0 ΣΧΟΛΙΑ

Λεμπρόν: Μαμά συγγνώμη, τώρα ξέρω πώς είναι να είσαι γονιός (VIDEO)

Ο ηγέτης των Λέικερς μίλησε για το συναίσθημά του, βλέποντας τον γιο του να παίζει μπάσκετ

Ο Λεμπρόν Τζέιμς βρέθηκε στο Οχάιο και είδε, από κοντά, τον γιο του να "σκοτώνει" την παλιά ομάδα του μπαμπά του.

Ο 15χρονος γκαρντ αντιμετώπιζε το St. Vincent-St. Mary, και με καθοριστικό του καλάθι, έδωσε τη νίκη (56-59) στο Sierra Canyon, μπροστά στους 13.000 θεατές που πήγαν στο γήπεδο.

Μετά το παιχνίδι, ο ενθουσιασμένος Λεμπρόν θέλησε να ζητήσει ένα συγγνώμη από τη μητέρα του. Όπως τόνισε ο ηγέτης των Λος Άντζελες Λέικερς: "Πρέπει να απολογηθώ στην μητέρα μου, γιατί μεγαλώνοντας και παίζοντας, συνήθιζε να είναι από τους πιο... φασαριόζους στις κερκίδες. Τρελαινόταν με τους αντιπάλους, τους διαιτητές, ακόμα και με τον προπονητή και τους συμπαίκτες μου. Εγώ της έλεγα "τι κάνεις; Κάτσε κάτω; Με ντροπιάζεις". Η μαμά μου είναι εδώ και της ζήτησα συγγνώμη. Τώρα ξέρω πως είναι να είσαι γονιός και να βλέπεις το παιδί σου να παίζει".

Ο Λεμπρόν είπε, επίσης, πως "ήμουν πολύ πιο αγχωμένος από το γιο μου. Είναι μια σουρεαλιστική στιγμή για εμένα, την οικογένειά μου, τον Μπρόνι. Είναι πολύ ωραία.

Είπα στη γυναίκα μου πως έπρεπε να κάνω ό,τι έκανε η μητέρα του Στεφ Κάρι (που φόρεσε πέρυσι μισή φανέλα των Μπλέιζερς και μισή των Γουόριορς για τα παιδιά της). Η καρδιά μου πάντα θα είναι στο St. Vincent-St. Mary's. Ο κόουτς Ντρου είναι σαν πατέρας μου. Με έμαθε πάρα πολλά, όχι μόνο για το μπάσκετ, αλλά για τη ζωή. Είναι ένας κύκλος. Είναι τρελό".

Ο Τζέιμς έδειχνε με εκδηλωτικούς τρόπους τη στήριξη στον Μπρόνι και σχολίασε σχετικά: "Ελπίζω να μην φώναζα τόσο, ώστε να τον αποσυντονίσω. Δεν είμαι περήφανος μόνο για τον Μπρόνι, αλλά για όλα μου τα παιδιά. Προσπαθούμε να τα μεγαλώσουμε όσο πιο σωστά γίνεται. Να είναι καλοί απέναντι στην κοινωνία, στο σχολείο, στους συμπαίκτες του ή οπουδήποτε. Να εκπροσωπούν το όνομα Τζέιμς με σεβασμό".

Δεν δίστασε να δηλώσει κι ευγνώμων για όλα όσα έχει αποκτήσει εξαιτίας της πορτοκαλί μπάλας, λέγοντας πως "αν δεν ήταν το μπάσκετ, δεν θα ήμουν εδώ ούτε εγώ, ούτε ο γιος μου, ούτε η οικογένειά μου. Το μπάσκετ μού έδωσε τόσα πολλά που νιώθω το χρέος να το ξεπληρώσω. Ο γιος μου μού έδωσε κίνητρο. Τον είδα να παίζει και τώρα ανυπομονώ να παίξω κι εγώ".


ΣΧΟΛΙΑΑΡΘΡΟΥ
ΣΧΟΛΙΟΣΟΥ
ΕΠΟΜΕΝΟ