Quantcast
επιστροφή

Σφινάκια

με τον Κώστα Κετσετζόγλου
Κετσετζόγλου Κώστας

Πάνω που στην αύρα του θριάμβου επί του Ολυμπιακού και του συστήματος του στον τελικό του κυπέλλου ήρθε να προστεθεί και η δεδομένη, για όλους, συμφωνία με έναν εξαιρετικό προπονητή όπως τον Μοντανιέ και η ΑΕΚ πήγαινε για το πιο δυνατό της ξεκίνημα σεζόν ήρθε το σοκ. Και όλα αυτά σε 24 ώρες τέλειωσαν. Ο Μοντανιέ ήρθε για να υπογράψει, δεν υπέγραψε, πήγε κι ήρθε 2-3 φορές στα γραφεία, τελικά τα βρήκε στο οικονομικό, πήγε στα Σπάτα, μίλησε για μεταγραφές και προγραμματισμό, πέταξε για Γαλλία και μόλις προσγειώθηκε στο Παρίσι πήρε τηλέφωνο και είπε… όχι!
Δύο πράγματα μου έκαναν εντύπωση από τα παρεπόμενα αυτής της κακής για την ΑΕΚ εξέλιξης. Το πρώτο ήταν το πόσο χαρά στα όρια της ηδονής προκαλεί σε κάποιους φίλους της ομάδας, επιβεβαιωμένους και όχι τρολ, κάθε… αποτυχία της ΑΕΚ σε διοικητικό επίπεδο. Δεν ασχολούμαι με τους αντιπάλους. Αυτοί έχουν τον πόνο τους. Μιλάω για φίλους και απορώ. Για το πόσο εύκολα και γρήγορα καταλήγουν στο συμπέρασμα πως για ότι έγινε λάθος φταίει ΠΑΝΤΑ η ομάδα τους από το καλοκαίρι του 2013. Το ότι θεωρούν δεδομένο για παράδειγμα πως ο Πογιέτ ήταν ένας πολύ νορμάλ τύπος που έστειλε τον μάνατζερ του στον Μελισσανίδη να συζητήσουν το… μεταγραφικό μπάτζετ και επειδή δεν το θεώρησε πρωταθλητισμού παραιτήθηκε ουσιαστικά 24 ώρες πριν τον κρισιμότερο αγώνα της χρονιάς. Που επίσης θεωρούν δεδομένο ότι η ΑΕΚ έφερε τον Μοντανιέ στην Αθήνα για να… μην του δώσει τα χρήματα που του είχε προτείνει ώστε να χαλάσει η δουλειά και να φερουν στη θέση του έναν φτηνό προπονητή. Οπως θεωρούσαν δεδομένο κάποιοι ότι ο Ολυμπιακός θα μας νικήσει και θα μας σφάξει στο πρωτάθλημα στο ΟΑΚΑ. Και μετά δεδομένο ότι θα μας διαλύσει στα ίσα στον τελικό του κυπέλλου επειδή εκείνοι… επενδύουν. Δεν ξέρω από που προέρχεται αυτό σε μια ομάδα που μπροστά σε τόσα που έχει τραβήξει, αυτά που ζούμε τώρα μοιάζουν ονειρικά. Το μόνο που ξέρω είναι ότι αυτή η ΑΕΚ όλα τα αντέχει. Και τα καλύτερα είναι πάντα μπροστά.
Το δεύτερο που μου προκαλεί εντύπωση είναι το πως η ΑΕΚ του Μελισσανίδη ανέχεται να είναι σε κάποια πράγματα τόσο ανοργάνωτη αλλά κυρίως το πως ανέχεται να μην λειτουργούν όλοι στο 100% ΜΟΝΟ σαν στρατιώτες της ΑΕΚ. Μετα από αυτό που συνέβη και με τον Μοντανιέ θεωρώ ΔΕΔΟΜΕΝΟ ότι πολύ σύντομα αυτό θα αλλάξει. Την συνταγή την γνωρίζει και θα την εφαρμόσει ολοκληρωτικά χωρίς κανένα… παράθυρο. Και μέσα από αυτό το φιάσκο η ΑΕΚ θα βγει πιο δυνατή. Και κυρίως πιο προσεχτική και πιο συμπαγής ΠΑΝΤΟΥ. Και σε όλα.
Οτι όμως κι αν έγινε με τον Μοντανιέ το δεδομένο είναι ένα. Στηρίζουμε με 1000 αυτόν που επιτέλους πονάει όλους αυτούς που αγάπαγαν την ΑΕΚ όταν ήταν τρίτη και μετά τέταρτη, πέμπτη εκτός Ευρώπης και τέλος στους… δύο που πέσανε. Ο Μελισσανίδης είναι η εγγύηση ότι δεν θα μας… αγαπήσουν ξανά. Ολα τα άλλα θα λυθούν. Θα διορθωθούν. Γιατί όπως έχει πει κι ένας μεγάλος “οι μεγάλοι παίκτες δεν πληρώνουν ποτέ τα λάθη τους” και μετατρέπουν τις ζημιές σε κέρδος προσθέτω.
Αμεσα αυτό που πρέπει να γίνει είναι να βρεθεί ένας προπονητής επιπέδου AEK… Που θα τον επιλέξει και θα τον εμπιστευτεί ο Μελισσανίδης. Κι όταν όλα πάρουν τον δρόμο τους με τον νέο προπονητή τότε θα αποδοθούν οι ευθύνες. Γιατί ευθύνες υπάρχουν και είναι εντός.