε έπαιζε είτε δεν έπαιζε – τέτοια πράγματα. Ήξερε ότι η οικογένειά του ήταν πάντα εκεί, αλλά ήταν μόνος εκείνες τις στιγμές. Στη συνέχεια, μετά από κάθε σεζόν, ο πατέρας του είχε μια συζήτηση με έναν από τους προπονητές ή μαζί μου. Μετά τη σεζόν, με ρωτούσε: "Τι πιστεύεις για την εξέλιξή του αυτή τη σεζόν; Είναι εντάξει; Δεν είναι εντάξει; Μπορεί να βελτιώσει κάτι;"», δήλωσε ο Βόγκελ στο «Athletic».
Σε αυτό βρίσκεται η πιο πιθανή εξήγηση για το γιατί ο Μίλερ ήταν τόσο σημαντικός για όλους τους προπονητές με τους οποίους συνεργάστηκε. Από τον Λουίς Φαν Χάαλ και τον Γιουπ Χάινκες, έως τον Πεπ Γκουαρδιόλα και τον Χάνσι Φλικ.
Και αυτή η προσαρμοστικότητα φαίνεται να του προσδίδει ειδικό καθεστώς. Κανείς δεν έχει τίποτα κακό να πει για τον Μίλερ. Οι αντίπαλοι του μπορεί να ζηλεύουν τη συλλογή μεταλλίων του και η επιτυχία της Μπάγερν Μονάχου εμπνέει μεγάλη δυσαρέσκεια, αλλά λίγα από αυτά έλκονται προς αυτόν, παρά το γεγονός ότι είναι ένα τόσο προφανές σύμβολο της κυριαρχίας των Βαυαρών.
Ο σπουδαίος Γερμανός ποδοσφαιριστής στον αγώνα της Τρίτης(17/9) εναντίον της Ντ. Ζάγκρεμπ για τη League Phase του Champions League, όπου οι Βαυαροί διέλυσαν τους Κροάτες με το εντυπωσιακό 9-2 κατέγραψε ακόμα ένα ρεκόρ. Πιο συγκεκριμένα, με την συμμετοχή του αυτή, ανέβηκε στην κορυφή της λίστας, με τους ποδοσφαιριστές με τις περισσότερες συμμετοχές στην κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση, με τη φανέλα ενός και μόνο κλαμπ. Ο Γερμανός έφτασε τις συνολικά 152 εμφανίσεις και ξεπέρασε τον μέχρι πρότινος κάτοχο του συγκεκριμένου τίτλου, Τσάβι με την Μπαρτσελόνα.
Ο Μίλερ μπορεί να φτάνει στο τέλος της καριέρας του, όμως έχει αφήσει και με το παραπάνω το στίγμα του τόσο στο ποδόσφαιρο όσο και στη Μπάγερν Μονάχου. Είναι ένας από τους λίγους ποδοσφαιριστές που δημιουργήθηκε μια θέση για εκείνον. Αυτή του Raumdeuter. Επίσης, είναι πιθανότατα και ο τελευταίος των ρομαντικών. Και αυτό γιατί είναι ένας από τους λίγους ποδοσφαιριστές που έχουν φορέσει αποκλειστικά τη φανέλα μιας ομάδας.
Μόνο ο Γκερντ Μίλερ (365), ο Ρόμπερτ Λεβαντόφσκι (238) και ο Καρλ-Χάινζ Ρουμενίγκε (162) έχουν περισσότερα γκολ για την Μπάγερν από τον Μίλερ, αλλά ο Γερμανός μπορεί να υπερηφανεύεται για το είδος της μακροζωίας που ακόμη και αυτοί οι άλλοι θρύλοι δεν μπορούν, έχοντας πλέον σκοράρει σε 16 διαδοχικές σεζόν στην Bundesliga για τους Βαυαρούς - κανένας παίκτης για κανέναν σύλλογο δεν έχει καταφέρει να σκοράρει τουλάχιστον ένα γκολ σε περισσότερες διαδοχικές σεζόν. Προσθέστε 174 ασίστ από τα 475 παιχνίδια του στην Bundesliga, που είναι οι περισσότερες από οποιονδήποτε παίκτη από τότε που ξεκίνησε η συλλογή αυτών των στατιστικών το 1992. Συνολικά, στις 710 εμφανίσεις του για την αγαπημένη του ομάδα, έχει 245 γκολ και 290 ασίστ. Ο Μίλερ είναι η Μπάγερν και η Μπάγερν είναι ο Μίλερ.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΑΣΣΟΠΟΥΛΟΣ
ΠΗΓΗ: The Athletic
Novibet ΕΠΑΘΑ με Super Προσφορά* Γνωριμίας* 21+ | ΑΡΜΟΔΙΟΣ ΡΥΘΜΙΣΤΗΣ: ΕΕΕΠ | ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΕΘΙΣΜΟΥ & ΑΠΩΛΕΙΑΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ | ΓΡΑΜΜΗ ΒΟΗΘΕΙΑΣ ΚΕΘΕΑ: 2109237777 | ΠΑΙΞΕ ΥΠΕΥΘΥΝΑ
SEAJETS Ταξιδεύουμε μαζί με το μεγαλύτερο στόλο ταχύπλοων παγκοσμίως σε 50 προορισμούς του Αιγαίου!
