Quantcast
επιστροφή

Σφινάκια

με τον Κώστα Κετσετζόγλου
Κετσετζόγλου Κώστας

 

/span> Καλημέρα και καλή εβδομάδα να έχουμε. Σοφίας, Αγάπης, Πίστεως και Ελπίδας σήμερα. Η πιο κατάλληλη γιορτή στην πιο κατάλληλη στιγμή. H σοφία μας έλειψε λίγο χθες και θα μας λείψει και στην σύνεχεια αλλά όλα τα άλλα υπήρχαν σε βαθμό πολύ μεγαλύτερο από αυτό που περιμέναμε. Οποιος περίμενε πως το ΟΑΚΑ θα γεμίσει για να πειστεί ο Χάρις μπορεί να απογοητεύτηκε χθες αλλά πόσοι να είναι αυτοί; Αντίθετα παρά την πίκρα και το γαμώτο» όλοι όσοι ήταν χθες στο γήπεδο πέρασαν καλά. Κι αν είχε έρθει η νίκη όπως ήταν το φυσιολογικό τότε θα μιλάγαμε για ένα από τα καλύτερα βράδια των τελευταίων ετών στο γήπεδο. Είμαι βέβαιος πως και ο Χάρις με τον Βιντιάδη αν θεώρησαν κριτήριο το χθεσινό παιχνίδι, την ατμόσφαιρα  του γηπέδου, την πίστη του κόσμου στην ομάδα, ακόμη και την αγωνιστική προοπτική τότε έφυγαν από το γήπεδο αποφασισμένοι να προχωρήσουν. Και έτσι νομίζω πως θα γίνει εκτός αν ανακαλύψουν, γιατί δυστυχώς ποτέ δεν είναι αργά για να στραβώσει κάτι καλό για την ΑΕΚ, πως τα νούμερα δεν βγαίνουν ή δεν συμφέρουν. Η ΑΕΚ έστω και με λιγότερο κόσμο στην κερκίδα από όσο έχει μαζέψει στο όχι μακρινό παρελθόν όταν ήταν κανονική και πρωταγωνίστρια έδειξε για όποιον καταλαβαίνει ποια είναι και κυρίως ποια είοναι η δυναμική της που, κακά τα ψέματα, κοιμάται τώρα. Δεν θέλει πολλά για να ξυπνήσει όμως όπως έχει αποδείξει το πρόσφατο παρελθόν. Η φλόγα υπάρχει. Η ελπίδα, η πίστη και η αγάπη υπάρχουν. Ολα τα άλλα θα γίνουν. Εύκολα μπορούν να γίνουν. Οσο δεν φανταζόμαστε παρότι τα έχουμε ξαναζήσει.

Σοφία χρειάζεται η ομάδα αλλά αυτή έρχεται με τον χρόνο εκτός αν μπορέσεις να της κάνει μετάγγιση όπως, δυστυχώς, έγινε αφαίμαξη αυτό το καλοκαίρι. Τριγύριζε στο μυαλό μου χθες το βράδυ και χάρηκα που το άκουσα κι από έναν άνθρωπο που γνωρίζει ποδόσφαιρο και δεν αλλάζει άποψη ανάλογα με την ομάδα που σχολιάζει, τον Χρήστο Σωτηρακόπουλο, πως αν χθες η ΑΕΚ είχε έναν Δέλλα ή έναν Λυμπερόπουλο στην εντεκάδα της, ιδανικά και τους δύο μαζί, δεν θα έτρωγε ποτέ αυτό το γκολ που έφαγε και το πιθανότερο είναι πως θα έκανε ακόμη μεγαλύτερη την υπέρ της διαφορά μέχρι να λήξει το παιχνίδι. Δεν λέω πως θα ήταν μέσα στην κρίσιμη φάση, ούτε πως ο Δέλλας θα προλάβαινε τον παίκτη που δεν πρόλαβαν ο Γιάγκο και ο Κουτρουμπής γιατί αποκλείεται να το έκανε. Ομως στην ομάδα μετά το 1-0 αντί για τον ενθουσιασμό θα επικρατούσε η υπευθυνότητα.  Γιατί ακόμη κι αν περπατάνε δίπλα σου αυτοί οι παίκτες νιώθεις στην ατμόσφαιρα την  υπευθυνότητα.

Φυσικά εννοώ της προσωπική προσέγγιση του κάθε παίκτη και όχι βέβαια πως η ομάδα θα γύριζε πίσω, όπως άκουσα πολλούς να λένε, γιατί αυτό θα ήταν πραγματική αυτοκτονία. Οταν έχεις πατήσει 70 λεπτά τον αντίπαλο και δεν έχεις κινδυνεύσει ΟΥΤΕ ΜΙΑ φορά τότε θα ήταν ηλιθιότητα και πραγματική αυτοκτονία να του δώσεις την ευκαιρία να πλησιάσει την περιοχή σου. Αλλωστε το γκολ της ισοφάρισης έχει καθαρότατη ανάγνωση για όποιον απλά το είδε. Οποιος δεν το έχει δει ας ρίξει μια ματιά ΕΔΩ. Ο Κατίδης έχει την μπάλα έξω από την περιοχή του Αρη, πίσω του υπάρχουν ΠΕΝΤΕ παίκτες της ΑΕΚ, υπεραρκετοί όταν έχεις κατοχή μπάλας και κάνεις επίθεση εκτός αν μετά το 1-0 θα έπρεπε να είναι και οι 11 πίσω από την μπάλα με δική σου κατοχή, ο μικρός μπερδεύεται και χαρίζει την μπάλα στον αντίπαλο και εκεί ο Καπετάνος κάνει άμεση πάσα, την καλύτερη του χθεσινού αγώνα, το κεντρικό δίδυμο αποσυντονίζεται, ο Κορδέρο δεν προλαβαίνει να κόψει πάνω στην πάσα και έρχεται το γκολ με ένα άψογο πλασέ που παίκτης της χθεσινής 11αδας της ΑΕΚ δεν το έχει. Αν ο μικρός βλέποντας πως τα χάνει απλά πέταγε την μπάλα μακριά ή αν τα υπόλοιπα παιδιά ήταν πιο συγκεντρωμένα ποτέ δεν θα γινόταν αυτή η φάση.

Αν από μία φάση καταδικάζεται όλη η ομάδα και ο προπονητής της, που σίγουρα δεν είναι ο προπονητής των ονείρων μου όπως κανείς Ελληνας προπονητής,  αλλά δουλεύει και η δουλειά φαίνεται παρότι παρέλαβε τον ορισμό της νέας ομάδας με μοναδική σταθερά από πέρυσι τον Κωνσταντόπουλο και μια ολοκαίνουργια ενδεκάδα, πάω πάσο. Είδαμε όμως πράγματα από την νέα αυτή ομάδα, δεν γράφω για τα μωρά γιατί πλέον θέλουν δεν θέλουν είναι άντρες, που δεν τα είχαμε δει τα προηγούμενα χρόνια και κυρίως μια συνεχή προσπάθεια για επιθετική ανάπτυξη με σωστό τρόπο και αμυντική λειτουργία που σε τρία ματς ζήτημα να έχει επιτρέψει να βγουν απέναντι της πάνω από 5 καθαρές ευκαιρίες. Αυτή είναι η αγωνιστική κριτική για μένα και δεν θα μπω σε ατομικές λεπτομέρειες παρά μόνο για τον Κοντοέ από τον οποίο έχω την απαίτηση λόγω εμπειρίας από Α Εθνική να ανεβαίνει όσο αντέχει να επιστρέψει και όχι και στα 90 λεπτά. Από εκεί και πέρα όμως η ομάδα έχει 1 βαθμό. Η συγκομιδή είναι τραγική και πρέπει όλοι να έχουν στο μυαλό τους πως στόχος είναι η ΠΑΡΑΜΟΝΗ γιατί έτσι τα έφεραν οι σωτήρες της πλάκας που άφησαν το πλοίο να πάει ίσα στα βράχια επειδή... κουράστηκαν. Είμαι σίγουρος όμως με αυτά που έχω δει μέχρι τώρα κι αν η ομάδα δεν απογοητευτεί και δεν αποσυντονιστεί πως θα έρθουν τα καλά αποτελέσματα όχι επειδή είμαστε ΑΕΚ αλλά επειδή έτσι λέει η λογική του ποδοσφαίρου. Η ομάδα έχει κάνει πολλά περισσότερα από όσα περίμενα και έχει πάρει πολύ πολύ λιγότερα από όσα άξιζε. Αυτό είναι το βασικό συμπέρασμα των τριών πρώτων αγώνων. Για όλα τα άλλα, τα επιμέρους, το συζητάμε. Αλλα άδικοι δεν πρέπει να είμαστε.